• podtrzymują od spodu narządy jamy brzusznej,
• zapewniają prawidłowe funkcjonowanie zwieraczy, na przykład podczas kichnięcia, kaszlu, podskoków, bo zamykają cewkę moczową i odbyt,
• stabilizują kręgosłup,
• ułatwiają poród,
• wpływają na odczuwanie satysfakcji seksualnej,
• niesprawne skutkują wysiłkowym nietrzymaniem moczu czy nietrzymaniem gazów lub stolca.

Korzystanie z toalety – nawyki podczas sikania

Wbrew pozorom, codzienne wydalanie ma swoje zasady. Przestrzeganie ich to inwestycja w zdrowie i dobre samopoczucie.

Mikcja powinna odbywać się zawsze w siadzie z prostymi plecami, tak jak na krześle, nogi lekko rozstawione, wtedy cewka moczowa skierowana jest w dół, co umożliwia pełne opróżnienie.

Należy unikać pozycji na „Małysza”. Większość osób brzydzi się usiąść na toalecie publicznej, dlatego najlepiej zaopatrzyć się w specjalne, jednorazowe nakładki lub obłożyć sedes papierem toaletowym. W pozycji "narciarza" napinają się mięśnie nóg, pośladków i dna miednicy. Wydalanie jest trudniejsze i mocz zalega, ponieważ nie jesteśmy w stanie go wyprzeć.

Nie wypieramy moczu – oddawanie moczu powinno korzystać z samej siły pęcherza bez wypierania, należy rozluźnić się, odpowiednio usiąść, wziąć głęboki wdech, a strumień sam popłynie. Mięśnie naturalnie otworzą się bez dodatkowej siły pochodzącej z brzucha. Nie wolno także wyciskać "ostatnich" kropli. Przy częstych parciach może dojść do obniżenia narządów rodnych.

Nie należy przerywać mikcji – co grozi infekcją. Cofający się mocz zbiera bakterie znajdujące się w okolicy ujścia cewki do organizmu. Ponadto taki proces negatywnie wpływa na mięśnie dna miednicy i może spowodować nadreaktywność pęcherza (częste oddawanie moczu).

Nie na zapas – to niestety wpojone złe nawyki z czasów dzieciństwa. Rodzice swoim pociechom często nakazują sikanie na zapas, np. przed podróżą. To zbędny wysiłek dla mięśni dna miednicy, który może rozregulować mechanizmy kontrolujące wydalanie. W przyszłości pęcherz będzie trzeba opróżniać nawet przy małej ilości moczu!

Dobry seks

Ćwiczenia na lepszy seks dla niej i dla niego

Nie chodzimy zbyt długo z pełnym pęcherzem

Ważne zasady – jak prawidłowo sikać?

• Po mikcji warto poćwiczyć mięśnie dna miednicy, wyrobić sobie taki nawyk, co na pewno przyczyni się do ich wzmocnienia (zacisnąć mięśnie oraz podciągnąć je lekko do góry, na zasadzie windy).
• Należy wypijać co najmniej 1,5 l wody dziennie.
• Nie wolno przesiadywać na sedesie z telefonem (np. przeglądając media społecznościowe) czy czytając książkę.
• Jak często powinno się oddawać mocz? Średnio co 3-4 godziny, wtedy kiedy czujemy parcie na pęcherz, jest to zazwyczaj od 3 do 7 razy w ciągu dnia, mniej więcej co 3 godziny.
• Nie przetrzymujemy moczu, ani nie sikamy na zapas.
• Jeżeli występuje problem z nietrzymaniem moczu, zbyt częstym siekaniem lub innymi nieprawidłowościami związanymi z mikcją, należy umówić się na wizytę ze specjalistą, urologiem, czy fizjoterapeutką uroginekologiczną.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Działanie przeciwnowotworowe soku z ziemniaka

– W leczeniu nowotworów największym problemem jest efektywne niszczenie komórek rakowych przy jednoczesnym oszczędzaniu komórek prawidłowych – tłumaczy prof. dr hab. inż. Grażyna Lewandowicz z Katedry Biotechnologii i Mikrobiologii Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Okazuje się, że bioaktywne składniki soku z ziemniaka, np. kwasy fenolowe, które same nie wykazują aktywności przeciwnowotworowej, wspomagają działanie glikoalkaloidów, które z jednej strony pomagają w walce z rakiem, a z drugiej szkodzą organizmowi. To dlatego zastosowanie soku z ziemniaka umożliwi zmniejszenie dawki szkodliwych glikoalkaloidów, a zagwarantuje ten sam efekt w przeciwdziałaniu rozrostowi komórek nowotworowych.

Sok z ziemniaka – walka z wrzodami

Sok ziemniaczany dostarcza cennych związków do leczenia chorób przewodu pokarmowego. Badania wykazały, że suszony rozpyłowo sok ziemniaczany zadziałał pozytywnie w błonie śluzowej żołądka (podczas zapalenia), preparat był także korzystny dla łagodzenia nasilenia wrzodów żołądka.

Sok z ziemniaka – linia produktów

Zespół badaczy opracował linię produktów spożywczych z sokiem z ziemniaka jako składnikiem (pieczywo chrupkie, zupa krem, makaron, pasztet, parówki, sok warzywny, chrupki), które są idealne dla chorych na nieswoiste zapalenie jelit. W badaniach klinicznych po sześciotygodniowym stosowaniu w diecie bioaktywnej zupy krem i bioaktywnego pasztetu uzyskano obniżenie wskaźników stanu zapalnego u chorych. Zatem sok z ziemniaka sprawdził się jako składnik żywności funkcjonalnej.

Superowoc z Polski

Ta roślina ma najwięcej witaminy C i jest najzdrowszym owocem świata!

Sok z ziemniaka – jak go pozyskać?

Sok z ziemniaka jest produktem ubocznym powstającym w procesie produkcji skrobi. Ma on swoje zaszczytne miejsce w długiej historii lecznictwa. Był stosowany w europejskiej medycynie ludowej do leczenia wrzodów żołądka oraz innych schorzeń przewodu pokarmowego. Szwajcarski lekarz Maximilian Bircher-Benner pod koniec XIX wieku propagował jego zalety. "Boom" na sok z ziemniaka najpewniej czekan nas właśnie teraz!

Nowotwory w Polsce

Jakie objawy ma rak żołądka?

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Badania kliniczne oraz in vivo zespól naukowców z Wydziału Nauk o Żywności i Żywieniu Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu prowadził we współpracy z Uniwersytetem Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

Bioaktywne substancje soku ziemniaczanego ujawniają synergię w działaniu cytotoksycznym przeciwko komórkom nowotworowym 

Sok ziemniaczany suszony rozpyłowo jako potencjalny funkcjonalny składnik żywności o działaniu ochronnym przewodu pokarmowego 

Rokitnik – najzdrowszy owoc świata rośnie w Polsce

Całkiem niedawno okazało się, a odkryli to naukowcy z Korei Południowej i Chin, że bakterie probiotyczne z owoców rokitnika mają dużo bakterii mlekowych (L. Gasseri) hamujących aktywację puryn, które wspomagają koronawirusa. Tak naprawdę znany od starożytności rokitnik, teraz ma swój najlepszy czas.

Superowoc z witaminą C

Rokitnik to bomba witaminowa, zwłaszcza w kontekście witaminy C, w stu gramach może jej zawierać od 300 do 2500 mg. Wszystko zależy od odmiany, czy warunków uprawy. Przewyższa pod tym względem cytrynę, czy nawet dziką różę. Najważniejsze, że witamina C również jest obecna w rozmaitych przetworach z rokitnika. Owoc ten ma działanie antybakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwwirusowe.

„Rokitnik zwyczajny znany jest z ogromnej zawartości witaminy C. Jest naturalną apteką, zawiera 190 substancji bioaktywnych, witamin, minerałów, niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Witamina C, choć samo słowo >>witamina<< wydaje się lekkie, jest jednym z najsilniejszych antyoksydantów. Dlatego rokitnik znany jest ze swoich właściwości wzmacniających odporność. Witamina C to naturalny antyoksydant, który działa antynowotworowo zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu raka” – podkreśla prof. Stanisław Pluta, Instytut Ogrodnictwa – Państwowy Instytut Badawczy w Skierniewicach.

Po co nam tyle witaminy C?

Witamina C musi być dostarczana z pożywieniem. Oprócz rokitnika, najlepszym jej źródłem są  owoce jagodowe, jarmuż, papryka, natka pietruszki czy dereń.

Witamina C:

• ma silne działanie przeciwutleniające i zwalcza wolne rodniki,
• chroni przed działaniem toksyn i zanieczyszczeń,
• ma właściwości antyoksydacyjne, przeciwdziała tworzeniu się komórek nowotworowych,
• poprawia wchłanianie żelaza,
• zmniejsza poziom cholesterolu,
• obniża ciśnienie tętnicze krwi,  
• wpływa na polepszenie stanu skóry i włosów.

Przetwory z rokitnika

Rokitnik jest stosowany w branży spożywczej i kosmetycznej, ale także w medycynie. Okazuje się, że sok z rokitnika może wspomagać chemioterapię. Olej natomiast jest źródłem wszystkich czterech kwasów tłuszczowych omega. Do najpopularniejszych przetworów z rokitnika należą soki, syropy, dżemy i oleje właśnie. Sok i syrop z rokitnika stosuje się w celu wzmocnienia odporności organizmu, w profilaktyce i w czasie trwania infekcji. W małym kieliszku soku z rokitnika znajdziemy aż 100 mg witaminy C, czyli całe zapotrzebowanie dzienne dorosłego człowieka.

Bomba witaminowa

Spożywaj ją regularnie! Wzmacnia organizm i chroni nas przed groźnymi chorobami!

Dżem z rokitnika

Dżemy rokitnikowe z dodatkiem ksylitolu są polecane także diabetykom. Natomiast olej w pulpie z miąższu owoców rokitnika jest bogaty w cenne bioaktywne składniki odżywcze: tokoferole (witamina E), sterole (beta-sitosterol), karotenoidy (beta-karoten) i kwas Omega 7. Z jego pomocą można wspomagać leczenie schorzeń przewodu pokarmowego, wzmacniać odporność, czy wpływać pozytywnie na kondycję serca i układu krążenia.

Olej z miąższu owoców rokitnika

To bogate źródło składników bioaktywnych takich jak: kwasy tłuszczowe – kwas Omega 7 palmitooleinowy, karotenoidy, tokoferole (wit. E), sterole (B-sterol). Jakie są jego zalety? Zmniejsza dolegliwości w chorobie wrzodowej żołądka, wspomaga gojenie nadżerek i regenerację śluzówek przewodu pokarmowego, jest stosowany w leczeniu uszkodzeń skóry.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: PAP

Nowe badania – łysienie mężczyzn 

Najnowsze badania wykazały, że nadmierne spożywanie słodzonych napojów może prowadzić do łysienia. Naukowcy z Uniwersytetu Tsinghua w Pekinie przeanalizowali przykłady ponad 1000 mężczyzn (od stycznia do kwietnia 2022 r.) w wieku od 18 do 45 lat. Porównali ich nawyki żywieniowe oraz te związane ze stylem życia i wypadanie włosów.

Wyniki analiz – łysienie mężczyzn

Okazało się, że wypadanie włosów było aż o 30 procent częstsze wśród mężczyzn, którzy codziennie pili co najmniej jeden słodzony napój. Był to np. napój gazowany, energetyzujący lub sportowy, a nawet słodzona kawa lub herbata (w sumie od jednego do trzech litrów tygodniowo).

Z badań wynika, że mężczyźni, którzy wypijali więcej niż jeden słodzony napój dziennie byli o 42 procent bardziej narażeni na wypadanie włosów, niż osoby, które wyeliminowały ten produkt z jadłospisu.

Stop łysieniu!

10 sprawdzonych sposobów na wypadanie włosów

Utrata włosów u mężczyzn o podłożu hormonalnym dotyka przedstawicieli płci męskiej w różnym wieku.

Kolejne etapy łysienia:

• stopniowe cofanie się linii włosów na czole i skroniach,
• tworzą się tzw. zakola,
• włosy na czubku głowy są coraz rzadsze.

Pierwsze objawy łysienia androgenowego mogą pojawić się nawet między 25 a 30 rokiem życia, a nasilają się w wieku 35–45 lat.

Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za pojawienie się łysienia androgenowego jest testosteron.

Dieta na przeciwdziałanie łysieniu

To, co jemy wpływa nie tylko na nasze zdrowie, ale i na wygląd. Aby złagodzić łysienie, warto jeść np. jarmuż, szpinak, paprykę, czarną porzeczkę, jagody, maliny, owoce cytrusowe, paprykę. Ważna jest podaż witaminy E, która wpływa na poprawę nawilżenia czupryny. Gdzie ją znajdziemy? Na pewno w jajkach, orzechach, nasionach, migdałach, oliwie z oliwek, zielonych warzywach czy pieczywie pełnoziarnistym.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na raka nerki:

• palenie tytoniu,
• otyłość,
• mała aktywność fizyczna,
• nadciśnienie tętnicze,
• przewlekłe przyjmowanie leków przeciwbólowych,
• narażenie na niektóre czynniki chemiczne (metale ciężkie, garbniki, azbest).

Objawy raka nerki

We wczesnym stadium zaawansowania organizm nie daje wyraźnych sygnałów, że coś jest nie w porządku. Tak naprawdę chorobie nie towarzyszy ból, ani inne niepokojące symptomy. Bardzo często rak zostaje wykryty przez przypadek, podczas badań rutynowych lub tych dotyczących innych narządów. Gdy guz zaczyna rosnąć, mogą pojawić się:

• bóle w okolicy lędźwiowej,
• bóle w podbrzuszu (jak kolka),
• uciskowe bóle w nadbrzuszu,
• uczucie osłabienia,
• powiększenie węzłów chłonnych,
• nocne poty,
• krwiomocz
• obrzęki kończyn dolnych.

Poza tym chory może gorączkować, ma nadciśnienie, niedokrwistość, nadmiar wapnia we krwi, jadłowstręt, chudnie bez wyraźnej przyczyny, pojawia się podwyższona liczba leukocytów we krwi i wysokie OB. 

Objawy towarzyszące przerzutom: bóle kości, częste złamania, kaszel, krwioplucie, duszność, objawy neurologiczne.

Triada Virchowa

Ból w okolicy lędźwiowej, krwiomocz i guz brzucha to zespół trzech czynników (triada Virchowa), które są przyczyną zakrzepicy żylnej, a jednocześnie są to typowe objawy raka nerki. W przypadku niepokojących symptomów należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Badania – rak nerki

Podstawowym badaniem w przypadku raka nerki jest USG, badania laboratoryjne, w dalszej części – tomografia komputerowa. Leczenie raka nerki opiera się najczęściej na zabiegu chirurgicznym. Postępowanie medyczne jest ukierunkowane w zależności od stadium zaawansowania choroby.  

Wątroba w niebezpieczeństwie

Rak wątroby – podstępna choroba, która nie boli. Jakie są objawy? Jak ją rozpoznać?

Rak nerki – rokowanie

Wszystko zależy od stopnia zaawansowania nowotworu. W przypadku chorych w I stopniu zaawansowania 5-letnie przeżycie wynosi 80-90%, w II stopniu 5-letnie przeżycie wynosi 50-70%, w III stopniu – 20-30% i dla chorych w najbardziej zaawansowanym stadium – około 5%.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło. zwrotnikraka.pl

Co robić, aby rzucając palenie, nie przybrać na wadze?

Zasad jest kilka, wszystkie są bardzo ważne:

• regularne spożywanie 4-5 posiłków w ciągu dnia, w odstępach 3-4 godzin (po to, aby przyspieszyć metabolizm i nie dopuścić do jego spowolnienia),
• inna kaloryka, warto dietę ułożyć tak, by było w niej o 300 kalorii mniej,
• jeśli czujemy potrzebę podjadania, mogą to być surowe warzywa,
• do jadłospisu wprowadzamy produkty bogate w błonnik (otręby, warzywa), ponieważ sycą na dłużej,
• zjadamy warzywa i owoce o działaniu detoksykującym, bogate w  przeciwutleniacze: pomidory, papryka, brokuły, grejpfruty, pomarańcze, borówki,
• można sięgać po gumę bez cukru w przypadku głodu nikotynowego,
• zamieniamy jasne pieczywo na ciemne,
• wykorzystujemy produkty pełnoziarniste (kasze, makaron z mąki razowej, ryż brązowy)
• pijemy napary ziołowe,
• oczyszczamy organizm, pijąc 1,5–2 litrów wody dziennie,
• ćwiczymy minimum 3 razy w tygodniu po 40 minut, w ten sposób można wyładować stres i pozbyć się nadwyżki kilogramów.

Czego nie jeść i nie pić po rzuceniu palenia?

Oto lista:

• rezygnujemy z cukrów prostych: słodyczy, ciastek, ciast, drożdżówek,
• wykluczamy alkohol, który wzmaga potrzebę palenia,
• jeśli kawa kojarzy się z papierosem, warto z niej zrezygnować,
• unikamy tłustych potraw i czerwonego mięsa.

Co jeszcze włączyć do diety, żeby nie paląc, nie przytyć?

• Niektóre warzywa zmieniają smak papierosa, np. ogórki, marchew, seler, brokuły, a także dania gorzkie i kwaśne.
• Jabłka – świetne jako przegryzka, gdy dopada głód nikotynowy.
• Orzechy (nie więcej niż garść).
• Chude mięso i ryby.
• Dania przygotowane na parze.
• Sok pomidorowy.
• Płatki owsiane.

Śpij zdrowo!

Dieta na dobry sen. Jakie produkty i kiedy jeść?

Podstępne działanie nikotyny

Pamiętajmy, że nikotyna przyśpiesza metabolizm, gdy jej nie dostarczamy, zmienia się tempo przemiany materii, co może powodować wzrost masy ciała. Nikotyna zmniejsza również uczucie głodu, stąd wilczy apetyt u byłych palaczy. Wszystkie zaproponowane zmiany, mają zniwelować szok po odstawieniu papierosów i przywrócić działanie organizmu do normy. W tym czasie trzeba się pilnować, aby nie popaść w uzależnienie, np. od słodyczy. Warto też spotkać się z dietetykiem i omówić plan diety.

Angelika Drygas

fot. envato elements

Rak jąder – rodzaje

Można wyróżnić dwie główne grupy nowotworów zarodkowych jądra:

• nasieniaki, ok. 25-50 proc. wszystkich zachorowań, najczęściej u pacjentów w wieku 25-45 lat,
• nienasieniaki, ok. 50-75 proc. przypadków, u mężczyzn w wieku 15-30 lat.

W Polsce wykrywa się rocznie około 800-1000 przypadków raka jądra. 60% przypadków stanowią nienasieniaki, a pozostałe 40% to tzw. nasieniaki, które wywodzą się z komórek rozrodczych. – U starszych mężczyzn najczęstszym nowotworem jądra są chłoniaki oraz rzadziej – nowotwory sznurów płciowych. Szacuje się, że rak jądra stanowi około 1% ogółu nowotworów złośliwych występujących u mężczyzn. Zachorowalność na złośliwe guzy jądra wynosi 3 na 100 000 mężczyzn i jest największa w grupie wiekowej 15-35 lat – czytamy w serwisie zwrotnikraka.pl.

Symptomy raka jądra:

• niebolesny guz wyczuwalny w jądrze,
• niebolesne powiększenie jądra i zaczerwienienie moszny,
• niebolesna masa, która nie daje oddzielić się od jądra,
• zgrubienia,
• zmiany w wielkości jądra,
• bolesność przy dotyku,
• uczucie ciągnięcia czy dyskomfortu w obrębie moszny,
• powiększenie moszny,
• stwardnienie,
• obrzęk,
• uczucie ciężaru, rozpierania lub dyskomfortu w jądrze,
• obustronne powiększenie i tkliwość piersi (u 7 proc. pacjentów).

W zaawansowanym stadium chory czuje osłabienie, pojawia się spadek masy ciała, bóle brzucha, powiększenie węzłów chłonnych.

Dlaczego mężczyźni chorują na raka jądra?

Coraz więcej mówi się o negatywnym wpływie czynników środowiskowych, które pojawiają się wraz z rozwojem gospodarczym. Chodzi o szkodliwe środki ochrony roślin, związki chemiczne w plastiku, zanieczyszczenia.

Czynniki zachorowania:

• niezstąpienie jądra lub jąder do moszny (wnętrostwo),
• rak drugiego jądra,
• rak jądra w rodzinie, czynnik dziedziczny odgrywa istotną rolę,
• zespół Klinefertela,
• rasa biała (czterokrotnie częściej niż w przypadku rasy czarnej).

Zapobieganie nowotworowi jąder

 – Samobadanie jąder polega na przetaczaniu jądra pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym od górnego do dolnego bieguna. Badanie powinno być wykonywane najlepiej pod prysznicem lub podczas ciepłej kąpieli przynajmniej raz w miesiącu. Stwierdzenie jakiejkolwiek nieprawidłowości jest wskazaniem do konsultacji z lekarzem – podkreśla lek. med. Sebastian Piotrowicz, FEBU, Europejskie Centrum Zdrowia Otwock, Szpital im. F. Chopina, Klinika Urologii CMKP. Na wczesnym etapie zaawansowania rak jądra jest nowotworem, który ma dobre rokowania, oczywiście jeśli jest odpowiednio leczony.

Wąsopad na świecie

Aby zwrócić uwagę na ważność tematu, listopad jest uznany na całym świecie miesiącem solidarności z mężczyznami, którzy cierpią na nowotwory gruczołu krokowego oraz raka jąder. Znana jest akcja Movember, czyli Wąsopad – połączenie dwóch wyrazów moustache (wąsy) oraz November (listopad). Głównym celem kampanii jest zachęcenie mężczyzn do dbania o swoje zdrowie. Niestety, wielokrotnie pacjenci wstydzą się swojego problemu i unikają wizyty u specjalisty.  

Dbaj o zdrowie!

Rak pęcherza moczowego – jakie są objawy i rokowania?

Usunięcie jądra

Usunięcie jednego jądra to metoda najczęściej proponowana przez lekarzy. Na szczęście, nie wpływa istotnie na płodność mężczyzny ani sprawność seksualną. Drugie jądro nadrabia za pierwsze, produkując odpowiednią do zapłodnienia ilość plemników. Brak jądra można uzupełnić poprzez wszczepienie protezy.

Całkowite wycięcie jądra nazywane orchidektomią, bardzo często w kolejnym etapie leczenia stosowana jest chemioterapia i/lub radioterapia. 

Rokowanie w przypadku raka jader

We wczesnych stopniach zaawansowania można całkowicie wyleczyć pacjentów. Większość chorych przeżywa 5 lat od diagnozy, nawet w późniejszych stadiach.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: zwrotnikraka.pl, onkonet.pl

Fot. envato elements

Wybierz rodzaj ćwiczeń, które sprawią ci radość

Jeśli robimy to, co lubimy, trudniej nam odpuścić. Pomyśl szczerze, które z ćwiczeń sprawiają ci najwięcej frajdy. Jeśli wymagają zapisania się na siłownię lub do klubu fitness, postaraj się, aby placówka była blisko domu. Wtedy nie będzie mowy o wymówkach.

Zadbaj o atmosferę

Słuchaj ulubionej muzyki lub interesujących podcastów, wtedy trening będzie przebiegał w lepszej aurze. A może motywuje cię obecność drugiej osoby? Jeśli tak, znajdź kompana do ćwiczeń – ta sytuacja sprawi, że przetrwasz kryzysowe momenty znacznie łatwiej.

Bądź fit!

Dieta na nowy rok! Jak rozpocząć pracę nad piękną sylwetką?

Ustal harmonogram

Aby treningi przynosiły rezultaty, muszą być regularne. Ważne jest zatem ustalenie stałych dni uczęszczania na siłownię czy rozpoczynania ćwiczeń. Zaznacz w kalendarzu te dni na jeden kolor, a jeśli z jakiegoś powodu ominiesz aktywność, pokoloruj ten dzień na inną barwę. W ten sposób uzyskasz klarowność co do frekwencji.

Trener personalny

Wiele osób potrzebuje trenera personalnego, który dodatkowo zmotywuje do działania. Trudniej jest rezygnować z ćwiczeń, jeśli wykonujemy je pod okiem konkretnej osoby.

Kup karnet na dłuższy czas

Widmo zmarnowanych pieniędzy być może stanie się wabikiem i pomoże zadbać o regularność treningów? Podpisana umowa na cały rok to poważna deklaracja.

Różne ćwiczenia

Rutyna to poważna przeszkoda. Potrafi wybić z rytmu najbardziej zdeterminowanych. Co kilka miesięcy, a nawet tygodni dobrze jest  zmieniać swój plan treningowy. Najważniejsze jest, aby czuć satysfakcję i przyjemność z wybranej aktywności fizycznej! Do wyboru jest przecież tyle możliwości: cardio, interwały, tabata, pilates, taniec, bieganie.

Notuj postępy

Prowadź kalendarz swoich treningów. Nagradzaj się za to, że zwiększasz obciążenie na siłowni lub robisz więcej przysiadów w tym samym czasie. Każdy lubi, gdy praca przynosi zauważalne efekty. To motywuje!

Po co ćwiczyć?

Regularna aktywność fizyczna gwarantuje zdrowie, dobry wygląd i dobre samopoczucie. Podnosi nam samocenę, sprawia, że czujemy się szczęśliwsi, po prostu! Osoby, które się ruszają, rzadziej cierpią na depresję i lepiej radzą sobie z codziennymi problemami. Mają więcej witalności i siły. Ruch to także relaks po ciężkim dniu. Sport gwaratuje więcej satysfakcji niż oglądanie seriali.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Sposoby na dobry sen:

• Ważne są stałe pory wstawania rano i kładzenia się spać. Nieregularne pory snu powodują  choroby układu krążenia.
• Dbaj o codzienną aktywność fizyczną. Ruch sprawia, że wieczorem jesteśmy zmęczeni i lepiej śpimy.
• Nie pij alkoholu przed snem, powoduje on stany lękowe i bezsenność.
• Nie jedz obfitych posiłków i nie pij zbyt dużych ilości płynów krótko przed pójściem spać. Ostatni posiłek zjedz na 2–3 godziny przed snem.
• Walcz ze stresem poprzez ćwiczenia relaksacyjne lub medytacje.
• Unikaj kofeiny i nikotyny. 
• Nie stosuj drzemek po godzinie 15:00. 
• Zadbaj o wygodne łóżko, materac, przyjemną temperaturę i przytulny wystrój sypialni (polecamy artykuł o feng shui).
• Nie pobudzaj się i nie narażaj na emocjonalne stany przed snem. Nie odbieraj wiadomości z pracy, nie oglądaj filmów, które wzbudzają silne emocje.
• Zasłoń okno, by do sypialni nie docierało rozpraszające światło. Zrezygnuj z wszelkich ekranów, np. smartfona. Unikaj pracy przy komputerze i oglądania telewizji na około 3 godziny przed snem.
• Zadbaj o zdrową dietę bogatą w warzywa i owoce.

Dlaczego sen jest ważny?

Wyspany człowiek to szczęśliwy człowiek. Dzięki odpowiedniej ilości snu można łatwiej radzić sobie ze stresem i przyswajać efektywniej nowe informacje. Zyskujemy pozytywną energię i witalność, dobry humor. Czujemy się zregenerowani. Nasza cera jest promienna, a procesy starzeniowe zachodzą wolniej. Wzmacniamy także układ odpornościowy, zmniejszamy ryzyko nadwagi. Niestety, regularne niedosypianie może przyczyniać się do zachorowania na depresję.

Śpij zdrowo!

Dieta na dobry sen. Jakie produkty i kiedy jeść?

Do łóżka należy się kłaść tylko wtedy, jeśli odczuwa się senność. Nie powinniśmy na siłę wymuszać spania, ale zadbać o jego regularność i spełnienie zasad dotyczących higieny snu. Według specjalistów rano należy wstawać zawsze o tej samej porze, niezależnie od tego, czy jest dzień roboczy, czy weekend. Nie należy robić drzemek w ciągu dnia, ani spać na „zapas”. Takie praktyki prowadzą bowiem do zaburzeń rytmu okołodobowego. Senność najczęściej pojawi się 16–17 godzin po przebudzeniu.

Wiśnie na sen

Wyjątkowo polecanym owocem przed snem są… wiśnie – są bogate w melatoninę, odpowiedzialną za uczucie senności. Produkty, które pomagają zasnąć, zawierają melatoninę właśnie. Występuje ona naturalnie w suszonych owocach i orzechach, zbożach: ryżu, kukurydzy, owsie. Można też sięgać po napary ziołowe, zwłaszcza melisę, rumianek oraz miętę.

Angelika Drygas

Źródło: gov.pl

Fot. envato elements

Zamiast wymyślać niemożliwe do zrealizowania cele, dobrze jest zacząć nowy rok od kilku małych zmian. Powtarzane regularnie, sprawią, że nabierzemy ochoty na więcej.  

Jak być fit w 2023 roku?

Nie wprowadzaj rewolucji, tylko stopniowe zmiany. Skup się  na jednej czy dwóch rzeczach, przepracuj je i zabierz się za kolejne. Ważna jest dieta. Jeżeli chcemy wrócić do formy, zadbajmy o przewagę warzyw i owoców w diecie, ale również o odpowiednią dawkę ruchu i snu. 

Przygotuj bazę zdrowych produktów, które zawsze będą w kuchni. To z nich przygotujesz zbilansowany posiłek, nawet wtedy, gdy nie masz czasu. Miej w zamrażalce np. rybę, mrożone warzywa (najlepiej białkowe: fasolkę, bób), chude mięso. Przechowuj cieciorkę, fasolę czerwoną w puszce i sos pomidorowy, aby szybko przygotować pożywne danie wege. Niech na twoim stole stoi patera ze świeżymi owocami, które w razie głodu możesz przekąsić zamiast słodyczy.

Nie kupuj i nie przechowuj słodyczy. Zamiast nich wybierz orzechy i niesłodzone owoce suszone (nie przesadzaj z ich ilością, wystarczy tyle, ile zmieścisz w garści).

Zmniejsz ilość mięsa w jadłospisie na rzecz wegańskich dań. Zacznij eksperymentować z warzywami i strączkami, zapoznaj się z przepisami na bazie tofu!

Wyznacz konkretny, zapisany w kalendarzu termin realizacji.

Niskie IG

Najlepsza dieta przy insulinooporności? Poznaj jej zasady!

Więcej ruchu w 2023 roku

Przyjemniej jest zacząć od 2 treningów w tygodniu niż planować aktywność co drugi dzień. Wszystko po to, aby szybko nie poddać się i nie zrezygnować ze zmiany. Zadbaj o to, aby każdego dnia osiagnąć wynik przynajmniej 10 000 kroków. Zamiast samochodem wybierz się rowerem do sklepu lub na piechotę. Wysiadaj o jeden przystanek wcześniej, aby zrobić sobie spacer. 

Warto znaleźć taką formę ruchu, która będzie sprawiać Ci przyjemność. Może być to:

• jazda na łyżwach,
• taniec,
• jogging,
• jada na rowerze lub rolkach,
• trening interwałowy,
• ćwiczenia na siłowni,
• joga lub pilates.

Nowe zasady:

Zamiast na kawę z przyjaciółką w kawiarni, umów się na przechadzkę z termosem w dłoni.  

Wybieraj tylko pełnoziarniste produkty zbożowe.

Pilnuj jadłospisu: zalecane proporcje warzyw do owoców wynoszą 3:1.

Ogranicz mięso, zwłaszcza czerwone, warto spożywać więcej ryb, strączków i jaj.

Regularnie spożywaj posiłki, co 3–4 godziny – 3 główne i przekąski (1-2) w formie warzyw lub owoców.  

Przynajmniej połowę spożywanego jedzenia powinny stanowić warzywa i owoce.

Unikaj cukru i słodyczy jak ognia.

Zamiast soli używaj ziół i przepraw.

Pij minimum 1,5 litra płynów dziennie.

Wyeliminuj lub ogranicz spożywanie alkoholu.

Zwróć uwagę na swój sen. Postaraj się wydłużyć czasu snu. Nie naświetlaj się przed pójściem do łóżka, lepiej poczytaj książkę, medytuj, posłuchaj muzyki. Zbyt mała dawka snu psuje nasz metabolizm i przyczynia się do tycia.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Czynniki rozwoju raka wątroby:

• niezdrowa dieta,
• niska aktywność fizyczna,
• narażenie na aflatoksyny – toksyczne i rakotwórcze substancje wytwarzane przez niektóre grzyby, mogą pojawić się w nieprawidłowo przechowywanej żywności,
• wieloletnie stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych,
• palenie tytoniu,
• wirusowe zapalenia wątroby typu B i C,
• marskość wątroby,
• niealkoholowe stłuszczenie wątroby,
• uwarunkowania genetyczne.

Główną przyczyną większości przypadków jest marskość wątroby, wywołana przez wirusy HBV lub HCV lub spowodowana nadużywaniem alkoholu. Wirusowe zapalenia wątroby typu B i C zwiększają ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego.

Gdzie najwięcej zachorowań?

Najwięcej przypadkow notuje się w krajach Afryki i w południowo-wschodniej Azji, niższe wskaźniki obserwowane są we wschodniej i południowo-wschodniej części Europy oraz w krajach basenu Morza Śródziemnego i w Japonii. Rak wątrobowokomórkowy rozwija się zwłaszcza u chorych z marskością pozapalną wątroby, a ta wiąże się z zakażeniem HBV i/lub HCV. W krajach Azji i Afryki jest bardzo dużo zakażeń HBV, natomiast w Europie rak wątroby jest znacznie częściej spowodowany przez zakażenie HCV.

OBJAWY RAKA WĄTROBY

Rak pierwotny wątroby może przebiegać bezobjawowo, tym bardziej, gdy chory nie cierpi na marskość.

Objawy:

• pobolewania nadbrzusza,
• dyskomfort w jamie brzusznej
• biegunka,
• osłabienie,
• łatwa męczliwość,

W późniejszych stadiach:

• wystąpienie żółtaczki,
• wodobrzusze,
• tępy ból w prawym podżebrzu,
• uczucie pełności w nadbrzuszu,
• guz w prawym podżebrzu,
• utrata apetytu,
• bolesne skurcze mięśni (zwłaszcza w godzinach nocnych).
• zmiany skórne,
• spadek masy ciała.

Wątroba może być powiększona i twarda.

Symptomy raka

Rak szyjki macicy – jakie są objawy i rokowania?

Jak leczyć raka wątroby?

Najlepszą metodą jest leczenie operacyjne. Niestety jedynie 30% pacjentów kwalifikuje się do zabiegu. Alteratywą pozostaje wtedy: chemioterapia, termiczna ablacja, krioablacja, chemoembolizacja dotętnicza, radioterapia.

Profilaktyka raka wątroby

Najlepszą metodą jest unikanie zakażenia wirusami HBV i HCV!

W ramach profilaktyki zalecane są:

• szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B,
• stosowanie prezerwatyw podczas współżycia
• korzystanie ze sprawdzonych salonów kosmetycznych,
• ograniczenie alkoholu,
• niedopuszczanie do dzielenia się przyborami higienicznymi i kosmetycznymi, 
• utrzymywanie prawidłowej wagi ciała.

W przypadku niepokojących objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: onkonet.pl, zwrotnikraka.pl

To jeden z najprostszych wariantów leczenia złego samopoczucie po ostro zakrapianej imprezie. Przed pójściem spać, dobrze jest sięgnąć po szklankę wody z cytryną i powtórzyć to działanie rano, zaraz po przebudzeniu. Woda ugasi pragnienie i wesprze układ pokarmowy  w trudnym czasie.

Objawy zatrucia alkoholem, zwane potocznie kacem to najczęściej ból głowy, zmęczenie, wzmożone pragnienie.

Najczęstsze objawy kaca:

• ból i uczucie ciężkości w głowie,
• złe samopoczucie,
• zmęczenie,
• suchość w gardle i mocne pragnienie,
• zaburzenia koncentracji,
• wrażliwość na światło i hałas,
• drgawki,
• biegunka,
• brak apetytu,
• nudności,
• zawroty głowy,
• bezsenność.

Kac to po prostu nieprzyjemne objawy zatrucia alkoholem. Alkohol trawiony jest w naszej wątrobie, gdzie jest zmieniany na szkodliwy dla organizmu aldehyd octowy i kwas octowy. 

Co robić, aby nie mieć kaca?

W myśl powiedzenia: „bo pić to trzeba umieć”, warto zapobiegać nieprzyjemnym skutkom przepicia. Najlepiej jest uważnie dobierać ilość i jakość alkoholu, dbając o swoje zdrowie. Poza tym ważne jest: niemieszanie alkoholi, wypoczynek przed imprezą, zjedzenie tłustego posiłku, który  spowolni wchłanianie alkoholu. Warto także zrezygnować lub przynajmniej ograniczyć palenie, które potęguje działanie alkoholu. Można także wziąć witaminy w tabletkach, zwłaszcza C i w czasie zabawy nie zapominać o picu wody, najlepiej z cytryną.

Podczas picia napojów wyskokowych należy robić sobie przerwy, w miarę możliwości wybierać alkohole jasne i lekkie. Przed snem dobrze jest wypić pół litra wody.

Jak pokonać kaca?

Gdy po przebudzeniu poczujesz się źle, wypróbuj poniższe sposoby na kaca:

• weź letni prysznic,
• pij dużo wody i nawadniaj organizm,
• spróbuj coś zjeść,
• przespaceruj się — tlen złagodzi ból głowy,
• wypij herbatę z miodem lub imbirem,
• zjedz kwaśną zupę, np. ogórkową, żurek, barszcz lub ciepły rosół,
• zjedz owoce zawierające witaminę C,
• wypij wodę z cytryną,
• pij wodę niegazowaną, napoje izotoniczne, wodę kokosową,
• wypij maślankę lub kefir.

Co jeszcze pomoże na kaca?

Sok z kiszonej kapusty lub woda z naturalnych ogórków kiszonych, które są bogatym źródłem witamin i składników mineralnych, uzupełniają je, ponieważ zostały "wypłukane" z organizmu przez alkohol. Poza tym zawierają bakterie probiotyczne pozytywnie wpływające na florę bakteryjną jelit. Ponadto usuwają toksyny z organizmu.

Śpij zdrowo!

Dieta na dobry sen. Jakie produkty i kiedy jeść?

Sok pomidorowy to świetny sposób na opanowanie drżenia ciała, ponieważ zawiera spore ilości potasu, który reguluje napięcie mięśniowe.

Sok z kiszonych buraków — uzupełnia niedobór witamin oraz składników mineralnych i sprzyja detoksykacji.

Jednym ze sposobów jest wypicie sody oczyszczonej rozpuszczonej w szklance wody.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Nowotwór kości – jakie są jego rodzaje?

Choć struktura kości jest twarda, może umiejscowić się w niej guz. Nowotwory wtórne obejmują zdecydowaną większość przypadków nowotworów kości. – Pomijając szpiczaka mnogiego (myeloma), który stanowi 50% pierwotnych nowotworów kości, najczęstszym nowotworem litym jest mięsak kościopochodny (osteosarcoma), występujący w 20% przypadków i chrzęstniakomięsak (chondrosarcoma) występujący w 10% przypadków. Następnym pod względem częstości zachorowań jest mięsak Ewinga. Rzadziej występują guz olbrzymiokomórkowy i włókniakomięsak. Inne mięsaki kości występują sporadycznie – czytamy w serwisie onkonet.pl.

Objawy raka kości

Niestety, bardzo często objawy towarzyszące nowotworowi kości są mylone z reumatyzmem. Pierwszy objaw raka kości stanowi z reguły silny ból. Jego źródło zależy od umiejscowienia guza. Ból może mieć charakter miejscowy, ale także może promieniować i dawać wrażenie wszechogarniające.

Symptomem choroby mogą być tak zwane patologiczne złamania kręgów lub kości, ponieważ ich struktura jest osłabiona, a także ucisk rdzenia kręgowego lub hiperkalcemia, czyli zbyt wysokie stężenie wapnia we krwi. Ta ostatnia objawia się zaparciami, brakiem apetytu, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, osłabieniem mięśni, ciągłym zmęczeniem, sennością, a także kamicą układu moczowego.

Przerzuty raka do kości rozwijają się najczęściej w okolicy lędźwiowej kręgosłupa, w odcinku piersiowym, kościach miednicy, żebrach, kościach udowych i ramieniowych. Przy przerzutach  do górnych kręgów szyjnych może wystąpić ból promieniujący do tylnej części czaszki.  

Dolegliwości bólowe bardzo często są najsilniejsze w nocy, w czasie odpoczynku. Chory traci także na masie i cierpi na niedokrwistość. 

Rak kości – leczenie

Leczenie raka kości bazuje najczęściej na chemoterapii, hormonoterapii, radioterapii, czy terapii celowanej molekularnie. Niezwykle istotnym elementem leczenia jest zmniejszanie bólu. Pacjenci bardzo cierpią, co wpływa także na ich kondycję psychiczną. Stosuje się leki przeciwzapalne oraz paracetamol.

Groźne objawy

Rak skóry – jakie są objawy i przyczyny choroby?

Rak kości – rokowania

Jeżeli mamy do czynienia z wtórnym rakiem kości, rokowania są pesymistyczne. Jest on sygnałem, że choroba jest w zaawansowanym stadium. W przypadku pierwotnego raka kości ponad 50 proc. chorych przeżywa okres pięciu lat i w wielu przypadkach dochodzi do remisji.

W przypadku niepokojących objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: onkonet.pl, zwrotnikraka.pl

Rodzaje raka skóry

W serwisie zwrotnikraka.pl czytamy, że nowotwory złośliwe skóry obejmują dwie główne podgrupy: czerniaka oraz niebarwnikowe nowotwory skóry (rak podstawnokomórkowy, rak kolczystokomórkowy oraz rak skóry z komórek Merkla). Najczęściej występującym nowotworem skóry jest rak podstawnokomórkowy, który stanowi najmniejsze zagrożenie dla zdrowia człowieka. Rzadziej występuje rak kolczystokomórkowy, a gdy jest odpowiednio wcześnie usunięty – jest wyleczalny. Najrzadszym nowotworem z tej grupy jest czerniak – jest on najbardziej niebezpieczny. Czerniak jest nowotworem złośliwym, ale nie jest rakiem, gdyż jego pochodzenie jest nienabłonkowe. Oprócz wyżej wymienionych, mogą występować także inne nowotwory, np. pochodzenia mezenchymalnego (mięsak Kaposiego, włókniakomięsak guzowaty skóry, mięsak naczyniopochodny) lub pierwotne chłoniaki skóry.

Przyczyny raka skóry

Oto niektóre czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na raka skóry:

• uwarunkowania genetyczne,
• jasna karnacja,
• ekspozycja skóry na działanie promieniowania słonecznego,
• wiek powyżej 40 lat,
• długotrwała ekspozycja na arsen, smołę pogazową, pochodne węglowodorów aromatycznych,
• środki światłouczulające (np. psolaren),
• przewlekłe procesy zapalne, blizny,
• niektóre infekcje wirusowe.

Profilaktyka raka skóry:

• maksymalne ograniczenie ekspozycji skóry na promienie UV,
• stosowanie preparatów ochronnych z filtrem UV,
• noszenie odpowiedniej odzieży ochronnej,
• unikanie opalania się, zwłaszcza w godzinach 11-16,
• niekorzystanie z solariów,
• samokontrola znamion i pieprzyków,
• kontrola zmian skórnych u dermatologa,
• zdrowa dieta.

Objawy raka skóry

Zmiany skórne to najczęstszy symptom raka skóry. Ważne, aby obserwować, czy pojawiają się nowe znamiona lub narośl. Dobrze jest robić zdjęcia i porównywać stan znamion po miesiącu. Jakie objawy powinny niepokoić?

• małe, gładkie, świecące, blade lub woskowate guzki,
• sztywne czerwone guzki,
• krwawiący wrzód lub guzek,
• wrzód lub guzek, na którym tworzy się skorupa bądź strup,
• płaska czerwona kropka, twarda, sucha lub chropowata, może swędzieć,
• czerwona lub brązowa, twarda lub chropowata plamka.

Zmiany nie od razu oznaczają wyrok. Jednak należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Samodzielne badanie skóry to ważny element profilaktyki raka skóry.  Wszelkie nowe pieprzyki, które wyglądają inaczej niż pozostałe, rany, które nie chcą się zabliźnić i inne niepokojące narośle powinny cię zaniepokoić. Należy badać całe ciało, także w miejscach niedostępnych (warto poprosić bliską osobę o pomoc) i w miejscach intymnych.  Uwaga! Najwięcej znamion pojawia się latem, zwłaszcza po częstym spędzaniu czasu na słońcu, bez stosowania odpowiedniej ochrony.

Symptomy raka

Rak szyjki macicy – jakie są objawy i rokowania?

Rak skóry – leczenie

Najskuteczniejszą metodą prowadzącą do wyleczenia raka skóry jest zabieg chirurgiczny. Inne sposoby to, m.in. zastosowanie kriochirurgii, terapia fotodynamiczna, radioterapia, laseroterapia. Raka skóry można całkowicie wyleczyć, wszystko zależy od jego umiejscowienia i stopnia zawansowania.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: Medonet, Zwrotnikraka.pl, Sarcoma.pl

Fot. envato elements

Dolegliwości takie jak zgaga, bóle brzucha, wzdęcia, zapacia, nudności, uczucie pełności w żołądku czy kłucie w nadbrzuszu to częste objawy niestrawności. I chociaż u różnych osób wyglądać ona może nieco inaczej, to najczęściej powoduje ją spożycie ciężkostrawnych i tłustych potraw, a także produktów zawierających spore ilości cukrów prostych. Uciążliwe objawy występują także często w przypadku zbyt późno zjedzonej kolacji, niedokładnego przeżuwania pokarmu czy spożywaniu na raz zbyt dużych porcji jedzenia. A tak właśnie często wygląda nasze odżywianie podczas Świąt.

Jak zapobiec niestrawności?

Aby trawienie w naszym organizmie przebiegało poprawnie, należy przede wszystkim zatroszczyć się o jakość diety. Powinna być ona właściwie zbilansowana. Do jadłospisu wprowadźmy różnorodne posiłki, produkty bogate w białko i pełnoziarniste. Ograniczmy do minimum natomiast żywność wysokoprzetworzoną. Warto też zadbać o to, aby jeść regularnie, w niewielkich ilościach oraz pić zalecaną dzienną dawkę wody. Unikajmy również jedzenia w pośpiechu – pospieszne przeżuwanie czy popijanie kęsów i połykanie powietrza podczas jedzenia nie służy naszemu trawieniu. Każdy dzień warto zaczynać od szklanki ciepłej wody z cytryną. Oczyści ona organizm, a także przyspieszy metabolizm. W ciągu dnia raczmy się gorzką herbatą, która zwiększa wydzielanie soku żołądkowego oraz działa przeciwbakteryjnie. W przyspieszeniu przemiany materii pomoże oczywiście aktywność fizyczna. Częsty ruch na świeżym powietrzu sprzyja prawidłowemu trawieniu.

Warto wiedzieć, iż pojawiające się regularnie objawy, takie jak zgaga, wzdęcia czy ból żołądka, mogą wskazywać na wiele chorób i w związku z tym należy udać się na konsultację do lekarza. Często pojawiająca się niestrawność to sygnał ostrzegawczy, który może świadczyć na przykład o przewlekłym zapaleniu trzustki, niedokrwieniu jelita, chorobie refleksowej przełyku, a w niektórych przypadkach – nawet o nowotworach przewodu pokarmowego.

A co zrobić, jeżeli niestrawność już się pojawiła? Jak z nią walczyć? Zawsze można sięgnąć do domowej apteczki po zioła, które poprawiają trawienie!

Jakie zioła na poprawę trawienia?

Proces trawienia oczywiście wspomaga zmiana nawyków, ale co jeśli pozwolimy sobie na jeden obfity i ciężkostrawny posiłek w roku, a później czujemy się źle? Na to na szczęście może zaradzić spora grupa roślin. Są one sprawdzone i bezpieczne, więc coraz częściej wybiera się je w miejsce chemicznych preparatów. A jakie zioła będą najlepsze?

Przede wszystkim wśród ziół poprawiających trawienie króluje mięta pieprzowa. Zawiera ona dwa ważne składniki – salicylan metylu oraz mentol, które działają antyseptycznie, dzięki czemu wpływają łagodząco na układ pokarmowy. Zioło to rozluźnia mięśnie brzucha, dodatkowo działa kojąco na jelita i łagodzi ból w przebiegu stanu zapalnego przewodu pokarmowego. Pamiętajmy jednak, że herbatka z miętą pieprzową może wywołać niepożądane objawy u osób cierpiących na chorobę refleksową przełyku, choroby układu krwionośnego oraz cukrzycę. Wynika to z faktu, że roślina ta obniża ciśnienie oraz poziom cukru we krwi.

Innymi ziołami wspomagającymi trawienie są koper włoski oraz rumianek pospolity. Ten drugi zawiera kumaryny czy flawonoidy, dzięki czemu działa rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit. Dodatkowo rumianek jest bardzo delikatny i jego stosowanie jest bezpieczne, gdyż raczej nie wywołuje reakcji alergicznych. Doskonale sprawdzi się w łagodzeniu takich objawów, jak biegunki, wzdęcia, zgaga czy bóle brzucha. Dobrze jest stosować rumianek przy leczeniu refluksu, zespołu jelita drażliwego oraz wrzodów, zioło to bowiem wpływa pozytywnie na podrażnioną błonę śluzową przewodu pokarmowego. Koper włoski z kolei zawiera w sobie dobroczynne olejki, dzięki którym zmniejsza napięcie mięśni gładkich, co wpływa na zniwelowanie skurczów brzucha. Roślina ta aktywizuje żołądek do wzmożonej pracy, lecz herbata z kopru włoskiego nie jest dla wszystkich. Z jej spożycia powinny zrezygnować kobiety w ciąży, a także osoby z hipoglikemią czy cukrzycą. Wynika to z faktu, że roślina obniża poziom cukru we krwi, a u ciężarnych może prowadzić do przedwczesnych skurczów.

Dobrze znane jest także ziele dziurawca. Roślina ta, znana zwłaszcza ze względu na właściwości uspokajające oraz przeciwdepresyjne, równie dobrze sprawdzi się w przypadku niestrawności. Dziurawiec działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, a więc łagodzi wzdęcia, zgagę czy biegunki. Dodatkowo zwiększa wydzielanie soków trawiennych, co wpływa na wspomożenie procesów trawienia pokarmów.

Jakie rośliny jeszcze działają na niestrawność? Są to:

• Szałwia lekarska, która odznacza się właściwościami rozkurczającymi, dzięki czemu likwiduje uczucie pełności w żołądku. Zapobiega także procesom fermentacji, co sprawia, że przeciwdziała wzdęciom.
• Melisa, która pobudza trawienie i reguluje pracę żołądka.
• Owoce kminku natomiast zwiększają wydzielanie sków trawiennych, dzięki czemu poprawiają trawienie. Są szczególnie zalecane w przypadku kolki jelitowej, ponieważ działają wiatropędnie. Warto dodawać kminek do ciężkostrawnych potraw, zwłaszcza kapustnych.
• Arcydzięgiel z kolei wzmaga wydzielanie soku żołądkowego oraz enzymów trawiennych, a także usuwa zgromadzone w jelitach gazy.
• Piołun, nazywany również absyntem, zwiększa wydzielanie soków trawiennych trzustki, wątroby, jelit oraz żołądka. Rozkurcza również przewód pokarmowy.
• Mniszek lekarski, zwany potocznie mleczem bądź dmuchawcem, usprawnia natomiast transport żółci do dwunastnicy.

Zioła najskuteczniej działają w postaci naparów. Można także dodawać je do ciężkostrawnych potraw jako przyprawy. Dobrze dodawać do jedzenia kolendrę, kminek, tymianek, gorczycę czy pietruszkę zwyczajną.

SPRAWDŹ TAKŻE: Najskuteczniejsze zioła na odchudzanie. Co wybrać i jak stosować?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Czynniki mające wpływ na zachorowanie na nowotwory pęcherza moczowego:

• palenie papierosów,
• alkoholizm,
• przewlekłe stany zapalne pęcherza moczowego,
• nieprawidłowości genetyczne,
• profesja, zwłaszcza narażenie na związki chemiczne (aminy aromatyczne i pestycydy), m.in. w przemyśle chemicznym, gumowym, hutniczym i gazowym.

Objawy raka pęcherza

• krwiomocz – to najczęstszy symptom, 
• ból przy oddawaniu moczu,
• częste oddawanie moczu,
• uczucie parcia na mocz bez jego oddawania,
• tymczasowe zatrzymanie moczu,
• w zaawansowanych stadiach: ból i obrzęk miednicy, pachwin i kończyn dolnych,
• bóle kostne, gdy występują przerzuty do kości.

W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy zgłosić się do lekarza!

Jakie badania należy wykonać?

Na początek wykonuje się badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i miednicy. Eksperci analizują także stan moczowodów i układów kielichowo-miedniczkowych, aby wyłapać wszystkie możliwe ogniska choroby. Następnie lekarz kieruje na bardziej zaawansowane badania.

Męskie sprawy

Poznaj czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na raka prostaty!

Czy da się wyleczyć nowotwór pęcherza moczowego?

Rokowania mogą być optymistyczne, jeśli rak został wcześnie wykryty – możliwe jest całkowite wyleczenie pacjenta. Rokowania zależą także od typu nowotworu, stadium zaawansowania i stanu chorego.

W przypadku raka brodawkowatego pęcherza moczowego naciekającego w stopniu zaawansowania – przeżycie 5-letnie wynosi 70%, natomiast w przypadku pacjentów z nowotworem w stopniu zaawansowania wymagającym wykonania wycięcia pęcherza moczowego (cystektomia) – przeżycia 5-letnie wynoszą około 20%.

Jak wyleczyć raka pęcherza moczowego?

Najczęstszą metodą jest zastosowanie radioterapii lub chemioterapii. Zdarza się, że najtrafniejsze jest leczenie operacyjne, czyli wycięcie guzów pęcherza moczowego za pomocą endoskopu operacyjnego lub cystektomia (wycięcie całego pęcherza moczowego) w zaawansowanych przypadkach. We wczesnych stadiach można skorzystać także z immunoterapii.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: zwrotnikraka.pl, onkonet.pl

Próchnica zębów

To chyba najczęściej spotykana dolegliwość. Wywołują ją bakterie. Powodem pojawienia się próchnicy może być nieprawidłowe mycie zębów,  czy nadużywanie cukru. Nieleczona próchnica może spowodować utratę zębów. Objawia się ubytkiem szkliwa, pojawieniem plamek i zmniejszeniem warstwy ochronnej. Nieleczony ząb dotknięty zostaje stanem zapalnym. Na początku organizm sam próbuje poradzić sobie z próchnicą, jednak najczęściej pomaga wizyta u lekarza, który wyczyści ząb i wypełni ubytek plombą lub lekarstwem.

Zapalenie miazgi zęba

Jest najczęściej wywoływane przez bakterie, które dostają się do komory przez ubytki próchnicowe. Objawia się bólem, najczęściej jest to skutek nieleczonej próchnicy. Pomoże wizyta u endodonty. W ostateczności może dojść do martwicy miazgi i zmiany koloru zębów dotkniętych chorobą (stają się sinoniebieskie).

Zgorzel

To schorzenie również jest skutkiem nieleczonej próchnicy i zapalenia miazgi. Zgorzel powodują bakterie gnilne, które żywią się martwą tkanką. Pojawia się ból promieniujący na całą jamę ustną, opuchnięte dziąsła, a nawet cuchnący oddech. Leczenie polega na usunięciu pozostałej miazgi zęba, oczyszczeniu kanału i jego dezynfekcji. Zakłada się opatrunek lub od razu plombę, a następnie odbudowuje koronę.

Paradontoza

Czyli zapalenie przyzębia powoduje niesystematyczna lub brak higieny jamy ustnej.

To stan zapalny tkanek otaczających i utrzymujących zęby. W efekcie może dojść do rozchwiania i utraty zębów. Czynnikiem przyspieszającym paradontozę jest kamień, który prowadzi do problemów z przyzębiem. Dziąsła są zaczerwienione i obrzęknięte, mogą krwawić. Pojawia się ból, ropa, nieświeży oddech. W pierwszej kolejności lekarz pozbywa się kamienia, następnie wypełnia ubytki. W zaawansowanym stadium choroby może dojść do zabiegu chirurgicznego.

Wspieraj odporność

Kiszony czosnek. Jak smakuje i jak działa na zdrowie? Jak go przygotować?

Zapalenie dziąseł

Obecność płytki nazębnej, czyli żółtego nalotu może doprowadzić do zapalenia. Pierwszym objawem jest krwawienie dziąseł w trakcie mycia zębów. Najlepszym sposobem na wyleczenie jest usunięcie nadmiaru płytki nazębnej poprzez dokładne czyszczenie zębów. Warto regularnie je nitkować oraz używać odpowiedniego płynu do płukania ust lub płukanek z szałwii.

Nadwrażliwość zębów

To ból podczas jedzenia lub picia zimnych, gorących lub kwaśnych pokarmów i napojów.  Aby zminimalizować to uczucie, warto zmienić twardą szczoteczkę na miękką bądź średniotwardą, używać pasty przeznaczonej dla nadwrażliwych zębów i myć zęby, delikatnie przyciskając szczoteczkę do powierzchni szkliwa i wykonując ruchy obrotowo-wymiatające.

Inne choroby zębów:

• wady zgryzu,
• kwasowa erozja szkliwa,
• ropień.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Podział raka szyjki macicy

– Rak szyjki macicy, zaraz po raku piersi, raku trzonu macicy i raku jajnika, jest jednym z częstszych nowotworów u kobiet. W zależności od „dynamiki” rozwoju zmian nowotworowych dzielimy je na trzy grupy: zmiany dysplastyczne szyjki macicy, raka przedinwazyjnego oraz raka inwazyjnego. Dysplazja nie stanowi zagrożenia życia – wcześnie wykryta pozwala na całkowite wyleczenie. Nieleczona dysplazja szyjki macicy może niestety doprowadzić do rozwoju nowotworu złośliwego szyjki macicy. W momencie kiedy komórki dysplastyczne przekształcą się w komórki rakowe powstaje tzw. rak przedinwazyjny. Zmiany ograniczone są wyłącznie do nabłonka szyjki macicy. Jeżeli zaś  komórki nowotworowe zaczną wnikać głębiej i przekroczą granicę nabłonka, to wtedy mamy do czynienia z rakiem inwazyjnym. W takich sytuacjach leczenie jest konieczne i niezbędne. Warto być wyczulonym na niepokojące objawy, aby nie przegapić symptomów choroby – tłumaczy dr n. med. Ewa Surynt – specjalista ginekolog, onkolog z Europejskiego Centrum Zdrowia Otwock (cyt. za zwrotnikraka.pl).

Symptomy raka szyjki macicy

Znajomość wczesnych objawów raka szyjki macicy i szybka diagnostyka to kluczowa kwestia. Dzięki prostemu badaniu cytologicznemu, można wykryć chorobę i ustrzec się przed jej niebezpiecznymi konsekwencjami. Regularne badania lekarskie mogą uratować życie. Każda kobieta powinna zgłaszać się na regularne badania cytologiczne najlepiej co rok.

We wczesnych stadiach raka szyjki macicy objawy kliniczne choroby najczęściej nie występują.

Objawy raka szyjki macicy:

• krwawienia pomiędzy miesiączkami,
• wodniste upławy o przykrym zapachu i brudnoszarym kolorze,
• ból występujący w trakcie stosunku,
• krwawienia po stosunku,
• dłuższe i obfitsze miesiączki niż zazwyczaj,
• ból w okolicy podbrzusza i miednicy,
• obrzęki kończyn dolnych,
• bolesne parcia na mocz i stolec,
• krew w moczu i stolcu,
• nadciśnienie. 

– Rak szyjki macicy początkowo nie daje żadnych objawów lub są one dyskretne i mało specyficzne (np. acykliczne krwawienia zwłaszcza po współżyciu). Najczęściej do rozpoznania choroby dochodzi przypadkowo w trakcie badania ginekologicznego. Wynika to z zaniedbania i braku systematycznych wizyt u ginekologa. W przypadku raka szyjki macicy kluczową ważną rolę odgrywa czas. Im szybciej zostaną zauważone pierwsze objawy wskazujące na to, że w szyjce macicy może rozwinąć się nowotwór, tym większe szanse, że uda się go w pełni pokonać. Zmiany może zauważyć jedynie lekarz ginekolog, bardzo istotne są więc regularne kontrole ginekologiczne. W trakcie takich wizyt przeprowadza się podstawowe badania takie jak: badanie ginekologiczne we wziernikach, USG narządu rodnego czy badanie cytologiczne szyjki macicy – wyjaśnia dr n. med. Ewa Surynt (cyt. za zwrotnikraka.pl).

Groźne symptomy

Rak jajnika - jakie są objawy i jakie szanse na wyleczenie?

Czynniki ryzyka raka szyjki macicy:

• zakażenie onkogennymi typami HPV drogą kontaktów seksualnych,
• wczesne rozpoczęcie życia seksualnego,
• duża liczba partnerów seksualnych,
• obniżenie odporności (zakażenie wirusem HIV, przyjmowanie leków sterydowych, leków obniżających odporność po przeszczepach narządów, leczenie cytostatykami z powodu innych nowotworów),
• wieloletnie stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych,
• przewlekłe stany zapalane pochwy,
• palenie tytoniu,
• nieregularne wykonywanie lub brak badań ginekologicznych.

Rak szyjki macicy – rokowania

Rezultaty leczenia zależą od stadium zaawansowania choroby w momencie jej wykrycia. Odsetek 5-letnich przeżyć w stopniu I raka szyjki macicy bez zajęcia węzłów chłonnych przekracza 95%, a rokowania są bardzo dobre. W przypadku zajęcia węzłów chłonnych w stopniu I rokowanie waha się między 70 a 40%. W stopniu drugim wynosi 65%. Rokowanie dotyczące 5-letnich przeżyć u chorych z rakiem szyjki macicy w III stopniu zaawansowania wynosi 45%. W stopniu IV nie przekracza 10%.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: zwrotnikraka.pl, onkonet.pl

Fot. envato elements

Gdy decydujemy się na dietę odchudzającą, wielu z nas eliminuje z jadłospisu nabiał, ponieważ uważany jest za zbyt tłusty. Jednak wcale nie trzeba rezygnować z produktów mlecznych. Najważniejsze jest, by włączyć do posiłków te, które są jak najmniej przetworzone i mają małą zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych. 

Okazuje się, że przy planowaniu diety odchudzającej pojawiają się nawet pewne paradoksy. Dla przykładu, lepiej przy zrzucaniu wagi pić tłuste mleko, gdyż to odtłuszczone zawiera mniej składników odżywczych, w tym witaminy D. Badania naukowców z Uniwersytetu w Mediolanie wykazały, że ta witamina jest przy odchudzaniu bardzo ważna, ponieważ zwiększenie jej spożycia u osób z niedoborem, nadwagą lub otyłością powoduje większą utratę wagi. 

Czy na diecie można jeść sery? 

Jednym z pierwszych produktów, który instynktownie wykluczamy, gdy chcemy schudnąć, są sery. Wcale jednak nie musi tak być: czasem wystarczy zastąpić jeden gatunek innym, by cieszyć się ulubionym smakiem i chudnąć. Dla przykładu, na diecie nie trzeba rezygnować z twarogu, gdyż 115 gramów tego sera dostarcza aż 14 gramów białka. Jednak wybierając twarożek, należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w produkcie – im będzie wyższa, tym bardziej możemy potem być spragnieni i głodni. Im niższa zawartość sodu, tym lepszy twaróg. 

Dieta odchudzająca nie oznacza także konieczności wyeliminowania z jadłospisu twardych serów. Spokojnie można sięgnąć po parmezan czy ser bursztyn, gdyż są bogate w białko i wapń, ale nie mają dużej zawartości tłuszczu. Lepiej zrezygnować za to z cheddara czy sera szwajcarskiego. 

FOTO: Envato Elements

Jak produkty mleczne wspierają pracę jelit? 

Obecność laktozy w nabiale zniechęca wiele osób do takich produktów, gdyż przynosi efekt w postaci wzdęć. Jednak rozsądny wybór produktów mlecznych może przyczynić się do poprawy pracy jelit! By to zrobić, warto postawić na jogurt grecki o jak najniższej zawartości cukru. Obecne w nim probiotyki będą wspierać układ odpornościowy i zapobiegać wzdęciom. W sytuacji, gdy sięgamy po niesłodzony jogurt grecki o niskiej zawartości tłuszczu, możemy jeść go nawet dwa razy dziennie, a jelita będą nam za to wdzięczne! 

Nie rezygnuj z nabiałowych przekąsek! Jakie wybrać? 

Prócz grupy osób nastawionych sceptycznie wobec produktów mlecznych, istnieją także fani nabiału, którzy sięgają po przekąski z tej grupy chętniej niż po słodycze czy chipsy. Dla nich przejście na dietę odchudzającą może jawić się jako droga przez mękę. Jednak i w tym przypadku wcale nie musi tak być! Jak się okazuje, z jadłospisu nie trzeba eliminować na przykład serowych paluszków. Są porcjowane, zatem przy rozsądnym podejściu nie przejemy się nimi. Jak wykazały badania naukowców z Uniwersytetu Tennessee, u osób otyłych, które spożywały trzy porcje nabiału dziennie przy jednoczesnym ograniczeniu kalorii, zaobserwowano znaczną redukcję tkanki tłuszczowej. 

Jeżeli przy dbaniu o linię do diety dołączamy także dużą aktywność sportową, nie musimy rezygnować z picia... czekoladowego mleka. Brzmi to niezwykle zaskakująco, jednak opublikowane w International Journal of Sports Nutrition and Exercise Metabolism badania pokazały, że ten napój świetnie regeneruje po ćwiczeniach, ponieważ zawiera dwa razy więcej białka i węglowodanów w porównaniu ze zwykłym mlekiem lub nawet popularnymi napojami dla sportowców. 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Rak jajnika to drugi, po raku trzonu macicy, najczęstszy nowotwór żeńskich narządów rodnych. W 2020 roku stwierdzono 4669 nowych zachorowań. To 5 miejsce pod względem częstości zachorowań na nowotwory u kobiet.

Objawy raka jajnika

Wykrycie guza we wczesnym stadium jego rozwoju jest kluczowe, nie tylko pozwala postawić diagnozę, ale wdrożyć szybkie leczenie.

Nowotwór może mieć podłoże genetyczne. Dlatego kobiety obciążone ryzykiem, noszące wadliwe geny są bardziej narażone na rozwój dziedzicznego raka jajnika (mutacje BRCA1 i BRCA2).

Objawy raka przez długi czas są utajone, a symptomy pojawiają się, gdy guz jajnika jest już w stadium zaawansowanym:

• trudności w oddawaniu moczu,
• zaparcia,
• wzdęcia,
• uczucia pełności w brzuchu,
• bóle w podbrzuszu.
• ból miednicy,
• ból brzucha,
• zwiększenie obwodu brzucha,
• szybkie uczucie nasycenia podczas jedzenia,
• okresowo bolesne stosunki płciowe,
• zmiana częstotliwości oddawania moczu.

Profilaktyczne wizyty u ginekologa to pierwszy krok do świadomego dbania o swoje zdrowie. W przypadku nieustępujących przez 3 tygodnie dolegliwości ze strony układu pokarmowego, należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Rak jajnika – ważne badanie 

Standardem leczenia raka jajnika jest zabieg chirurgiczny oraz chemioterapia. Wczesny rak jajnika może być rozpoznany podczas rutynowego badania ginekologicznego. Pomocne jest także USG i tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.  

Przyczyny rozwoju raka jajnika:

• nosicielstwo mutacji genów BRCA1 i BRCA 2, około 10%-15% nowotworów jajnika ma podłoże genetyczne,
• mutacja genów MMR, Zespół Lyncha, rodzinne występowanie niepolipowatego raka jelita grubego, 
• zaburzenia hormonalne lub leczenie lekami hormonalnymi,
• bezdzietność,
• pierwszy poród po 35 r.ż,
• długotrwałe leczenie hormonalne związane z próbami zapłodnienia pozaustrojowego,
• długotrwałe stosowanie estrogenowej terapii zastępczej.

Rak piersi

8 objawów raka piersi, których żadna kobieta nie powinna ignorować

Szanse na wyleczenie raka jajnika

Rokowania w raku jajnika zależą przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby, w którym została ona wykryta. Około 70% tych nowotworów diagnozowana jest w zaawansowanym stadium. W roku 2020 zarejestrowano 3131 zgony z powodu raka jajnika. Zachorowalność na raka jajnika zdarza się najczęściej w wieku 55-70 lat. Przeżycia 5-letnie, w zależności od stopnia zaawansowania wynoszą: I – 89%, II – 70%, III – 32% - 46%, IV – 18%.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: zwrotnikraka.pl, onkonet.pl

Fot. envato elements

Rodzaje raka mózgu

Nowotwory mózgu dzieli się na guzy pierwotne powstałe w obrębie mózgu oraz guzy przerzutowe będące następstwem przerzutu.

Najpowszechniejszymi odmianami nowotworu u osób dorosłych są:

• oponiaki (25%),
• gruczolaki przysadki (25%),
• glejaki wielopostaciowe (15%),
• obwodowe nerwiaki osłonkowe (8%),
• glejaki o niskim stopniu złośliwości (5%).

Dzieci najczęściej chorują na:

• glejaka o niskim stopniu złośliwości (33%),
• rdzeniaka (16%),
• glejaka złośliwego (14%)
• wyściółczaka (10%).

Symptomy raka mózgu

Objawy zależne są od umiejscowienia guza i jego rozmiaru. Można jednak sprowadzić do jednego mianownika symptomy charakterystyczne dla wszystkich rodzajów raka mózgu:

• bóle głowy,
• nudności,
• wymioty,
• osłabienie sprawności umysłowej i zaburzenia pamięci,
• napady padaczkowe. 

Objawy raka mózgu w odniesieniu do lokalizacji

Umiejscowienie guza ma wielkie znaczenie, jeśli chodzi o rodzaj symptomów. Jeśli zlokalizowany jest w prawej półkuli, w której przebiegają procesy związane z wyobraźnią, myśleniem kompleksowym, przestrzennością, rozumieniem i tworzeniem metafor, emocjonalnością, duchowością, muzykalnością, uzdolnieniami plastycznymi, seksem i snami, możemy spodziewać się zaburzeń właśnie w tych obszarach. Prawa półkula mózgu kontroluje lewą stronę naszego ciała. Lewa półkula mózgu jest związana z procesami logicznymi, mową, analizą i logiką, kontroluje prawą część ciała.

Półkule mózgu dzieli się na 4 płaty:

CZOŁOWY – współdziała ściśle z okolicą czuciową. Są w nim również ośrodki pisania, kojarzenia oraz analiza i kontrola stanów emocjonalnych.

CIEMIENIOWY – W tej części dzieją się ważne procesy związane z orientacją przestrzenną, integracją ruchu i wzroku w jedno wrażenie, rozumieniem języka symbolicznego, pojęć abstrakcyjnych, geometrycznych, a także komórki czuciowe i ruchowe, dochodzą tu sygnały dotyku, bólu, temperatury, zmiana napięcia mięśni, która sygnalizuje zmianę położenia ciała.

SKRONIOWY – znajduje się w nim kora słuchowa, a także ośrodki węchowe. Przy uszkodzeniu tego pola dźwięki są słyszane, ale nie rozpoznawane.

POTYLICZNY – ośrodki wzroku, analiza koloru, ruchu, kształtu, głębi, skojarzenia wzrokowe, ocena.

To dlatego, jeśli guz znajduje się w płacie czołowym mogą dokuczać problemy z pamięcią. Pojawiają się również zaburzenia koncentracji i trudności z logicznym myśleniem oraz podejmowaniem decyzji. Guz mózgu niezwykle często objawia się przez ciągłe nudności i wymioty, razem z nimi występuje ból i zawroty, a także dolegliwości żołądkowe. Nieprawidłowe widzenie barw, problemy ze wzrokiem, wysławianiem się, pogorszenie słuchu i zachwiania równowagi. Uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, senność, ogólne osłabienie, drażliwość, a nawet zmiany zachowania i wahania nastrojów. 

Rak u dzieci

5 najczęstszych nowotworów u dzieci. Jak rozpoznać objawy?

We wsi Dąbrówka pod Poznaniem 13-letni Konstanty zachorował na guza mózgu. Liczy się każda chwila i każda złotówka, aby ocalić życie chłopca. 

FOTO: Siepomaga.pl

Link do zbiórki: Konstanty

Objawy nowotworów występujących u dzieci:

• silne, narastające bóle głowy (zwłaszcza poranne, ustępujące po wymiotach) – u ok. 50%,
• poranne wymioty (często bez wcześniejszych nudności) – u ok. 47%,
• zaburzenia widzenia – zaburzenia ostrości obrazu, ubytki w polu widzenia, podwójne widzenie, zez, oczopląs – u ok. 25%,
• zaburzenie słuchu, smaku, zaburzenia mimiki – u ok. 25%,
• zaburzenia połykania, odkrztuszania, zaburzenia prawidłowej artykulacji (tzw. zespół pniowy) – u ok. 25%,
• nieprawidłowe, przymusowe ustawienie głowy ze sztywnością karku – u ok. 25%,
• zaburzenia równowagi – u ok. 23%,
• zaburzenia świadomości – u ok. 12%,
• niedowład kończyn – u ok. 11%,
• zaburzenia wypróżniania (oddawania moczu i stolca) – u ok. 11%,
• drgawki, napady padaczkowe – u ok. 9%,
• zaburzenia hormonalne (najczęściej zaburzenia wzrostu oraz dojrzewania płciowego) – ok. 7%.

Noworodek i niemowlę:

• uwypuklanie się ciemienia, rozejście szwów kostnych, poszerzanie obwodu głowy – wodogłowie,
• prężenia, wymioty, ulewanie,
• objaw "zachodzącego słońca" (tęczówka oka pozostaje częściowo ukryta pod dolną powieką, a twardówka jest widoczna ponad tęczówką),
• inne niecharakterystyczne objawy, które mogą towarzyszyć wodogłowiu i neuroinfekcji wrodzonej lub nabytej,
• zahamowanie rozwoju psychoruchowego (szczególnie utrata zdobytych już umiejętności).

Dzieci przedszkolne i szkolne:

• dzieci przedszkolne mogą nieprecyzyjnie określać dolegliwości,
• zmiana charakteru pisma lub pogorszenie sprawności w rysowaniu,
• zaburzenia równowagi (niechęć do jazdy na rowerze, rolkach lub rezygnacja z takich aktywności),
• zaburzenia widzenia i ostrości widzenia (przybliżanie kartki, książki, zbliżanie się do ekranu telewizora),
• zmiany w zachowaniu (np. niechęć do szkoły i kontaktu z rówieśnikami).

Nastolatki:

• typowe objawy związane z lokalizacją nowotworu (m.in. niedowład, zaburzenia widzenia, oczopląs, zaburzenia: czucia, równowagi, chodu, mowy, ruchowe),
• mogą zaprzeczać występowaniu objawów chorobowych (nawet po wykryciu ich w badaniu lekarskim).

oprac. Angelika Drygas na podstawie: www.zwrotnikraka.pl i onkorodzice.pl

Fot. envato elements

Miód gryczany – właściwości zdrowotne

Miód gryczany ma sporo właściwości leczniczych i zdrowotnych. Z wyglądu przypomina czarną herbatę, bywa że ciemnieje do barwy czarnej. W smaku jest ostry, nieco gorzki, wytrawny. Smakuje wybornie i nietuzinkowo! To miód o wielu właściwościach prozdrowotnych. Pomaga w wielu schorzeniach i nie sposób przecenić jego właściwości.

Na co pomaga miód gryczany?

Przede wszystkim wzmacnia naczynia krwionośne, ponieważ zawiera rutynę. Z powodzeniem powinny go spożywać zwłaszcza osoby starsze, cierpiące np. na miażdżycę. Rutyna zawarta w miodzie gryczanym oczyszcza naczynia krwionośne, sprzyja ich uelastycznieniu. Substancje znajdujące się w miodzie idą prosto do krwiobiegu i natychmiast działają, omijając wątrobę!

Miód gryczany warto spożywać w okresie jesienno-zimowym, tzw. Infekcyjnym, ponieważ ma działanie antybiotyczne i świetnie chroni organizm przed przeziębieniami.

Miod gryczany ponadto:

• odtruwa oraz oczyszcza wątrobę, która odpowiada za detoksykację,
• podnosi poziom antyoksydantów w organizmie,
• poprawia przyswajalność witaminy C, a więc wzmacnia organizm, chroniąc przed grypą,
• wspomaga szybsze gojenie się ran,
• zawiera dużą ilość żelaza, które wchłaniane jest w całości, dlatego polecany jest przy niedokrwistości,
• usuwa ołów i pierwiastki promieniotwórcze z surowicy krwi i działa antynowotworowo,
• ma pozytywny wpływ na poprawę wzorku, słuchu i pamięci,
• przyspiesza wzrost poziomu hemoglobiny,
• działa przeciwkaszlowo, skracając czas trwania infekcji.

Miód gryczany na piękną cerę

Spożywanie miodu gryczanego sprzyja skutecznej pielęgnacji cery, zawarte w nim przeciwutleniacze chronią nas przed uszkodzeniami, które powodują wolne rodniki. Dlatego tak często polecane są maseczki i peelingi zawierające miód gryczany.

Jesienne miody

Miód lipowy – na co pomaga?

Co zawiera miód gryczany?

Sporo składników mineralnych i witamin: żelazo i magnez, fosfor, potas, mangan, sód, miedź, krzem, cynk, witaminę C i witaminy B1, B2 i niacynę.

Właściwości zdrowotne miodu gryczanego są znacznie wyższe, niż powszechnie sądzimy. Regularnie spożywany zwiększa przyswajalność ważnych dla zdrowia witamin i minerałów. Niestety jest dosyć kaloryczny, zawiera ok. 340 kcal w 100 gramach. Z uwagi na wysoką zawartość cukrów prostych może być szkodliwy dla cukrzyków. Miód gryczany można stosować do deserów, herbaty, naparów, ciast, kulek mocy, dań mięsnych. Nie należy dodawać go do potraw i napojów o temperaturze wyższej niż 40 stopni Celsjusza, ponieważ straci swoje prozdrowotne właściwości.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Stwardnienie rozsiane – wczesne objawy

Najczęstsze symptomy ogniskują się w zaburzeniach widzenia w jednym oku. Pojawia się ból za gałką oczną, zaburzenia widzenia barw, podwojne widzenie. Ponadto problemy z utrzymaniem równowagi, koordynacją ruchów i nagłe niedowłady (połowiczy ciała lub kończyn dolnych).

Najczęstszymi objawami na wczesnym etapie choroby są:

• zaburzenia widzenia (ubytki w polu widzenia i podwójne widzenie),
• niedowład kończyn, 
• zaburzenia czucia, 
• zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów.

Szybkie wykrycie choroby i szybkie wdrożenie leczenia to podstawowy warunek, by móc normalnie żyć z SM. 

Częste objawy neurologiczne stwardnienia rozsianego:

• ból oka, podwójne widzenie, zapalenie nerwu wzrokowego,
• mrowienie, uczucie zimna, brak czucia, nadwrażliwość na ciepło,
• problemy z mową,
• nadmiernie ruchy, częściowa utrata kontroli nad kończynami, drżenie rąk, utrata równowagi, problemy z koordynacją ruchów,
• spastyczność, sztywność mięśni, skurcze mięśni, odruchy niekontrolowane,
• kłopoty z oddawaniem moczu i wypróżnianiem się: nietrzymanie moczu, zaparcia lub brak kontroli nad zwieraczami,
• mniejsze libido, impotencja, suchość pochwy,
• depresja, zaburzenia koncentracji, ciągłe zmęczenie.

Wyścig z czasem – jak żyć ze stwardnieniem rozsianym

– Czas w chorobach neurologicznych gra kluczową rolą. Tu każdy ubytek, uszkodzenie ogniskowe w układzie nerwowym stanowi z reguły nieodwracalne zmiany. Leczenie jest ukierunkowane na proces zapalny, a więc jest możliwe zmodyfikowanie przebiegu choroby dzięki wprowadzeniu leków. Nieleczona choroba w ponad 90 proc. prowadzi do niepełnosprawności, często bardzo ciężkiej. Bywają takie przebiegi stosunkowo łagodne, skąpoobjawowe, ale to jest rzadkość. Nie da się przewidzieć, jaki będzie przebieg u danego pacjenta, dlatego bardzo ważne jest, żeby jak najszybciej zacząć leczenie – podkreśla neurolog prof. Konrad Rejdak na portalu abczdrowie.

Rak piersi

8 objawów raka piersi, których żadna kobieta nie powinna ignorować

Badanie, które trzeba wykonać – stwardnienie rozsiane

W tym wypadku najczęściej wykonuje się rezonans magnetyczny głowy. Leczenie stwardnienia rozsianego polega na zapobieganiu i leczeniu objawów. Stosuje się leki steroidowe, a nawet leki immunosupresyjne. Wszystko zależy od postępu i stadium choroby. Ta choroba może objawiać się w tak zwanych rzutach, co stanowi nie lada pułapkę. Niektóre osoby chorujące na stwardnienie rozsiane w momencie słabnięcia objawów przestają się leczyć, a to największy błąd. Lekarze zwracają uwagę, że w początkowym okresie choroba ma postać rzutowo-remisyjną właśnie, czyli objawy choroby trwają od 24 godzin do kilku tygodni, miesięcy, a potem ustępują, do czasu... Nie można ignorować jednak tej choroby, by później nie zaatakowała ze zdwojoną siłą!

Karolina Gruszka choruje na stwardnienie rozsiane

Karolina Gruszka, aktorka znana m.in. z filmu „Maria Skłodowska-Curie” choruje na stwardnienie rozsiane. W rozmowie w studiu „Dzień dobry TVN” aktorka opowiedziała o tym, jak mierzy się z chorobą:

„Lek przyjmuję dwa razy w roku. Od lat funkcjonuję w 100 proc. normalnie. Tak naprawdę to zapominam o chorobie, nie myślę o sobie jako o osobie chorej. Jestem tutaj, żeby wlać w to trochę optymizmu. Normalne życie jest możliwe pod warunkiem, że choroba zostanie wcześnie wykryta” – opowiadała aktorka. 

Karolina Gruszka jest ambasadorką kampanii społecznej „NEUROzmobilizowani” i zachęca do uważnego słuchania swojego ciała i badań w przypadku zaobserwowania niepokojących symptomów.

Angelika Drygas

Fot. envato elements 

To wielka nadzieja dla wielu mężczyzn narażonych na utratę zdrowia w wyniku tej przebiegłej choroby. Rak prostaty, inaczej rak stercza, rak gruczołu krokowego zajmuje u mężczyzn drugie miejsce, jeśli chodzi o częstotliwość zachorowania i umieralność z powodu nowotworów złośliwych.

Objawy raka prostaty

Jak wiele innych nowotworów, rak prostaty nie daje objawów we wczesnym stadium rozwoju, a przecież jak najszybsze wykrycie to szansa na wyzdrowienie. Niestety, w Polsce w ciągu ostatnich lat podwoiły się te negatywne statystyki. 

Symptomy raka prostaty:

• dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych,
• bóle kostne,
• trudności w oddawaniu moczu,
• częstomocz,
• krwiomocz,
• zakażenia dróg moczowych,
• obrzęki kończyn dolnych.

Są takie przypadki, w których guz nie daje żadnych symptomów, a dopiero jego przerzuty (często do kości). Wtedy chory odczuwa bóle, jest narażony na złamania patologiczne, niedokrwistość.

Nowotwory w Polsce

Jakie objawy ma rak żołądka?

Czynniki zachorowania na raka prostaty

Prawdopodobieństwo zachorowania na raka prostaty rośnie wraz z wiekiem, najczęściej występuje około 65-70 r.ż.

Do czynników ryzyka należy:

• wiek, powyżej 55 roku życia,
• pochodzenie, występuje najczęściej u mężczyzn  w Ameryce Północnej, północno-zachodniej Europie, Australii i na wyspach karaibskich, 
• praca z dużymi ilościami pestycydów (np. rolnicy),
• narażenie na kadm metaliczny (np. spawacze, producenci akumulatorów),
• spożywanie produktów bogatotłuszczowych,
• otyłość,
• obciążenie genetyczne (u członka rodziny w pierwszej linii pokrewieństwa zwiększa ryzyko 2-3 krotnie),
• nieodpowiednia dieta uboga w warzywa i owoce,
• nadużywanie alkoholu, palenie papierosów,
• stany zapalne narządów płciowych.

Zwiększona aktywność fizyczna i spożycie produktów zawierających karotenoidy zmniejsza ryzyko zachorowania na raka prostaty.

Jak zdiagnozować raka prostaty?

Istotne jest określenie stężenia PSA w surowicy, jednak jego podwyższona wartość nie może być jednoznaczną diagnozą. Inna techniką jest badanie palcem przez odbytnicę – w tym przypadku wiele zależy od doświadczenia badającego. Kolejną metodą jest wykonanie ultrasonografii przezbrzusznej (TAUS), oceniającej układ moczowy oraz ultrasonografii przezodbytniczej (TRUS) sondą wysokiej czułości pozwalającą wykryć niepalpacyjne ogniska raka prostaty. Ponadto w diagnostyce wykorzystuje się tomografię, rezonans i biopsję.

Leczenie raka prostaty

Obranie odpowiedniej drogi leczenia zależy od wielu czynników. Stadium, wieku, stanu ogolnego pacjenta. Radykalne środki są stosowane tylko w niektórych przypadkach. Możliwe jest wykonanie operacji raka prostaty przy użyciu robota (system da Vinci). Stosowana jest także radioterapia wraz z chirurgią onkologiczną, leczenie napromienianiem (teleradioterapia i brachyterapia raka prostaty), terapia hormonalna raka prostaty, chemioterapia paliatywna.

Rak prostaty, rokowania

Rokowania w raku prostaty są dość dobre. Odsetek 5-letnich przeżyć pacjentów z rakiem prostaty wynosi w Polsce około 67%, a w krajach Unii Europejskiej 83%. Mają związek z wskaźnikiem Gleasona. Im niższy wskaźnik, tym lesze rokowania.

Trzy grupy pacjentów mających odmienne rokowania:

• nowotwór ograniczony do gruczołu krokowego,
• rak prostaty ograniczony do miednicy,
• rak rozsiany – najgorsze rokowania.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: zwrotnikraka.pl

Acerola i jej zalety

Jej główną zaletą jest zawartość imponującej ilości witaminy C, stąd jej zażywanie wspomaga leczenie przeziębienia i anemii. Kolejne atuty to neutralizowanie wolnych rodników i ochrona przed nowotworami. Co jeszcze?

• Acerola pozwala na spowolnienie procesów starzenia. 
• Jej suplementacja to element profilaktyki chorób neurodegeneracyjnych, jak choroba Alzheimera czy Parkinsona. 
• Zawiera także sporo cennych przeciwutleniaczy, aż 17 karotenoidów. Beta-karoten, który pozwala usprawnić funkcjonowanie narządu wzroku.

W jakiej formy spożywamy acerolę?

Najtrudniej jest zdobyć świeże owoce, ze względu na ograniczenia transportowe. Najczęściej spotkamy ją w formie soku, proszku i tabletek (najtańsza opcja). Dostępne także są soki, dżemy i konfitury z dodatkiem aceroli. Bez problemu można ją kupić w aptece, sklepie zielarskim lub przez Internet.

Co zawiera acerola?

Poza witaminą C, acerola zawiera także witaminę A i witaminy z grupy B oraz składniki mineralne, m.in. wapń, żelazo, magnez, fosfor, mangan, potas i cynk. Także kwas foliowy, nienasycone kwasy tłuszczowe, wspomniany beta-karoten i flawonoidy.

Dobre zdrowie

Dieta antyrakowa. Jakie produkty są bogate w antyoksydanty?

Jak działa acerola?

Regularne spożywanie aceroli zwiększa odporność organizmu na infekcje sezonowe.

• Wzmacnia odporność.
• Walczy z infekcjami.
• Ma działanie przeciwnowotworowe.
• Obniża poziom cukru u chorych na cukrzycę typu 2.
• Spowalnia procesy starzenia.
• Wykazuje działania profilaktyczne w kierunku choroby Alzheimera i choroby Parkinsona.
• Daje poprawę pracy układu krążenia.
• Obniża ciśnienie.
• Daje poprawę wzroku.
• Wspomaga produkcję kolagenu.

Acerola bardzo często wykorzystywana jest także w przemyśle kosmetycznym, ze względu na swoje właściwości nawilżające i uelastyczniające skórę!

Acerola i przeciwwskazania

Ze względu na wysoką zawartość witaminy C należy pamiętać o zażywaniu zalecanej dawki, nie więcej! Jej nadwyżka wydalana jest z moczem, ale przy dłuższym stosowaniu za wysokich ilości mogą pojawić się kłopoty z nerkami, wymioty, biegunka. Szczególną uwagę powinny zachować także osoby z chorobami wątroby. 

Pamiętajmy! Regularne spożywanie owoców aceroli redukuje poziom cukru we krwi i działa antynowotworowo!

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Pestki dyni – wartości odżywcze

Wiele osób wyrzuca pestki dyni, po wydrążeniu miąższu. To błąd. Już przed wiekami stosowano je w leczeniu infekcji dróg moczowych, kamieni nerkowych, czy wysokiego poziomu cukru. Pestki dyni mają pozytywny wpływ na zdrowie człowieka. Są nie tylko bogatym źródłem białka (idealne dla wegan i wegetarian), ale także nienasyconych kwasów tłuszczowych, antyoksydantów i rozmaitych witamin. Mają duże ilości fitosteroli. Obniżają poziom cholesterolu LDL we krwi, w związku z czym pomagają zapobiegać rozwojowi miażdżycy. Mają też działanie antyoksydacyjne i spowalniają procesy starzenia.  

W pestkach dyni znajdziemy: magnez, potas, cynk, żelazo, mangan, miedź, fosfor, witaminę A, witaminy z grupy B (w tym witaminę B2 i kwas foliowy), witaminę E, witaminę K.

Bomba kaloryczna?

Pestki dyni zawierają jednak sporo kalorii. 100 gramów suszonych pestek dyni ma około 560 kcal i zawiera prawie 50 g tłuszczu. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by je spożywać, dodając do niektorych posiłków w ciągu dnia, w odpowiednich ilościach. 

FOTO: Envato Elements

Pestki dyni – właściwości

• Korzystny wpływ na płodność i jakość plemników.
• Mogą poprawiać sprawność seksualną mężczyzn.
• Pomagają łagodzić stany depresyjne i lękowe. 
• Są wskazane dla prawidłowego funkcjonowania wątroby.
• Regulują poziom cukru we krwi. Pomagają osobom z cukrzycą w utrzymaniu kontroli nad poziomem cukru.
• Utrzymują prawidłowe ciśnienie krwi.
• Obniżają poziom "złego" cholesterolu.
• Są naturalnym źródłem tryptofanu, który bierze udział w procesie wytwarzania melatoniny odpowiedzialnej za dobry sen.

Zbadaj tarczycę!

Hashimoto: jakie objawy i jaka dieta?

Jak spożywać pestki dyni?

Pestki dyni to smaczna zdrowa przekąska.  Można spożywać je na surowo, piec, prażyć (z przyprawami lub bez). Warto dodawać je np. do zup, sałatek, jogurtu, płatków czy koktajli. Nadają się do wypieków, do ciastek, chleba, batonów.

Jak przygotować prażone pestki dyni?

• Rozgrzej piekarnik do 160°C i wyłóż blachę papierem do pieczenia.
• W misce zmieszaj olej z solą i przyprawami, wrzuć pestki i dobrze wymieszaj.  
• Rozłóż nasiona równą warstwą na blasze.
• Piecz przez 20-30 minut, mieszając co kilka minut w trakcie pieczenia.
• Pestki dyni są gotowe, gdy są złotobrązowe.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Dlaczego warto włączyć do diety karpia?

Większość sprzedaży karpia przypada na okres Świąt Bożego Narodzenia. Co ważne, karp najczęściej pochodzi z niewielkich hodowli, w których panują rygorystyczne standardy. Ryba wzrasta w naturalnych warunkach bez udziału szkodliwych pokarmów. Zwykle żywi się planktonem, pasza zbożowa stanowi pożywienie w przypadku karpi dorosłych. Karp jest dość mocną konkurencją dla dorsza czy łososia pod względem zawartości składników odżywczych:

• jest bogaty w witaminy A, C, D, E i K oraz z grupy B,
• zawiera spore ilości wapnia, żelaza i sodu oraz potasu,
• dostarcza człowiekowi kwasów tłuszczowych omega-3, które mają korzystny wpływ na funkcje serca,
• jest źródłem świetnie przyswajalnego chudego białka,
• jest łatwostrawny, pod warunkiem gotowania lub pieczenia ryby zamiast smażenia,
• karp jest bogaty w cynk, który odpowiada za naszą odporność,
• zawiera wiele substancji przeciwutleniających spowalniających proces starzenia,
• wspiera kości i zęby, ponieważ zawiera dużą ilość fosforu.

Polecany przepis na karpia

Karp w galarecie

Składniki: 

• 1 karp (około 1,2 kg),
• 2 marchewki,
• kawałek selera,
• 1 pietruszka,
• 3 listki laurowe,
• kilka ziaren pieprzu,
• kilka ziaren ziela angielskiego,
• 1 łyżeczka soli,
• 3 łyżki żelatyny,
• 1 cytryna,
• natka pietruszki,
• 10 jajek przepiórczych,
• zielony groszek z puszki.

Wykonanie: Jajka przepiórcze ugotować. Sprawionego karpia pokroić w dzwonka. Głowę karpia wraz z warzywami i przyprawami zalać wodą i zagotować. Do wywaru włożyć kawałki ryby i gotować je 15 minut lub usmażyć na patelni obtoczonego w mące. Delikatnie wyjąć, aby ryba się nie rozpadła i ułożyć w głębszych półmiskach.

Wywar przecedzić przez sitko, dodać żelatynę i mieszać aż się rozpuści, ostudzić. Dzwonka ułożyć na półmiskach, ułożyć jajka, groszek, kawałki marchewki, pietruszki, plasterki cytryny, natkę pietruszki i delikatnie, najlepiej po łyżce, zalać wywarem. Odstawić do stężenia.

Przepis pochodzi z: tygodnik-rolniczy.pl

Angelika Drygas

fot. envato elements

Czynniki wpływające na rozwijanie raka żołądka:

• zła dieta: zbyt dużo soli, wędzone i konserwowane produkty, nieświeże jedzenie, ciężki potrawy smażone na głębokim tłuszczu, zbyt mała ilość świeżych owoców i warzyw,
• płeć, to rak atakujący częściej mężczyzn,
• stan po częściowej resekcji żołądka,
• pochodzenie, więcej osób choruje we wschodniej części Azji, Europie Wschodniej oraz w Ameryce Środkowej i Południowej,
• występowanie polipów gruczolakowych,
• zakażenie bakterią Helicobacter pylori,
• palenie tytoniu,
• czynniki genetyczne.

Symptomy raka żołądka

Objawy raka żołądka są niecharakterystyczne i mogą przypominać symptomy innych schorzeń, jak np. chorobę wrzodową żołądka. Z tego powodu, diagnoza bywa spowolniona, co oczywiście negatywnie wpływa na rokowania. Wcześnie zdiagnozowany nowotwór daje możliwość przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego, który jest szansą na całkowite wyleczenie i niedopuszczenie do przerzutów.

Objawy raka żołądka:

• ból brzucha,
• spadek masy ciała,
• smoliste stolce,
• wymioty, także krwawe,
• częste odbijania,
• jadłowstręt,
• zbyt szybkie uczucie sytości,
• zaburzenia połykania,
• nasilanie się bólu po jedzeniu,
• osłabienie,
• ciągłe niestrawności.

Na późnym etapie mogą pojawić się: guz wyczuwalny przez powłoki, wodobrzusze, powiększony węzeł w lewym dole nadobojczykowym (Virchowa), powiększenie wątroby, żółtaczka.

Rzuć palenie!

Rak płuc: jakie ma objawy?

Rak żołądka – objawy i diagnostyka

Jeśli pacjent znajduje się już w stadium zaawansowanym raka, lekarz prawdopodobnie wykluczy radykalne leczenie. W tym czasie mogą pojawić się przerzuty otrzewnowe, na wątrobę, do węzłów chłonnych lub do centralnego układu nerwowego. Może pojawić się też żółtaczka.

Jak wykryć nowotwór żołądka – badania

Kluczem są profilaktyczne badania gastroskopowe – gastroskopia to metoda umożliwiająca wykrycie wczesnego raka żołądka. Stosuje się także ultrasonografię oraz badanie radiologiczne żołądka z podaniem kontrastu.

Rak żołądka rokowania

Podstawową metodą leczenia nowotworu żołądka jest jego usunięcie, co daje szansę na wyleczenie. Lekarze stosują także równoczesną okołooperacyjną chemioterapię. Około 50% wszystkich chorych znajdujących się w zaawansowanym stadium nowotworu nie kwalifikuje się do zabiegu. Stosuje się wtedy leczenie paliatywne i radioterapię. U chorych w IV stopniu zaawansowania odsetek 5-letnich przeżyć wynosi zaledwie 5%. U chorych w I stopniu zaawansowania wartość ta jest poniżej 70%.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło. zwrotnikraka.pl

Czy leki ziołowe są tak samo skuteczne jak te klasyczne?

Leki ziołowe kojarzą się z lekami bezpiecznymi i skutecznymi, nie dającymi żadnych objawów niepożądanych. To mit.. Leki ziołowe, w takim samym stopniu co leki klasyczne to związki chemiczne. Aby nazwać je w pełni bezpiecznymi, muszą zawierać w każdej dawce dokładnie taką samą ilość substancji czynnych i uzupełniających. Podczas gdy w kwestii leków syntetycznych jest to przewidywalne, z roślinnymi medykamentami bywa nieco trudniejsze. – W przypadku preparatów ziołowych trudno jest o taką stabilność, bo różne są metody uzyskiwania preparatów czynnych. Wystandaryzowanie metody, która zawierałaby taką samą ilość substancji czynnej jest o wiele trudniejsze niż w przypadku czysto chemicznej syntezy – mówi prof. Kwiatkowska. Okazuje się, że ilość substancji czynnych to wypadkowa wielu parametrów – gleby, czasu, a nawet miejsca przechowywania.

Leki ziołowe, działania niepożądane

Prof. Kwiatkowska przestrzega przed ślepym zaufaniem w moc ziół – nie jest prawdą, że są bezpieczne i możne je stosować bez strachu o konsekwencje. Pułapką są zasady rejestracji leków. Te syntetyczne muszą mieć zaawansowane badania kliniczne – podwójne randomizowane z podwójną ślepą próbą. Cały proces trwa nawet 15 lat. Preparaty ziołowe i suplementy diety nie mają takich wymogów. Espertka zaznacza, że bardzo wiele preparatów ziołowych wymaga obecnie potwierdzenia działania w długotrwałych badaniach randomizowanych. Zazwyczaj badania kliniczne prowadzi się na bardzo dużych grupach uczestników – przynajmniej powyżej tysiąca. Tylko wtedy można wykazać zarówno działanie substancji, jak i jej bezpieczeństwo.

DOMOWA APTECZKA

Najlepsze zioła na zmęczenie i poprawę nastroju

Trzyskrzydlec – dobry lek na reumatyzm?

Trzyskrzydlec to roślina, która jest wnikliwie opisana i przebadana pod kątem leczenia chorób reumatoidalnych, z tej rośliny pochodzi substancja o nazwie tryptolid TPT. Pojawiło się już 18 badań klinicznych, co prawda sa one nierandomizowane, bez podwójnie ślepej próby.

Badania randomizowane przeprowadzono m.in. na małej grupie 35 chorych, z których 20 ukończyło badanie po 20 tygodniach. Profesor zrelacjonowała, że w grupie 20 chorych po 4 tygodniach zaobserwowano standardową poprawę w ACR 20 (odpowiedź na leczenie według kryteriów Amerykańskiego Kolegium Reumatologii). Obniżenie OB/CRP (podwyższony wskaźnik świadczy o stanie zapalnym, to jeden z sygnałów, że doszło do zaostrzenia choroby reumatycznej) obserwowano przy dawce 360 mg. 

W innych dwóch badaniach obserwowano 80 chorych przez 12 tygodni i zaobserwowano znamienne statystycznie różnice w liczbie stawów bolesnych, obrzękniętych oraz zmniejszenie czasu trwania sztywności porannej. Natomiast nie zaobserwowano różnic znamiennych statystycznie w poziomie czynnika reumatoidalnego RF. 

Trzecie badanie objęło 121 chorych. Porównywano w nim działanie leku sulfasalazyny i trzyskrzydlca. Zaobserwowano w nim widoczne obniżenie tzw. czynnika reumatoidalnego, co świadczy o łagodzeniu ataku choroby. W badaniu porównującym w grupie 207 chorych działanie trzyskrzydlca w połączeniu z metrotreksatem (lek cytostatyczny stosowany w chorobach reumatoidalnych) wykazano efekty porównywalne z efektami, jakie dają leki biologiczne.

Ekspertka podkreśliła, że w wielu badaniach wykazano bardzo duże działania niepożądane trzyskrzydlca, podobne do tych, które wywołuje cytostatyczny metotreksat:

•     uszkodzenia wątroby,
•     nerek,
•     objawy żołądkowo-jelitowe.

– Trzeba teraz tak opracować pozyskiwanie substancji aktywnej, żeby objawy niepożądane zmniejszyć do minimum. Publikacja z 2020 r. pokazuje, że chorób, na które działa ta substancja, jest coraz więcej. Myślę, że kiedyś będzie z tego wystandaryzowany lek – dodała eskpertka.

Rośliny dobre na reumatyzmem

Przegląd roślin, które mogą wspomóc leczenie chorób reumatoidalnych (wg. profesor Kwiatkowskiej):

Zielona herbata – analiza składu chemicznego wykazała, że zawiera liczne przeciwutleniacze, 100 razy silniej działające niż przeciwutleniacze witaminy C i 25 razy silniejsze od witaminy E.

Oleje z wiesiołka lekarskiego, ogórecznika i czarnej porzeczki – z tych preparatów wyekstrahowano kwas gamma-linolenowy, prekursor PGE1 działający przeciwzapalnie i immunoregulująco, również przeciwmiażdżycowo. Miały miały miejsce dwa badania randomizowane z użyciem różnych dawek. Po 24 tygodniach zaobserwowano istotne statystycznie różnice w liczbie stawów bolesnych i obrzękniętych. Nie zaobserwowano różnic w innych parametrach choroby. Badania przeprowadzono na zaledwie 24 i 56 pacjentach. 

Stephania tetrandra – roślina pienna, z której wyizolowano substancję aktywną tetradynę blokującą kanały wapniowe, działa też hipotensyjnie (przeciwnadciśnieniowo) i antyarytmicznie. W przypadku RZS wykazano zmniejszenie ilości granulocytów we krwi obwodowej, ze zmniejszeniem stężenia elastazy granulacytów. Brak jednak badań randomizowanych.

Koci pazur, wilkakora – wyizolowano z wilkakory pewne substancje aktywne, jak pentacykliczne alkaloidy. W dziedzinie reumatologii odbyło się jedno tylko badanie randomizowane, gdzie obserwowano 24 pacjentów chorych na RZS. Po 24 tygodniach zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie liczby bolesnych stawów. Było też jedno badanie u chorych na chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych, które pokazało zmniejszenie bólu u chorych leczonych wilkakorą. – Badań poszerzonych jednak nie prowadzono, bo widocznie nie zaobserwowano znamiennej statystycznie istotności poprawy – mówi prof. Kwiatkowska. Liczba uczestników w badaniach nie pozwala na wysnuwanie kategorycznych wniosków co do skuteczności i bezpieczeństwa wilkakory w RZS.

Konopie indyjskie – z konopi indyjskich wyodrębniono ok. 60 substancji aktywnych. Ma działanie przeciwzapalne 80 razy silniejsze od aspiryny i 2 razy silniejsze od hydrokortyzonu. – Cannabinol (CBD) obecny w olejkach redukuje zapalenie stawów w modelu zwierzęcym. Działanie jest jednak zbyt słabe, więc konopie mogą być jedynie suplementem uzupełniającym standardowe leczenie w chorobach reumatoidalnych. Ewidentnie działają jednak w fibromialgii – mówi lekarka.

Imbir – w 2021 r. pojawiła się publikacja dotycząca 247 chorych z chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych, wykazująca, że wyciąg z imbiru zmniejszał odczuwalny ból. – A ponieważ w chorobie zwyrodnieniowej niewiele można pomóc lekami, imbir będzie zdrowszy niż objadanie się lekami niesterydowymi przeciwzapalnym, które dają wiele działań niepożądanych – podsumowuje prof. Kwiatkowska.

oprac. Angelika Drygas

Źródło informacji: PAP

fot. envato elements

Jak rozpoznać Hashimoto?

Najczęstsze objawy:

• przyrost masy ciała,
• osłabienie, zmęczenie, senność,
• uczucie chłodu, łatwe marznięcie,
• skóra: sucha, zimna, blada, nadmierne rogowacenie naskórka, obrzęk powiek i rąk,
• włosy: suche, łamliwe i przerzedzone,
• osłabienie tętna, niskie ciśnienie tętnicze,
• ochrypły, matowy głos,
• przewlekłe zaparcia, wodobrzusze,
• zmniejszone wydalanie wody,
• spowolnienie ruchowe, skurcze mięśni, obrzęk stawów,
• u kobiet zaburzenia miesiączkowania, niepłodność, poronienia; u mężczyzn osłabienie libido,
• zaburzenia pamięci, depresja, niestabilność emocjonalna.

Aby pacjenci mogli dobrze poczuć się we własnej skórze, zaleca się im, oprócz leczenia farmakologicznego, specjalną dietę. W tym temacie warto spotkać się ze specjalistą, który indywidualnie dobierze parametry składników odżywczych.

Badaj cukier

Cukrzyca typu 2. Jak ją rozpoznać?

Jakie są zasady diety dla osób chorujących na Hashimoto?

Chodzi przede wszystkim o właściwą podaż białka, tłuszczów, węglowodanów, zwiększoną ilość błonnika, a także witamin i składników mineralnych. Menu powinno opierać się na wysokiej jakości pożywieniu, chudym mięsie, rybach i jajach, kaszach, ryżu i makaronach z pełnego przemiału, świeżych warzywach i owocach, pestkach, orzechach i nasionach: 

1. kasze, ryże, pieczywo, makarony z pełnego przemiału,
2. warzywa i owoce (bogate w polifenole: borówki, maliny, truskawki oraz awokado),
3. chude mięsa,
4. chudy nabiał,
5. zdrowe tłuszcze (oleje, nasiona, pestki, orzechy),
6. oleje roślinne nierafinowane oraz oliwa z oliwek,
7. ryby (zwłaszcza tłuste, morskie ryby bogate w kwasy omega-3, np. łosoś, tuńczyk, makrela),
8. woda, herbaty ziołowe.

Warto wykluczyć z diety:

• rośliny strączkowe,
• soję,
• goitrogeny, czyli warzywa wolotwórcze – brokuły, kapustę, kalafior i brukselkę.

Dieta Hashimoto – produkty zakazane:

• produkty zawierające cukier,
• gazowane słodkie napoje,
• jedzenie typu fast-food,
• alkohol,
• żywność wysoko przetworzona.

Pacjenci z Hashimoto często cierpią na nietolerancję pszenicy, glutenu, insulinooporność czy nadciśnienie. Menu musi być dobrane indywidualnie do każdego chorego.

Hashimoto – jedzenie z rozmysłem 

Dieta  powinna spowodować przyspieszenie metabolizmu i przyczynić się do utraty kilogramów. Potrzebny będzie deficyt kaloryczny, ale pod ścisłą kontrolą. Ważne jest dostarczenie organizmowi białka, antyoksydantów, kwasów omega 3 oraz zmniejszenie ilości węglowodanów. W diecie nie może zabraknąć: jodu, selenu, cynku, witaminy D oraz witaminy z grupy B. Efekty diety niskowęglowodanowej są zadowalające, ponieważ dochodzi do obniżenia poziomu przeciwciał przeciwtarczycowych. Tylko w takich warunkach tarczyca może zacząć lepiej pracować. 

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Rak płuc – objawy

Objawy raka płuc na wczesnym etapie są z reguły niespecyficzne i charakterystyczne dla innych schorzeń. Z tego powodu są często ignorowane, a wykrywane przypadkowo podczas rutynowych badań.

• Kaszel (45-75% chorych), z czego u 1/3 pacjentów przebiega z odkrztuszaniem wydzieliny.
• Duszności i świszczący oddech (30-50% chorych).
• Odkrztuszanie wydzieliny z krwią i chrypka, plwociny, krwioplucie, u 19-29% chorych. Chrypka, która nie ustępuje po okresie 2-3 tygodni, powinna zostać zdiagnozowana przez lekarza rodzinnego.
• Uczucie zmęczenia i utrata wagi, około 6 kilogramów, występuje u ponad połowy pacjentów.
• Ból w klatce piersiowej i barkach – u 25-50% chorych.
• Zespół żyły głównej górnej – w około 85-95% przypadkach i towarzyszy mu: obrzęk twarzy i szyi, duszność, kaszel, zaczerwienienie skóry twarzy, trudności w przełykaniu, chrypka, zawroty i bóle głowy, bóle w klatce piersiowej.

Groźna choroba

Jakie są objawy raka trzustki? Czy można pokonać ten nowotwór?

Najczęstsze przerzuty

Rak płuc daje przerzuty zazwyczaj do węzłów chłonnych, kości, wątroby i mózgu. Mogą one powodować: powiększenie węzłów chłonnych, ból i złamania kości, żółtaczkę, napady padaczkowe.

Rodzaje raka płuc: drobnokomórkowy rak płuc 

Stanowi około 20% zachorowań. W tym typie komórki nowotworowe są małe, ale intensywnie się namnażają, co prowadzi do powstawania dużych guzów i tworzenia przerzutów do węzłów chłonnych, mózgu, wątroby, kości. Niemal zawsze powstaje w wyniku palenia.

Rodzaje raka płuc: niedrobnokomórkowy rak płuca

Stanowi około 80% wszystkich przypadków. Obejmuje cztery podtypy histologiczne, w których komórki nowotworowe różnią się pod względem wielkości, kształtu i cech biochemicznych.

• Rak gruczołowy, najczęstszy, zwykle lokalizuje się w obwodowych częściach płuca.
• Rak płaskonabłonkowy umiejscowiony centralnie, w pobliżu oskrzeli, ścisłe związany z paleniem.
• Rak wielkokomórkowy, szybko się rozsiewa, może być zlokalizowany w każdej części płuca.
• Rak oskrzelikowo-pęcherzykowy, w obwodowych częściach płuca i jest często spotykany u niepalących.

Rak płuca – wykrywanie

Podstawowym narzędziem diagnostycznym jest wykonanie RTG klatki piersiowej. Aby ocenić stopień zaawansowania choroby, zleca się badanie tomografem komputerowym. Analiza przerzutów przeprowadzana jest za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Chorym wykonuje się podstawowe badania krwi i moczu oraz stężenie markerów nowotworowych CAE i CA 125.

Rak płuca – rokowania i leczenie

Rokowania ustala się na podstawie typu histologicznego guza, stadium zaawansowania oraz ogólnej sprawności pacjenta. W przypadku raka niedrobnokomórkowego stosuje się leczenie radykalne lub paliatywne. W przypadku raka drobnokomórkowego główną metodą leczenia jest chemioterapia, a nawet immunoterapia. Pacjenci w I i II stadium poddani leczeniu, mają od 50% – 70% szans na pięcioletnie przeżycie. Nowotwór płuca w III stadium daje około 20% - 35% szans na przeżycie pięciu lat.

Rak płuca - przyczyny

• najważniejszą przyczyną i czynnikiem ryzyka rozwoju raka płuca jest palenie tytoniu;
• wiek, powyżej 63. roku życia;
• zanieczyszczenie powietrza – wdychanie spalin samochodowych, dymu ze spalania węgla, smog;
• kontakt z azbestem, radonem.

Uwaga! Zdrowe odżywianie, z dużą iością warzyw oraz owoców i regularna aktywność fizyczna mają pozytywny wpływ na zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka płuc.

Angelika Drygas

Źródło. zwrotnikraka.pl

Fot. envato elements

Lawenda pomaga osobom zmagającym się z bezsennością, bez względu na to, czy powoduje ją wysoki poziom stresu, czy też rozdrażnienie. Zapach lawendy rozluźnia napięcie mięśni, co pomaga w wyciszeniu się. W rezultacie znacznie szybciej zasypiamy. Olejki eteryczne o złożonej budowie zawarte w lawendzie zmniejszają także objawy depresji, gdyż działają korzystnie na nasz układ nerwowy. Lawendowa aromaterapia odstresowuje, łagodzi stany lękowe, rozluźnia. Pomaga także w przypadku zmęczenia, wspomagając aktywność umysłową. Roślinę tę najlepiej stosować w formie naparów czy olejków do kąpieli. Olejki z lawendy świetnie sprawdzą się także w przypadku masażu.

Jak przygotować olejek lawendowy?

Ususzone kwiaty lawendy umieszczamy w słoiku. Zalewamy oliwą z oliwek lub olejem migdałowym, tak, aby pokryć wszystkie składniki. Słój zamykamy, a następnie przechowujemy w słonecznym miejscu przez około 5-6 tygodni. Po tym czasie filtrujemy resztki rośliny. Powstały w ten sposób olejek przelewamy do ciemnej butelki.

Dziurawiec zwyczajny nie tylko na trawienie

To zioło najczęściej wykorzystuje się do polepszenia procesów trawienia. Nie każdy jednak wie, że dziurawiec stosuje się również do produkcji antydepresantów! Wynika to z faktu, że roślina ta zawiera substancje odpowiedzialne za regulację poziomu hormonów, m.in. serotoniny, czyli tak zwanego hormonu szczęścia. Ziele to najlepiej stosować w przypadku chronicznego zmęczenia oraz problemów z koncentracją czy złym trawieniem. Dziurawiec ma także właściwości antybakteryjne, a nawet leczy odmrożenia i oparzenia, więc z pewnością warto mieć go w swojej zielnej apteczce.

Jak przygotować olej z dziurawca?

W dość dużym słoju układamy warstwami ziele – będziemy potrzebować szczytów pędów z kwiatami i pączkami, które mogą być zarówno suszone, jak i świeże. Każdą cienką warstwę dziurawca delikatnie opryskujemy spirytusem. Do mieszanki dolewamy olej bądź oliwę. Na pół szklanki ziele potrzebować będziemy 200 ml substancji. Tak przygotowany słoik zamykamy i wystawiamy na działanie promieni słonecznych. Po 2 tygodniach cedzimy i filtrujemy olej, który przelewamy następnie do ciemnej butelki. Tak przygotowany olej stosowany doustnie poprawia koncentrację, a także znosi nastrój przygnębienia.

Rozmaryn lekarski idealny na stany nagłego wyczerpania

Rozmaryn to popularna roślina, bardzo często stosowana kuchni jako przyprawa. Uważany jest również za symbol szczęścia – dawniej kładziono go pod poduszką, aby chronił przed złymi mocami. Warto mieć rozmaryn w swoim zielnym ogródku, z uwagi na jego walory smakowe, a także właściwości lecznicze. W roślinie tej zawarty jest kwas rozmarynowy, który zapobiega depresji, uspokaja i obniża poziom stresu. Działa także przeciwzapalnie, zwalcza bakterie i grzyby. Picie naparu z rozmarynu usprawnia pamięć, a dodatkowo poprawia pracę układu trawiennego.

Jak przygotować napar z rozmarynu?

Jedną gałązkę rozmarynu i parę plasterków cytryny umieszczamy w kubku i zalewamy wrzątkiem. Naczynie przykrywamy i czekamy, aż mikstura się zaparzy. Będzie to trwać około 5 minut. Kiedy napar będzie gotowy, należy dosłodzić go 2 łyżeczkami miodu.

Cytryniec chiński – roślina od tysięcy lat stosowana w medycynie

Cytryniec chiński pomoże skutecznie walczyć ze zmęczeniem. Jest bogaty w minerały, witaminy i przeciwutleniacze. Nie tylko więc doda energii, ale także wzmocni organizm i poprawi samopoczucie. W medycynie stosuje się dojrzałe, czerwone kuliste jagody cytryńca, nasiona czy suszone owoce.

Jak przygotować nalewkę z cytryńca chińskiego?

Owoce cytryńca dokładnie myjemy i dobrze wycieramy. Wkładamy je do dużego naczynia. Na dwie szklanki owoców będziemy potrzebować 1 szklankę wody, 3/4 szklanki cukru i pół litra alkoholu. Owoce delikatnie rozgniatamy, dodajemy do nich wodę i cukier, następnie gotujemy na bardzo małym ogniu, doprowadzając do wrzenia. Podgrzewamy do momentu rozpuszczenia się cukru. Po ostudzeniu wlewamy całość do słoika i zalewamy alkoholem. Po 3 tygodniach nalewkę przecedzamy, a później przelewamy do butelki. Nalewkę popijamy w niewielkich ilościach w przypadku zmęczenia. Dodatkowo wpłynie ona korzystnie na wzrok i pracę wątroby.

Bazylia to przyprawa dobra na wszystko!

Bazylia powszechnie stosowana jest jako przyprawa, ale pomoże także przy problemach z układem trawiennym i nerwowym. Działa uspokajająco i antydepresyjnie. Bardzo często żuje się świeże liście tej rośliny, aby wyeliminować stres i poprawić nastrój. Tonik z bazylii usunie zmiany skórne, a napar z tej rośliny oczyści oskrzela. Bazylia jest niezwykle prosta w uprawie, dlatego warto mieć ją pod ręką. Pamiętać należy o jej regularnym nawadnianiu.

Jak zrobić napar z suszonej bądź świeżej bazylii?

Jedną lub dwie łyżki stołowe suszonej rośliny lub drobno posiekanej świeżej bazylii wrzucamy do kubka i zalewamy wrzątkiem. Czekamy około 10 minut, aż mikstura się zaparzy. Napar ten pić należy w przypadkach złego samopoczucia, ale także podczas przeziębienia oraz kiedy bolą nas stawy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements
Źródło: deccoria.pl

Sok z pigwy – kiedy stosować?

• Sok z pigwy jest źródłem cennych przeciwutleniaczy chroniących komórki organizmu przed uszkodzeniem, spowodowanym przez wolne rodniki, których nadmiar może powodować, m.in. miażdżycę czy cukrzycę typu 2.
• Sok z pigwy zawiera również spore ilości pektyn, które dzięki swoim właściwościom żelującym wspomagają usuwanie toksyn oraz metali ciężkich z organizmu.
• W okresie jesienno-zimowym, kiedy wszyscy jesteśmy narażeni na przeziębienia, grypę i inne infekcje sok z pigwy może okazać się skutecznym wsparciem w walce z wirusami i bakteriami, wspomagając procesy uodparniania.
• Sok z pigwy ma właściwości przeciwbakteryjne i może być pomocy w leczeniu suchego kaszlu.

Jego działanie lecznicze trudno przecenić! Wystarczy dodać go do herbaty, a tym samym pomoże zapobiec chorobie i na pewno wzmocni system immunologiczny. Przygotowywanie soku doskonale wpisuje się w trend powrotu do starych naturalnych babcinych metod leczniczych wykorzystujących to, co oferuje nam natura.

Na co pomaga sok z pigwy?

Sok z pigwy zazwyczaj spożywany jest w okresie jesienno-zimowym, ponieważ pomaga wzmocnić odporność. Ma pozytywne działanie na układ immunologiczny. Sok z pigwy jest wskazany przy niestrawności i zwolnionym metabolizmie. Pigwa zawiera kwasy organiczne, które poprawiają pracę układu trawiennego oraz zwiększają wchłanianie wapnia i żelaza. W miąższu znajdują się garbniki, które mają działanie ściągające (dobre podczas biegunek). 

Natomiast zawarte w  soku flawonoidy wykazują działanie przeciwnowotworowe oraz detoksykujące.

Wzmacniaj organizm

Co na odporność? Musisz znać tych 7 sposobów

Naturalny sok z pigwy – przygotowanie

Składniki:

• 1 kg owoców pigwy (4-5 sztuk),
• 1,5 kg cukru lub 750 g stewii,
• słoik o pojemności 1,5l.

Pigwę trzeba dokładnie umyć, pokroić na ćwiartki i usunąć nasiona. Pigwy przed gotowaniem nie obieramy, ponieważ w skórce znajduje się największa ilość związków eterycznych, które nadadzą aromat. Po usunięciu pestek pigwę należy pokroić w drobną kostkę lub zetrzeć na tarce. Do umytego słoika naprzemiennie wkładamy pigwę, zasypując ją cukrem lub stewią. Słoik należy przykryć gazą i odstawić w ciemne miejsce na 4 dni, pamiętając o codziennym wstrząsaniu słoikiem. Zasypanej cukrem pigwy nie powinno się trzymać dłużej, ponieważ sok może zacząć fermentować. Jeśli sok ma przetrwać całą zimę, należy go zapasteryzować. 

Bomba witaminowa

Sok z pigwy zawiera cały bukiet witamin: C, która ma silne działanie przeciwutleniające, z grupy B – są odpowiedzialne za prawidłową pracę systemu nerwowego, a także pektyny korzystnie wpływające na metabolizm, żelazo, potas, magnez, fosfor i miedź.

Angelika Drygas

Źródło: stronazdrowia.pl

Fot envato elements

Objawy wstrząśnienia mózgu

Jak rozpoznać, że to wstrząśnienie mózgu? Jak nie pomylić symptomów z mniej poważnymi dolegliwościami?

Do typowych objawów należą:

• ból i zawroty głowy,
• szum w uszach,
• mdłości,
• wymioty,
• uczucie zmęczenia,
• nieostre widzenie,
• zaburzenia pamięci,
• dezorientacja.

Co prawda, większość osób dochodzi do zdrowia bardzo szybko, jednak czasami negatywne konsekwencje zdrowotne mogą utrzymywać się długo i dawać się we znaki w codziennym życiu.

Naukowcy z University of Washington w Seattle w opublikowanym niedawno badaniu, wykazują, że nastolatki, które w czasie ostatnich 12 miesięcy doznały wstrząśnienia mózgu, mają aż o 25 proc. większe ryzyko pogorszenia wyników w nauce, niż uczniowie bez takiego urazu. Wnioski zostały wyciągnięte po analizie danych medycznych na temat 11 tys. młodych osób, z których 15 proc. przebyło przynajmniej jedno, związane ze sportem wstrząśnienie mózgu w ciągu minionego roku.

Wstrząśnienie mózgu, jak jeszcze się objawia

Czasami uraz ten może spowodować utratę przytomności. Każdego rodzica powinien zastanowić fakt opóźnień w odpowiedziach na pytania, problemy z zapamiętywaniem, zaburzenia koncentracji, wrażliwość na światło czy hałas, zaburzenia węchu i smaku, kłopoty ze snem, problemy psychologiczne, w tym obniżony nastrój. 

Ja rozpoznać u bardzo małych dzieci

Najmłodsze pociechy, które nie są w stanie w prosty sposób opisać dolegliwości, są bardziej narażone na późną i mylną diagnozę. Specjaliści doradzają, aby zwrócić szczególną uwagę na: drgawki, wymioty, oszołomienie, apatię, szybkie męczenie się, drażliwość, problemy z równowagą, nadmierny płacz, zmiany zachowań związanych ze snem i jedzeniem, czy utratę zainteresowania ulubionymi zabawkami. Uwaga! W przypadku choćby podejrzenia o wstrząśnienie mózgu należy skorzystać z porady lekarza!

Rak u dzieci

5 najczęstszych nowotworów u dzieci. Jak rozpoznać objawy?

Powikłania po wstrząśnieniu mózgu

Od 15 do 20 proc. poszkodowanych cierpi z powodu bólu i zawrotów głowy czy zaburzeń myślenia. Zwykle objawy te ustępują w czasie 3 tygodni. Niebezpieczne byłoby doznanie kolejnego wstrząśnienia, jeszcze zanim ustąpią objawy poprzedniego. Może wtedy dojść nawet do śmiertelnego obrzęku mózgu. To niezwykle ważne dla osób uprawiających sporty – warto zrezygnować z treningów na czas rekonwalescencji.

Mylne rozpoznanie

Zespół z Uniwersytetu w Tel-Awiwie twierdzi, że aż 1/4 dzieci trafiających na oddziały ratunkowe po łagodnym urazie głowy, może przez wiele lat cierpieć z powodu utrzymujących się powikłań po wstrząśnieniu mózgu. Zdarza się, że są błędnie diagnozowane jako ADHD czy depresja. Do tego ciągłe kłopoty z pamięcią, koncentracją, problemy natury psychologicznej.

„Utrzymujący się zespół objawów po wstrząśnieniu mózgu to chroniczny syndrom, który wynika z mikrouszkodzeń małych naczyń oraz nerwów i może pojawić się kilka miesięcy po urazie głowy. Dlatego często błędnie jest klasyfikowany jako ADHD, zaburzenia snu czy depresja. To są także przypadki, kiedy dzieci zgłaszają bóle głowy i diagnozuje się u nich migreny. Gdy mówią o kłopotach z koncentracją, przepisuje się im Ritalin. Niestety dzieci te cierpią przez wiele lat z powodu różnych zaburzeń. Zamiast pomocy w rzeczywistym problemie, otrzymują leczenie, które nie pomaga” – alarmuje autor badania, prof. Shai Efrati, który zauważył te zależności po przeanalizowaniu 200 przypadków dotyczących dzieci.

„Trzeba rozumieć, że skutki urazów głowy doznawanych w dzieciństwie mogą utrzymywać się przez resztę życia. Pogorszenie funkcji mózgu stanie na przeszkodzie zrealizowania potencjału edukacyjnego oraz społecznego” – dodaje dr Uri Balla, współautor badania.

Lepiej zapobiegać wstrząśnieniu mózgu

Aby nie doszło do wstrząśnienia mózgu, należy włączyć środki ostrożności. Podstawą jest ochrona głowy i zakładanie kasku w trakcie jazdy na rowerze, rolkach, deskorolce czy hulajnodze. Używanie sprzętu ochronnego to podstawa. W życiu codziennym natomiast możemy zadbać, aby otoczenie nie stwarzało zagrożenia dla dziecka, a pomieszczenia zostały tak zorganizowane, że nie generują niebezpiecznych zdarzeń.

Pamiętajmy – objawy wstrząśnienia mózgu mogą wystąpić nawet po 3 dniach od urazu, choć najczęściej pojawiają się ok. 15-30 minut od uderzenia.

Po wstrząśnieniu mózgu dziecko:

• powinno odpoczywać od wysiłku fizycznego,
• nie może angażować się w aktywności wymagające wysiłku umysłowego,
• nie powinno patrzeć w ekran telefonu, tabletu czy komputera,
• powinno unikać czytania i pisania.

Dziecko należy zawieźć do lekarza. Początkowo leczenie polega na leżeniu, dopiero w kolejnych dniach dziecko powoli wraca do aktywności ruchowej. Najczęściej dziecko zostaje zwolnione z zajęć szkolnych. Po kilku tygodniach należy wykonać badania kontrolne. W przypadku utraty przytomności dziecka trzeba wezwać pogotowie.

Angelika Drygas

Źródło: PAP

Fot envato elements

Kiszony czosnek to antybiotyk i probiotyk w jednym

Już od dawna wiadomo, że centrum odporności znajduje się w jelitach. Dlatego tak ważne jest dbanie o florę jelitową. Można to robić, przyjmując dobrej jakości probiotyki lub zajadając się kiszonkami! Proces kiszenia nie uszczupla właściwości antybiotycznych czosnku, więc można upiec dwie pieczenie na jednym ogniu!

Kiszony czosnek i jego zalety?

Czosnek jest uznawany za naturalny antybiotyk pomagający w leczeniu infekcji, przeziębień i stanów zapalnych. Systematyczne spożywanie czosnku (choćby w połączeniu z chlebem) podnosi naszą odporność. Do tego wszystkiego dobrego kiszony jego odpowiednik pozytywnie wpływa na  pracę naszych jelit i chroni florę bakteryjną.

Kiszony czosnek:

• wzmacnia odporność,
• zapobiega infekcjom wirusowym,
• działa przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo,
• zwalcza pasożyty,
• wzmacnia układ sercowo-naczyniowy, 
• usuwa toksyny z organizmu,
• odbudowuje mikroflorę bakteryjną.

Wzmacniaj organizm

Co na odporność? Musisz znać tych 7 sposobów

Kiszony czosnek – jak go przyrządzić?

Składniki:

• 1 litr wody
• 10 główek czosnku
• 1 łyżka stołowa soli
• korzeń chrzanu
• ziele angielskie
• 2-3 liście laurowe
• kilka ziarenek pieprzu
• łodyga kopru
• gorczyca

Wykonanie:

Czosnek dzielimy na ząbki i obieramy je. Wkładamy do wyparzonego słoika chrzan, pieprz, ziele angielskie, liście laurowe i gorczycę. Następnie układamy w słoiku ząbki czosnku, a na wierzch koper. W garnku przygotowujemy solankę: do 1 l wody dodajemy 1 łyżkę stołową soli i gotujemy przez 10 minut. Warzywa zalewamy solanką, zakręcamy słoik i odstawiamy go w suche, ciemne miejsce na minimum 3 tygodnie. Po tym czasie czosnek jest gotowy do spożycia.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: poradnikzdrowie.pl

1. Białaczka u dzieci

To najczęstszy rodzaj choroby nowotworowej wieku dziecięcego – około 30 proc. przypadków. Najczęściej występuje jako ostra białaczki szpikowa (AML) i ostra białaczka limfoblastyczna (ALL).

U pacjenta z białaczką komórki krwiotwórcze nie dojrzewają prawidłowo. Powstaje za to duża ilość niedojrzałych, wadliwych, białaczkowych komórek krwi i takie niedojrzałe komórki dostają się do krwiobiegu. Wtedy krew nie może dobrze wykonywać swojej pracy. Zaczyna jej brakować prawidłowych komórek: krwinek czerwonych i białych oraz płytek krwi.

Objawy białaczki u dzieci

Niestety, symptomy mogą przypominać popularne infekcje. Najczęstsze objawy białaczek to:

• zmęczenie,
• bóle kości lub stawów,
• gorączka,
• nawracające infekcje,
• łatwe siniaczenie i krwawienie, które jest trudne do zatrzymania,
• drobne, płaskie, ciemnoczerwone plamy na skórze (wybroczyny),
• guzki na szyi, pod pachami, brzuchu lub pachwinie (powiększone węzły chłonne),
• ból lub uczucie pełności poniżej klatki piersiowej,
• bladość skóry,
• utrata apetytu,
• duszność,
• powiększona wątroba,
• powiększona śledziona.

2. Chłoniaki u dzieci

Chłoniak to nowotwór układu limfatycznego, sieci węzłów, gruczołów i naczyń, które transportują limfę po całym ciele w celu zwalczania infekcji. Łączy się z układem krwionośnym, umożliwiając ciągłą wymianę substancji między limfą a krwią, a jego działanie głównie polega na wytwarzaniu tzw. przeciwciał, które łącząc się np. z bakteriami, ułatwiają ich niszczenie przez krwinki białe. Limfa zbiera także substancje toksyczne i transportuje je do węzłów chłonnych, skąd dalej trafiają do nerek, które usuwają je z organizmu.

Chłoniaki można podzielić na dwa grupy:

• chłoniak Hodgkina (ziarnica złośliwa),
• chłoniak nieziarniczy.

Objawy:

• obrzęk węzłów chłonnych na szyi, pod pachami lub w pachwinie.
• niewyjaśniona utrata masy ciała,
• nocne poty,
• gorączka bez znanej przyczyny, która trwa 3 lub więcej dni,
• niewyjaśniony kaszel lub duszność.

Niestety, symptomy mogą przypominać popularne infekcje.

FOTO: Envato Elements

3. Nowotwory OUN

Inaczej nowotwory ośrodkowego układu nerwowego, mózgu i rdzenia kręgowego. Co roku w Polsce notowanych jest około 200 nowych zachorowań. Guzy mogą być łagodne lub złośliwe, jednak nawet łagodne mogą powodować poważne problemy zagrażające życiu. Rozpoznaje się je najczęściej u dzieci w wieku od 1 do 10 roku życia, nieco częściej u chłopców.

Ze względu na lokalizację, nowotwory te dzieli się na:

• guzy nadnamiotowe – rozwijają się powyżej móżdżku, obejmują półkule mózgowe, najczęściej glejaki oraz tzw. guzy linii środkowej,
• guzy podnamiotowe – obejmują tylną jamę czaszki, która zawiera pień mózgu oraz móżdżek, p. rdzeniak,
• guzy pnia mózgu – tam głównie występują glejaki (Glioma).

Objawy:

• silne, narastające bóle głowy (zwłaszcza poranne, ustępujące po wymiotach) – u ok. 50%,
• poranne wymioty (często bez wcześniejszych nudności) – u ok. 47%,
• zaburzenia widzenia – zaburzenia ostrości obrazu, ubytki w polu widzenia, podwójne widzenie, zez, oczopląs – u ok. 25%,
• zaburzenie słuchu, smaku, zaburzenia mimiki – u ok. 25%,
• zaburzenia połykania, odkrztuszania, zaburzenia prawidłowej artykulacji (tzw. zespół pniowy) – u ok. 25%,
• nieprawidłowe, przymusowe ustawienie głowy ze sztywnością karku – u ok. 25%,
• zaburzenia równowagi – u ok. 23%,
• zaburzenia świadomości – u ok. 12%,
• niedowład kończyn – u ok. 11%,
• zaburzenia wypróżniania (oddawania moczu i stolca) – u ok. 11%,
• drgawki, napady padaczkowe – u ok. 9%,
• zaburzenia hormonalne (najczęściej zaburzenia wzrostu oraz dojrzewania płciowego) – ok. 7%.

Noworodek i niemowlę:

• uwypuklanie się ciemienia, rozejście szwów kostnych, poszerzanie obwodu głowy – wodogłowie,
• prężenia, wymioty, ulewanie,
• objaw "zachodzącego słońca" (tęczówka oka pozostaje częściowo ukryta pod dolną powieką, a twardówka jest widoczna ponad tęczówką),
• inne niecharakterystyczne objawy, które mogą towarzyszyć wodogłowiu i neuroinfekcji wrodzonej lub nabytej,
• zahamowanie rozwoju psychoruchowego (szczególnie utrata zdobytych już umiejętności).

Dzieci przedszkolne i szkolne:

• dzieci przedszkolne mogą nieprecyzyjnie określać dolegliwości,
• zmiana charakteru pisma lub pogorszenie sprawności w rysowaniu,
• zaburzenia równowagi (niechęć do jazdy na rowerze, rolkach lub rezygnacja z takich aktywności),
• zaburzenia widzenia i ostrości widzenia (przybliżanie kartki, książki, zbliżanie się do ekranu telewizora),
• zmiany w zachowaniu (np. niechęć do szkoły i kontaktu z rówieśnikami).

Nastolatki:

• typowe objawy związane z lokalizacją nowotworu (m.in. niedowład, zaburzenia widzenia, oczopląs, zaburzenia: czucia, równowagi, chodu, mowy, ruchowe),
• mogą zaprzeczać występowaniu objawów chorobowych (nawet po wykryciu ich w badaniu lekarskim).

Spektrum Aspergera

Jakie są objawy zespołu Aspergera?

4. Neuroblastoma dziecięca

Zwojak zarodkowy współczulny może wystąpić w dowolnym miejscu wzdłuż współczulnego układu nerwowego (SNS), jednak najczęściej lokalizowany jest w jamie brzusznej, w tkance nerwowej nadnerczy nad nerkami. Zaliczany jest do grona nowotworów endokrynologicznych. Zwykle rozpoznaje się go u małych dzieci w wieku poniżej 5 lat, głównie u dzieci w pierwszym roku życia i te najmłodsze dzieci mają najlepsze rokowania.

Objawy:

• utrata apetytu, nudności, utrata masy ciała,
• bóle brzucha, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu lub ropomocz, wodniste biegunki,
• zaburzenia widzenia, brak reakcji źrenic na światło, opadanie powiek,
• bóle w klatce piersiowej, utrudnienia w oddychaniu, utrzymujący się kaszel,
• bóle lub drętwienie lub obrzęk dolnych kończyn, bezwład, niemożność stania, potykanie się,
• nieskoordynowane ruchy ciała (zespół opsoklonii i mioklonii – OM), nieprawidłowości neurologiczne, zaburzenia mowy i zmiany w zachowaniu,
• bóle kości, gorączka, drażliwość, osłabienie,
• bóle pleców,
• napadowe pocenie,
• zaczerwienienie twarzy,
• bóle głowy, kołatanie serca, nadciśnienie,
• hipokaliemia (obniżenie stężenia potasu).

5. Siatkówczak (Retinoblastoma)

To nowotwór oka, najczęściej występuje u małych dzieci. Może dotyczyć jednego oka lub obu oczu. Wyleczalność siatkówczaka jest bardzo wysoka, jednak gdy nie jest leczony, prowadzi do przerzutów, co znacznie pogarsza rokowanie. Najczęściej występuje u małych dzieci, zwykle przed 3 r.ż. 

Objawy:

• biały odblask z dna oka (tzw. objaw białej źrenicy – leukokoria), widoczny szczególnie na zdjęciu, gdy używana jest lampa błyskowa,
• zez – niewłaściwie ustawione lub "leniwe oko", oko może skierować się na zewnątrz lub do wewnątrz, gdy dziecko patrzy prosto przed siebie, jest drugim najczęstszym objawem siatkówczaka,
• różnice w zabarwieniu tęczówki (kolorowa część oka),
• problemy ze wzrokiem,
• zaczerwienione lub podrażnione, przekrwione oczy,
• wytrzeszcz gałki ocznej,
• powiększone okoliczne węzły chłonne,
• ból oka – spowodowany zwiększonym ciśnieniem w gałce ocznej przez rosnący guz,
• nudności i wymioty.

oprac. Angelika Drygas na podstawie źródła: onkorodzice.pl

Fot. envato elements

Zioła wspomagające proces odchudzania nie są żadnymi magicznymi składnikami, których dawkowanie wymaga wiedzy tajemnej. Ich skuteczność polega na ich określonym oddziaływaniu na ludzki organizm. Naturalne substancje zawarte w roślinach znacząco przyspieszają spalanie tłuszczu, a więc zioła w połączeniu z dietą oraz ćwiczeniami dadzą naprawdę zadowalające efekty. Zioła ułatwiające utratę zbędnych kilogramów działają w następujący sposób:

• przyspieszają przemianę materii;
• wspomagają spalanie tkanki tłuszczowej w organizmie;
• hamują apetyt;
• działają moczopędnie;
• pozytywnie wpływają na procesy trawienne;
• oczyszczają organizm z toksyn;
• zapobiegają zaparciom.

Dieta ziołowa – jak prawidłowo dawkować naturalne preparaty?

Eksperci najbardziej skłaniają się ku takiej diecie ziołowej, która wymaga picia odpowiedniego naparu rano i wieczorem, codziennie, przez 28 dni. Okres ten można także przedłużyć nawet do trzech miesięcy. Chociaż w tym przypadku nie ma mowy o drastycznym ograniczaniu spożycia określonych produktów, to warto zastanowić się także nad tym, co jemy. Warto ograniczyć w czasie ziołowej kuracji spożycie mięsa, słodyczy, białego pieczywa czy tłustych potraw.

Pamiętamy jednak, że również zioła mogą okazać się niebezpieczne dla naszego zdrowia. Nie zażywajmy ziół bez konsultacji z lekarzem, jeśli chorujemy przewlekle i przyjmujemy medykamenty. Niektóre leki bowiem mogą wchodzić w reakcje z zwartymi w roślinach czy przyprawach substancjami. To zagraża naszemu zdrowiu, a nawet życiu.

SPRAWDŹ TAKŻE: Właściwości lecznicze ziół

Jakie zioła przyspieszają metabolizm?

Najczęściej wybierane przez osoby chcące schudnąć są zioła przyspieszające metabolizm. Łączymy je z odpowiednią dietą z dużą ilością błonnika oraz określoną dawką ćwiczeń – taka „mieszanka” da najbardziej spektakularny i trwały efekt. Powodami wolnej przemiany energii jest przede wszystkim dieta uboga w błonnik, nieregularnie spożywane posiłki czy zbyt mała ilość regularnej aktywności fizycznej. Aby móc efektywnie chudnąć, należy znacząco przyspieszyć przemianę materii. W tym pomogą odpowiednie zioła! Rośliny wspomagające metabolizm to:

• mięta pieprzowa – wspomaga wydzielanie soku żołądkowego i poprawia trawienie, zapobiegając przy tym wzdęciom;
• krwawnik pospolity – wzmacnia procesy trawienne, wpływa na lepszą przyswajalność składników pokarmowych;
• szałwia – działa podobnie jak mięta, jest niestety groźna dla osób cierpiących na nowotwory czy ostry nieżyt żołądka;
• mniszek lekarski – wspomaga trawienie pokarmu i przyspiesza przepływ żółci do dwunastnicy.

Jakie zioła wspomagają oczyszczanie organizmu?

SPRAWDŹ: Zioła na oczyszczenie i regenerację

Również zioła moczopędne mogą ułatwić proces odchudzania. Wraz z moczem wydalane są z organizmu toksyczne substancje. Zioła o działaniu oczyszczającym również mogą przyspieszać przemianę materii. Poprawiają także pracę nerek. Dawkujmy je jednak ostrożnie, dbając przy tym o odpowiednie nawodnienie organizmu – przez zbyt częste oddawanie moczu można bowiem się odwodnić. Jakie rośliny zalicza się do ziół moczopędnych? Są to:

• pokrzywa;
• kolendra;
• jastrzębca kosmaczka;
• skrzyp polny;
• lubczyk lekarski.

Jakie zioła zmniejszają apetyt?

Środki farmakologiczne powstrzymujące apetyt właściwie nie są potrzebne, skoro podobne działanie wykazuje wiele ziół. Zawarte w nich substancje w kontakcie z wodą pęcznieją, co skutkuje poczuciem sytości. Do takich właśnie roślin należą:

• siemię lniane;
• podbiał;
• morszczyn;
• morwa biała;
• babka płesznik (babka afrykańska).

Jakie zioła naturalnie wspomagają spalanie tłuszczu?

Proces spalania tkanki tłuszczowej skutecznie wspomagają zwłaszcza przyprawy, przede wszystkim:

• pieprz cayenne i chili – charakteryzują się one wysoką zawartością kapsaicyny, czyli substancji odpowiadającej za ostry smak, a jednocześnie podnoszącej termogenezę organizmu;
• kurkuma – przyprawa ta to jeden ze składników curry i ma dobroczynne działanie: wspomaga metabolizm tłuszczu w ciele i ogranicza jego magazynowanie;
• imbir – nie tylko wspomaga proces lipolizy, czyli spalania tkanki tłuszczowej, ale także pozytywnie wpływa na trawienie, walkę z cellulitem czy mdłości;
• guarana – zawiera spore ilości kofeiny, która stymuluje spalanie tłuszczu, trzeba jednak pamiętać, aby nie nadużywać tej substancji – napar z kofeiną najlepiej pić maksymalnie raz dziennie. Osoby z podwyższonym ciśnieniem krwi powinny całkowicie zrezygnować z takiego naparu.

A JAK ZBIERAĆ ZIOŁA? ZOBACZ KONIECZNIE!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Cukrzyca typu 2. jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób w populacji. Najczęściej na cukrzycę chorują osoby, które:

• są otyłe, mają nadwagę,
• notują podwyższony poziom cholesterolu,
• mają wysokie ciśnienie,
• nie są aktywne fizycznie,
• prowadzą siedzący tryb życia,
• jedzą niezdrowo i tłusto.  

Inne czynniki zachorowania są związane z występowaniem: cukrzycy w rodzinie, chorób układu krążenia, zespołu policystycznych jajników, cukrzycy ciążowej, wyników wskazujących na stan przedcukrzycowy.

Sprawa wagi ciężkiej

Nadwaga i otyłość to jedne z głównych przyczyn cukrzycy typu drugiego, której bardzo często towarzyszy insulinooporność i inne zaburzenia metaboliczne. Jeśli dodatkowo masz za niski lub za wysoki poziom glukozy we krwi i niewłaściwy poziom cholesterolu, wykonaj badania w kierunku cukrzycy.

Objawy cukrzycy typu 2:

• częstomocz lub wielomocz,
• senność po posiłku,
• ciągłe uczucie pragnienia,
• utrata wagi bez zmiany diety,
• nawracające zakażenia grzybicze,
• napady głodu,
• mrowienie w kończynach,
• zmęczenie i senność,
• nadmierna suchość skóry,
• wolne gojenie się ran,
• swędzenie skóry,
• infekcje układu moczowo-płciowego,
• pogorszenie wzroku.

Kontrola to podstawa

Jest sporo badań, które należy wykonać.

Poziom cukru we krwi – na czczo, od 8 do 12 godzin od ostatniego posiłku.

Badanie HbA1c – hemoglobina glikowana.

Badanie moczu ze wskaźnikami glukozy i ketonów.

Krzywa cukrowa – na czczo, a następnie po spożyciu roztworu glukozy 75 g oraz oznaczeniu poziomu glukozy po upływie 120 minut od momentu pierwszego badania.

Lipidogram.

Badania tętnic nóg metodą dopplerowską.

Badanie okulistyczne.

Zagrożenia cukrzycowe

Chory na cukrzycę typu 2. jest narażony na hiperglikemię, czyli przecukrzenie, które jest związane ze zbyt wysokim poziomem cukru we krwi. Jak rozpoznać ten stan? To przede wszystkim ogromne pragnienie, senność, suchość w jamie ustnej, zapach acetonu z ust, problemy ze wzrokiem i skórą, wielomocz. Chory wymaga leczenia szpitalnego, dlatego w przypadku utraty jego przytomności, należy jak najszybciej wezwać karetkę. W czasie oczekiwania trzeba ułożyć chorego w bezpiecznej pozycji na lewym boku i monitorować jego funkcje życiowe, tętno i oddech. 

Sytuacją odwrotną jest hipoglikemia, czyli niedocukrzenie, zbyt niski poziom cukru we krwi. Objawy niedocukrzenia, m.in. drżenie rąk i nóg, bladość skóry, kołatanie serca, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, wilczy głód, problemy z koncentracją. W takim przypadku trzeba zjeść coś słodkiego bądź przekąskę bogatą w węglowodany proste.

Może wystąpić także stopa cukrzycowa, czyli owrzodzenie lub zniszczenie głębokich tkanek stopy z obecnością cech neuropatii lub niedokrwienia o różnym stopniu nasilenia.  

Groźna choroba

Jakie są objawy raka trzustki? Czy można pokonać ten nowotwór?

Co zrobić, aby okiełznać cukrzycę?

Najważniejsza jest samokontrola, czyli codzienne pomiary poziomu cukru, badania laboratoryjne, wizyty u diabetologa i domowe testy diagnostyczne. Nieocenionym przyrządem jest glukometr, który służy do oznaczenia poziomu glukozy we krwi.  Jest wyposażony w sterylne igły w do punktowego nakłuwania skóry w celu pobrania próbki krwi.

Dieta i aktywność fizyczna

W celu minimalizowania symptomów cukrzycy i łagodzenia przebiegu choroby, należy zmienić swój jadłospis. Ważne jest unikanie spożycia cukrów prostych, np. słodyczy; produktów z drobnej mąki i wysokim indeksem glikemicznym; tłustych mięs, potraw smażonych w głębokim tłuszczu, tłustego  mleka i jego przetworów (śmietany, serów żółtych, tłustego twarogu). Należy ograniczyć picie alkoholu i zredukować spożywanie soli do 5 g na dobę.

Ruch jest jednym z najważniejszych sposobów na niwelowanie symptomów cukrzycy typu 2.

Wprowadzenie regularnej aktywności fizycznej w znacznym stopniu poprawia stan zdrowia chorego, dając szansę na komfortowe życie. Warto wprowadzić:

• nordic walking,
• marsze,
• jazdę na rowerze,
• taniec,
• pływanie na basenie,
• aerobik.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Długotrwały i przewlekły stres może prowadzić do rozwoju wielu groźnych chorób, między innymi do nadciśnienia czy choroby wrzodowej. Zioła mogą więc okazać się naturalnym sposobem na uspokojenie. Jakie zioła stosować?

Jednym z najbardziej znanych ziół na uspokojenie jest melisa lekarska. Zawarty w niej olejek eteryczny obniża wrażliwość ośrodkowego układu nerwowego. Najlepiej zastosować ją w formie naparu. Melisa łagodzi napięcia, ale także nadmierne pobudzenie oraz ułatwia zasypianie. Przyda się również na poprawę koncentracji. Zioło to ma jednak inne, mniej znane właściwości: łagodzi bóle menstruacyjne oraz pomaga w problemach trawiennych. Można je stosować także u dzieci, gdyż charakteryzuje się stosunkowo bezpiecznym działaniem.

Innym ziołem pomagającym w uspokojeniu się jest kozłek lekarski, zwany popularnie walerianą. Zawarte w nim substancje pomagają zniwelować niepokój oraz stany napięcia nerwowego, co wpływa pozytywnie na nasz nastrój i zasypianie. Waleriana charakteryzuje się specyficznym zapachem. Z tego względu można zakupić ją w postaci tabletek. Napar natomiast przygotowujemy, zalewając 1 łyżeczkę korzenia kozłka (około 2,5 g) 1 filiżanką wrzącej wody (150 ml). Całość parzymy pod przykryciem 10-15 minut, a następnie przecedzamy. Taki specyfik pijemy 3 razy dziennie po filiżance.

W niwelowaniu stresu pomocne mogą okazać się także szyszki chmielu. Związki zawarte w tej roślinie wpływają na czynności kory mózgowej, co pomaga wyciszyć organizm. Szyszki chmielu można więc włączyć do naszych potraw, takich jak zupy, jajecznica, omlet czy sałatki. Dobrze nadają się również do marynowania w occie. Niewskazane jest jednak stosowanie naparów czy wyciągów z chmielu tuż przed prowadzeniem pojazdu – wynika to z silnego nasennego działania tej rośliny.

Jakie zioła pomagają na zniszczone włosy?

Miękkie, lśniące, gęste i zdrowe włosy – do tego dążą chyba wszystkie kobiety, a coraz częściej również mężczyźni. Ale co zrobić, kiedy nie pomagają nam markowe kosmetyki? Sięgnijmy po zioła, ponieważ potrafią one zdziałać prawdziwe cuda!

Jakie zioła będą dobre na porost włosów? Przede wszystkim pokrzywa i skrzyp polny. Dobrze stosować je wewnętrznie, ale najlepszy efekt osiągniemy za pomocą płukanek oraz wcierek. Zioła te dostarczają wielu składników: witamin A i C, krzemu, wapnia czy flawonoidów, które pobudzają do wzrostu cebulki włosowe. Skrzyp polny oraz pokrzywa opóźniają także procesy starzenia się skóry – dzięki temu dłużej będziemy mogli cieszyć się piękną fryzurą. Wcierkę z pokrzywy nakładamy po umyciu na suche bądź lekko wilgotne włosy. Najlepiej robić to bezpośrednio na skórze głowy – nakładamy wcierkę pasmo po paśmie. Następnie dokładnie ją wmasowujemy. Należy stosować ją regularnie. Jak przygotować wcierkę z pokrzywy? Wystarczy łyżeczkę pokrzywy zalać wodą, a następnie podgrzewać przez 20 minut. Po tym czasie odcedzamy substancję, wywar zdejmujemy z ognia i studzimy. Specyfik ten ma płynną konsystencję, a więc w jego nakładaniu możemy posłużyć się pipetą bądź strzykawką.

Równie ważnym ziołem jest korzeń łopianu. Odbudowuje on cienkie i zniszczone włosy. Hamuje także proces ich wypadania, a nawet przyspiesza wzrost. Co więcej, roślina ta idealnie nada się na doskwierający łupież czy łysienie łojotokowe. Jak stosować łopian na włosy? Najprostszym rozwiązaniem jest wsmarowywanie soku z łopianu rozcieńczonego alkoholem 70% we włosy i w skórę głowy. Ten zabieg powinien trwać około 10 minut. Powtarzamy go około 10 razy, a następnie robimy przerwę od stosowania ziela na około 2 tygodnie. Przed zastosowaniem korzenia łopianu warto pamiętać, że może on powodować przyciemnienie włosów – na to powinny zwracać uwagę zwłaszcza blondynki. Na ziele to powinny uważać także osoby w ciąży – łopian może powodować pobudzenie czynności macicy.

Jakie zioła stosować na ból głowy?

Osobom cierpiącym na migreny nie zawsze pomagają preparaty czy tabletki z apteki. Dlatego warto zastosować zioła, które uśmierzają ból głowy. Pamiętajmy jednak, że migrena jest zjawiskiem bardzo złożonym. Dobrze najpierw skonsultować naturalne metody leczenia z lekarzem.

Na pewno w leczeniu migreny pomoże kłącze imbiru. Jest to oczywiście zioło bezpieczne, warto jednak uważać na nie, jeśli stosujemy leki przeciwzakrzepowe lub leki stosowane w przypadku cukrzycy. Imbir można stosować z powodzeniem także na pobudzenie energii. Kilkudniowa kuracja imbirem może zmniejszyć nasilenie ataków bólu migrenowego. Najlepszy przepis na stosowanie tej rośliny to rozgrzewająca kawa z imbirem, która idealnie nada się na jesienną słotę. Aby ją przygotować, ucieramy imbir z miodem, zalewamy kawą oraz ciepłym mlekiem.

Dobrym rozwiązaniem w przypadku napadu migreny jest aromaterapia. Skutecznym sposobem okazuje się ciepła kąpiel z dodatkiem olejku lawendowego. 10 kropli takiego olejku wlewamy do wody i mieszamy. Kąpiel powinna trwać minimum 30 minut. Olejek lawendowy dobrze nada się także w przypadku relaksujących masaży.

Jakie zioła zwiększają libido?

Na niskie libido zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn wpływa ją przede wszystkim choroby oraz inne dolegliwości. Często jednak niesprawność seksualna jest wynikiem przewlekłego stresu, nieodpowiedniego trybu życia czy stosowanych używek. Jak więc w naturalny poprawić libido, aby zadowolić partnera bądź partnerkę?

Najbardziej znane zioło zwiększające popęd seksualny to żeń-szeń. Poprawia on krążenie krwi w organizmie, co znacząco wpływa na libido. U mężczyzn ziele to podnosi również poziom testosteronu, a nawet zwiększa liczbę plemników w nasieniu i poprawia ich mobilność. Dzienna dawka suszonego korzenia żeń-szenia powinna oscylować w granicach od 0,5 do 2 mg. Kuracja nie może trwać dłużej niż dwa miesiące. Tabletki z żeń-szeniem najlepiej brać rano. Nadużycie tego ziela może wywołać skutki uboczne, takie jak bóle głowy, nadciśnienie, biegunka, senność, a nawet zmiany skórne. Z tego względu przed suplementacja preparatu najlepiej zapytać o opinię lekarza bądź farmaceutę.

A jakie zioła można zebrać jesienią? Sprawdź ten artykuł na ten temat: Jesienne dary natury!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

– W Polsce mamy zarejestrowanych ponad 16 tys. produktów leczniczych i ok. 55 tys. opakowań różnych leków. Żadna apteka nie jest w stanie mieć wszystkich produktów leczniczych, ale nie ma problemu z systemowym brakiem leków – podkreślał wiceminister zdrowia Maciej Miłkowski.

Minister przyznał, że w Polsce jest czasowy kłopot z poszczególnymi lekami, ale taka sytuacja zdarza się i jest związana z rozmaitymi czynnikami technicznymi czy biznesowymi. Nie możemy więc mówić o sytuacji wyjątkowej czy krytycznej.

Zintegrowany system informacji

Jednocześnie wiceminister Miłkowski zapewniał, że niebawem powstanie system informacyjny dla lekarzy, który podpowie, czy dany lek jest dostępny już na etapie wystawiania recepty.

Zanim jednak ten zintegrowany system zdziała, ministerstwo zapowiada, że co 2 tygodnie będzie przesyłać informację o możliwej ograniczonej dostępności poszczególnych leków do Naczelnej Izby Lekarskiej i Naczelnej Izby Aptekarskiej.

– Informacje, które są przez nas standardowo monitorowane i do których ma wgląd zespół ds. dostępności, w formie skróconej będą przekazywane do lekarzy przez Naczelną Izbę Lekarską, a także do farmaceutów przez Naczelną Izbę Aptekarską oraz do hurtowni – wyjaśnił wiceminister. Ma to pomóc lekarzom w tym, by nie wypisywali leków, których dostępność jest ograniczona.

Wykaz leków 

Lista antywywozowa obejmuje leki, wyroby i środki żywieniowe, które są zagrożone brakiem dostępności, dlatego nie można ich wywozić za granicę.  

Na liście znalazły się:

• insuliny - np. Abasaglar, Actrapid Penfill, Apidra, Fiasp, Gensulin M30 (30/70), Gensulin M40 (40/60), Gensulin M50 (50/50), Gensulin N, Gensulin R, Humalog, Humalog Mix 25, Humalog Mix 50, Humulin N, Humulin R, Insulatard Penfill, Insuman Basal, Liprolog, Mixtard 30 Penfill, Mixtard 40 Penfill, Mixtard 50 Penfill, NovoRapid Penfill, Polhumin N oraz Polhumin R,
• środki stosowane u dzieci w diecie eliminacyjnej mlekozastępczej, m.in. Nutramigen 1 LGG, Nutramigen 2 LGG, Nutramigen 3 LGG i Nutramigen PURAMINO,
• lek przeciwzakrzepowy Clexane, 
• roztwór do nebulizacji Berodual, 
• aerozole inhalacyjne Trimbow oraz Symbicort,
• stosowany w leczeniu cukrzycy Ozempic.

Leki bliżej obywatela

Branża farmaceutyczna proponuje także rozwiązanie mające zmniejszyć ryzyko deficytu leków. Chodzi skoncentrowanie produkcji leków w Polsce, choć w jasno określonym wymiarze.  

– Wyobraźmy sobie na przykład firmy produkujące leki, które są w Polsce refundowane. Rocznie do budżetu tej firmy trafia z budżetu państwa miliard złotych. Propozycja polega wprowadzeniu obowiązku, by jedną czwartą tej kwoty koncern musiał dalej zainwestować w Polsce. Niekoniecznie w produkcję tych konkretnych leków, może innych, ale fizycznie produkowanych u nas w kraju. Produkcja u nas jest filarem bezpieczeństwa lekowego dla każdego konkretnego pacjenta – tłumaczy prezes Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego Krzysztof Kopeć.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Źródło: RMF FM

Zbadaj się, jeśli zaobserwujesz:

• kołatania serca,
• duszności, 
• zawroty głowy,
• omdlenia,
• nieregularne bicie serca,
• zasłabnięcia,
• napadowe poty,
• mniejszą tolerancję wysiłku,
• dzwonienie w uszach.

Migotanie przedsionków przyczyną groźnych schorzeń

Ryzyko migotania przedsionków wzrasta z wiekiem. Bacznie obserwować powinny się osoby z wadami i chorobami serca. Ryzyko zachorowania występuje częściej u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, chorobami płuc i niewydolnością nerek czy otyłością.

Co jeszcze może powodować AF? Nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, stosowanie używek (narkotyków, dopalaczy), czynniki genetyczne.

Co to jest AF?

Migotanie przedsionków oznacza zaburzenie rytmu serca (arytmia), czyli szybkie, niemiarowe bicie serca. – Migotanie przedsionków cechuje się nierównym biciem serca. To jest całkowicie bezwładny rytm, między kolejnymi uderzeniami serca są różne odstępy. Dodatkowo w trakcie migotania przedsionków mamy zdecydowanie mniejszą tolerancję wysiłku, łatwiej się męczymy i trudność zaczynają nam sprawiać codzienne czynności, które dotąd nie były żadnym problemem – podkreśla w rozmowie z agencją Newseria Biznes prof. dr hab. n. med. Przemysław Mitkowski, kardiolog z Uniwersytet Medycznego w Poznaniu, prezes Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Taki stan powoduje zaburzenia przepływu krwi i możliwość powstania skrzepliny. Ryzyko oderwania jego fragmentu jest ogromne i niestety może doprowadzić do udaru mózgu. To najpoważniejsze powikłanie migotania przedsionków.

– Jeżeli te skrzepliny się oderwą, mogą z prądem krwi popłynąć aż do mózgu i doprowadzić do udaru mózgu – mówi prezes Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. – Na dodatek taka arytmia – kiedy serce bije nie tylko niemiarowo, ale i bardzo szybko – jeżeli nie będzie właściwie leczona, może doprowadzić do rozwoju niewydolności serca.

Specjalista zaleca mierzenie ciśnienia tętniczego, kontrolę cholesterolu i poziomu glukozy we krwi. 

Udar mózgu

Udar: jakie są objawy? Jak reagować przy pierwszych symptomach?

Leczenie migotania przedsionków:

• stosowanie leków przeciwkrzepliwych,
• zastosowanie leków zwalniających rytm serca,
• kardiowersja, czyli przywracanie prawidłowego rytmu serca za pomocą elektrycznej stymulacji mięśnia sercowego,
• ablacja (małoinwazyjny zabieg kardiologiczny).

Bardzo ważna jest profilaktyka – regularne pomiary tętna i ciśnienia, zdrowy styl życia, zbilansowana dieta, aktywność fizyczna. Na rynku są dostępne specjalne opaski i zegarki z funkcją pomiaru tętna, które mogą ułatwić zdiagnozowanie arytmii.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Gorączkę łatwo rozpoznać, daje wyraziste objawy, jak:

• dreszcze,
• pocenie się,
• bóle mięśni,
• rozdrażnienie,
• bóle ciała,
• naprzemienne uczucie gorąca i zimna,
• osłabienie organizmu.

Samodzielna walka z chorobą

Pokutuje negatywne nastawienie do podwyższonej temperatury, a tymczasem ma ona duże znaczenie dla naszego organizmu i odgrywa ważną rolę w procesie pokonywania choroby. Za jej pomocą zostają zniszczone patogeny, dlatego mówi się, że to jeden z ważniejszych mechanizmów obronnych. Wysoka temperatura ma uniemożliwić dalszy rozwój bakterii i wirusów.

Kiedy gorączka?

Stan podgorączkowy obejmuje wartości wahające się między 37,1 a 37,9 stopni Celsjusza. Zatem wynik powyżej, możemy uznać za gorączkę. Kluczowym zagadnieniem jest właściwy pomiar temperatury, który wskaże, czy powinniśmy włączyć już środki farmakologiczne obniżające temperaturę. To ważne, ponieważ może dojść do hipertermii (powyżej 41 stopni Celsjusza), czyli przegrzania organizmu.

Stop infekcjom!

Domowe sposoby na gardło

Różne rodzaje termometrów

Najpopularniejsze termometry to te bezdotykowe, które wystarczy zbliżyć do czoła i nacisnąć odpowiedni guzik. Pomiar zajmuje ok. 2 sekund. Zaletą tego sprzętu jest możliwość badania temperatury nocą, bez wybudzania, np. śpiącego dziecka. Na rynku dostępne są także modele douszne lub elektroniczne służące do mierzenia temperatury w jamie ustnej, pod pachą lub w odbycie.

Błędy podczas pomiaru temperatury

Niby banalna czynność, a jednak bardzo często zbyt krótko mierzymy temperaturę lub robimy to w nieodpowiednim miejscu. W przypadku termometrów bezdotykowych kluczową rolę odgrywa odległość od powierzchni skóry.

Zapamiętaj:

• termometrem bezdotykowym mierzymy temperaturę na środku czoła, ponieważ jest to miejsce bez włosów,
• wpływ na zmianę temperatury mają czynniki zewnętrzne i wewnętrzne,
• odległość od skóry podczas badania powinna wynosić od 2 cm do 5 cm,
• nie należy wykonywać pomiaru przez włosy czy ubranie,
• pot na skórze może zafałszować wynik,
• niemowlaki i małe dzieci mają fizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała,
• nie należy wykonywać pomiaru po wyjściu z kąpieli,
• przed dokonaniem pomiaru temperatury nie należy wykonywać ćwiczeń fizycznych.

Gorączka – zbijać czy nie zbijać?

Gorączka jest naturalną metodą walki z patogenami chorobotwórczymi, dlatego nie powinniśmy sięgać od razu po farmaceutyki, jeśli zanotujemy stan podgorączkowy. Należy pozwolić swojemu organizmowi powalczyć z infekcją, odpocząć w łóżku i nabrać sił. Zaczynamy zbijać gorączkę, jeśli temperatura niebezpiecznie wzrośnie ponad 38 stopni Celsjusza, a przy tym czujemy się naprawdę źle.

Naturalne sposoby na zbicie gorączki:

• napój z mleka, czosnku i miodu,
• zimne okłady na czoło i kark (np. mokre ręczniki),
• napary z ziół, np. kwiat lipy, czarny bez, owoce dzikiej róży,
• herbata z miodem i cytryną lub sokiem z malin,
• kąpiel w chłodnej wodzie,
• chłodny prysznic
• picie chłodnych płynów.

Specjaliści wskazują, że bezwzględnie należy obniżać temperaturę ciała, jeśli przekracza ona 39 stopni Celsjusza.

Angelika Drygas

fot. envato elements

Różowy Październik

Październik to miesiąc, podczas którego więcej uwagi poświęca się rakowi piersi. To przecież rodzaj nowotworu, który najczęściej dotyka kobiety. 15 października przypada Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, którego symbolem jest różowa wstążka. Miesiąc Świadomości Raka Piersi (tzw. Różowy Październik) celebrowany jest na świecie od 1985 roku. Cel jest szczytny – podkreślanie  znaczenia wczesnego wykrywania raka piersi, co ma się przełożyć na zwiększenie liczby wyleczonych kobiet.

Jakie są objawy raka piersi?

Jeśli zauważysz, któryś z poniższych objawów, zgłoś się do lekarza:

• wyczuwalny guzek w miąższu piersi lub zgrubienie, które jest inne niż reszta tkanki,
• zmiana wielkości, kształtu lub konturu piersi,
• zmiana wyglądu brodawki sutkowej, np. wciągnięcie, owrzodzenie, zmiany skórne wokół brodawki,
• zaczerwienienie lub zmarszczki na skórze piersi (jak skórka pomarańczowa), stwardnienie, zgrubienie, rumień,
• wydzielina krwista lub surowicza, przezroczysta z brodawki sutkowej,
• zmiany lub wgniecenia skórne piersi, cechy zapalenia, np. zaczerwienienie, zwiększona temperatura, obrzęk, bolesność,
• powiększenie węzłów chłonnych pachowych, obrzęk lub guzek w okolicy pach.
• ból i dyskomfort w piersi, które nie ustępują,

Każdego roku u 1,7 miliona kobiet na świecie diagnozuje się raka piersi – w Polsce około 20 tysięcy rocznie. Pamiętajmy! Rak piersi wykryty na czas jest dziś prawie całkowicie uleczalny.

Rak piersi to nie wyrok

Rak piersi – jakie objawy są dzwonkiem alarmowym?

Co powoduje raka piersi?

Około 5 do 10 procent raka piersi jest dziedziczne, ale wpływ mogą mieć także czynniki hormonalne i środowiskowe oraz nawyki związane bezpośrednio ze stylem życia. Np. otyłość, palenie i nadużywanie alkoholu zwiększają ryzyko zachorowania na raka.

Dieta antyrakowa powinna składać się z warzyw i owoców – przynajmniej trzy porcje warzyw i dwie porcje owoców dziennie. Najlepsze są lokalne produkty sezonowe. Warto zadbać o podaż przeciwutleniaczy i unikać potraw z grilla lub smażonych na głębokim tłuszczu. Ważny jest także ruch i spacery na świeżym powietrzu.

Kiedy się badać?

Tak naprawdę każda kobieta powinna dbać o regularne badania USG piersi po 25. roku życia oraz badania mammograficzne po 40. roku życia. Ważne jest również, aby każda kobieta raz w miesiącu sama badała piersi. W Polsce mamy m.in. program mammograficznych badań przesiewowych kobiet po 50. roku życia.  

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Szacuje się, że do roku 2035 liczba pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zwiększy się o połowę. W skali światowej w 2025 r. na tę chorobę będzie cierpieć 29,2% dorosłej populacji, czyli 1,56 miliarda ludzi. To dane z kampanii "Servier dla Serca".

W Polsce na nadciśnienie tętnicze choruje nawet do 12 milionów osób. Niestety Polacy zbyt rzadko mierzą sobie ciśnienie, nie zdają sobie nawet sprawy z tego, jak ważny jest to wskaźnik. W efekcie nieleczonego nadciśnienia pojawiają się zawały i udary. Lekarze zachęcają więc do regularnej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Nowe normy ciśnienia tętniczego

Obecnie zmieniły się parametry ciśnienia tętniczego, które są uznawane za prawidłowe. Niegdyś wierzono, że najlepszym wskaźnikiem jest ciśnienie na poziomie 140/90 mm Hg.

Najnowsze normy ciśnienia to:

• 120-129/70-79 mmHg u osób do 65. roku życia
• 130-139/70-79 mmHg u seniorów powyżej 65 lat
• 130-149/70-79 mmHg u osób w wieku co najmniej 80 lat.

W większości przypadków nadciśnienie tętnicze nie daje żadnych objawów.

Niespecyficzne objawy:

• bóle i zawroty głowy,
• uczucie kołatania serca,
• potliwość,
• bezsenność,
• zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca,
• obniżenie sprawności psychicznej i fizycznej.

Późne objawy:

• zaburzenia widzenia,
• zimne kończyny
• obniżenie sprawności intelektualnej,
• problemy z czuciem i motoryką,
• obrzęki kończyn,
• zimne kończyny,
• choroby nerek.

Stop zawałom!

Zawał serca – jakie objawy i czy można wcześniej mu zapobiec?

Powikłania nadciśnienia tętniczego

Ze strony układu sercowo-naczyniowego może dojść do rozwoju miażdżycy i choroby wieńcowej, niewydolności serca, zawału serca. Ale także uszkodzenia nerek, udru, schorzeń narządu wzroku.

Zasady prawidłowego samodzielnego pomiaru ciśnienia tętniczego w domu

Pomiar wykonuje się w pozycji siedzącej.

Należy zadbać o dogodne warunki.

Uspokajamy oddech.

Przez minimum 30 minut przed pomiarem nie należy palić tytoniu, pić kawy i wykonywać ćwiczeń fizycznych.

Przedramię ręki powinno być oparte o płaską powierzchnię i znajdować się na wysokości serca.

Stopy powinny znajdować się na podłodze.

Czynniki ryzyka nadciśnienia tętniczego

• nadmierne spożycie soli,
• mała aktywność fizyczna,
• otyłość,
• dieta z małą ilością owoców, warzyw i nienasyconych kwasów tłuszczowych,
• palenie tytoniu i nadmierne spożycie alkoholu,
• mutacje genetyczne.

Jedynie ruch i dobra dieta mogą być ratunkiem dla osób z nadciśnieniem 1. stopnia, u których jeszcze nie wprowadzono leków.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Kto może zażywać jodek potasu?

Jodek potasu może być stosowany nawet przez bardzo małe dzieci, noworodki i niemowlęta, osoby dorosłe oraz przez kobiety w ciąży i w czasie karmienia piersią. Jak działa? Jodek potasu wypełnia tarczycę do tego stopnia, że nie będzie już miejsca na wchłonięcie radioaktywnego jodu.

Skąd wziąć jodek potasu?

W przypadku wystąpienia katastrofy nuklearnej, np. w wyniku awarii elektrowni atomowej, Minister Zdrowia może zarządzić dyspozycję do wydawania leków z jodkiem potasu. To jodek potasu w dawce 65 mg, który zawiera 50 mg jodu z Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych. Lek będzie wydawany bezpłatnie, bez recepty, z aptek ogólnodostępnych, a nawet ze szkół.

Jodek potasu – dawkowanie podczas zagrożenia promieniowaniem

• Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. 2 tabletki (co odpowiada 100 mg jodu).
• Dzieci od 3 do 12 r.ż. 1 tabletka (50 mg jodu).
• Dzieci od 1 miesiąca życia do 3 r.ż. 1/2 tabletki (25 mg jodu).
• Noworodki 1/4 tabletki (12,5 mg jodu).
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią 2 tabletki (100 mg jodu).

Ważne informacje

Jodek potasu rozdawany w szkołach! Co się dzieje?

Kiedy przyjmować jodek potasu?

Jodek potasu przyjmuje się tylko i wyłącznie po usłyszeniu odpowiedniego komunikatu z oficjalnych stron rządowych za pośrednictwem radia lub telewizji. Najlepiej przyjąć go do 2 godzin po ekspozycji na radioaktywne promieniowanie. Podanie leku nawet do 8 godzin po katastrofie również pomaga.  

Jodek potasu zapobiega wchłonięciu jodu radioaktywnego przez tarczycę – lek blokuje tarczycę przed wchłanianiem promieniowania, co w przyszłości zmniejsza ryzyko wystąpienia raka tarczycy spowodowanego napromieniowaniem.

Efekty niepożądane

Wymioty, biegunka, ból brzucha, wysypka i obrzęk ślinianek, reakcje alergiczne, ból głowy, wole, a nawet depresja – oto możliwe skutki uboczne stosowania jodku potasu.

Jodek potasu – kiedy niebezpieczny?  

Lek z jodkiem potasu dostępny jest w aptece na receptę (kosztuje nieco ponad 20 zł), ale w przypadku zagrożenia będą dostępne darmowe dawki specyfiku. Na rynku można kupić suplementy w odpowiedniej dawce, których cena kształtuje się na poziomie ok. 60-100 zł.

Uwaga! Przyjmowanie tego leku niezgodnie ze wskazaniami lekarza i na własną rękę jest dużym zagrożeniem dla zdrowia!

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Jak powstaje udar niedokrwienny?

Udar niedokrwienny jest spowodowany niedokrwieniem konkretnego obszaru centralnego układu nerwowego. Do określonych części mózgu nie dociera ani tlen, ani substancje odżywcze. Życie mogą uratować lekarze, podając leki, które rozpuszczają skrzepliny, co przywraca przepływ krwi w zamkniętym naczyniu.

Co to jest udar krwotoczny?

To sytuacja, gdy pęka naczynie krwionośne i następuje wylew krwi do mózgu. Tworzy się krwiak uciskający mózg. Im większy krwiak, tym większe zagrożenie dla mózgu. Te udary są zdecydowania rzadsze, ale mają gorsze rokowania.

Dlaczego dochodzi do udaru?

Symptomy udaru mogą zaczynać się od zmęczenia, silnego bólu głowy lub uczucia ogólnego osłabienia. 

Czynniki ryzyka udaru mózgu:

• nadciśnienie tętnicze,
• palenie tytoniu,
• niewłaściwa dieta,
• otyłość,
• podwyższony poziom cholesterolu,
• brak aktywności fizycznej,
• cukrzyca,
• nadużywanie alkoholu,
• stres,
• choroby serca.

Do typowych objawów udaru należą:

• asymetria w obrębie twarzy, zwykle obniżenie kącika ust,
• opadanie powieki,
• uczucie drętwienia,
• zaburzenia mowy – mowa niewyraźna lub bełkot,
• niemożność znalezienia odpowiedniego słowa podczas odpowiedzi na pytania,
• zawroty głowy i zaburzenia równowagi,
• nudności, wymioty,
• problemy z koordynacją, upadki,
• zaburzenia widzenia,
• zaburzenia czucia w obrębie kończyn lub tułowia,
• znieruchomienie kończyn, zwykle jednej połowy ciała,
• trudności w chodzeniu,
• utrata przytomności,
• omdlenia,
• duża senność,
• napady padaczkowe,
• bardzo silny ból głowy.

Co robić w przypadku udaru mózgu?

Należy natychmiast zadzwonić po pomoc medyczną – 112 lub 999. Warto zapamiętać godzinę, w której rozpoczęły się objawy.

Przytomną osobę kładziemy w wygodnej pozycji, nie poddajemy nic do picia, ani do jedzenia. Dobrze jest wspierać i dodawać otuchy choremu. Jeżeli osoba jest nieprzytomna, należy ułożyć ją w pozycji bezpiecznej ustalonej – bocznej. W przypadku zatrzymania oddechu, trzeba rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.

Jak rozpoznać „cichy” udar?

Cichy udar mózgu, wywołuje skrzep, który zablokował naczynie krwionośne, odcinając dopływ krwi do mózgu. Chory może mieć: problemy z równowagą, wyciek moczu, wolniejsze reagowanie i zmniejszone zdolności logicznego myślenia, a także niekontrolowane zmiany nastroju.

W przypadku podejrzenia udaru należy poprosić chorego o uśmiechnięcie się. Obserwujemy, czy twarz jest symetryczna, czy opada jeden kącik ust lub/i powieka.

Udar bez udaru?

Niektóre osoby przechodzą tzw. epizod przemijającego ataku niedokrwienia mózgu – transient ischemic attack. Co prawda, nie dochodzi do udaru, ale pojawiają się objawy wskazujące na udar, jak: zaburzenia mowy, niedowład bądź połowiczy niedowład. Objawy cofają się, ale należy jak najszybciej udać się do szpitala.

Komu grozi udar mózgu?

Niestety coraz więcej osób jest narażonych na tę chorobę, a jest to związane z niezdrowym stylem życia, w którym nie ma miejsca na ruch i właściwą dietę.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Rak jelita grubego – jakie są objawy?

Pierwsze objawy raka jelita grubego często mylone są z symptomami innych dolegliwości. Chodzi o hemoroidy, nieżyty żołądka, alergie pokarmowe, stres.  Nowotwór ten rozwija się bardzo powoli i daje o sobie znak w niecharakterystyczny sposób.

Wczesne, często bagatelizowane objawy raka jelita grubego:

• dyskomfort w jamie brzusznej,
• ból brzucha i wzdęcia,
• zmiana rytmu wypróżnień,
• nawracające biegunki lub zaparcia,
• uczucie niepełnego wypróżnienia.

Najczęstsze symptomy:

• bóle brzucha,
• zmiana rytmu wypróżnień,
• krew w stolcu,
• osłabienie ogólne,
• anemia, 
• utrata masy ciała i osłabienie.

Ponadto: uczucie przepełnienia odbytnicy, naglące parcie, krwawienia i bolesne parcie na stolec.

Dlaczego chorujemy na raka jelita grubego?

Predyspozycje do nowotworu mogą być warunkowane genetyczne, W grupie ryzyka znajdują się osoby, w rodzinie których występowały choroby nowotworowe (np. rak: jelita grubego, piersi, jajnika, prostaty, endometrium) i nienowotworowe, jak: choroby Leśniowskiego-Crona.

Styl życia – przyczyną zachorowań

Czynniki rozwoju nowotworu jelita:

• dieta obfita w tłuszcze, zwłaszcza te nasycone i cholesterol,
• spożywanie dużej ilości cukru
• wysokie spożycie mięsa, zwłaszcza czerwonego, grillowanego lub przypalonego,
• spożywanie mięsa wysokoprzetworzonego,
• małe spożycie warzyw,
• niska podaż błonnika,
• zbyt duża ilość kalorii w diecie,
• palenie papierosów,
• nadużywanie alkoholu,
• brak ruchu,
• otyłość brzuszna,
• małe spożycie warzyw.

Ruch to świetny sposób na dobre zdrowie. 

FOTO: Envato Elements

Aby nie zachorować, należy:

• zadbać o regularną intensywną aktywność fizyczną,
• spożywać pokarmy bogate w wapń, selen, błonnik pokarmowy, beta-karoten, witaminę C, kwas foliowy, witaminę D,
• przyjmować probiotyki,
• stosować dietę z dużą ilością bezskrobiowych warzyw i owoców,
• unikać jedzenia czerwonego mięsa.

Na talerzu nie powinno zabraknąć, takich produktów jak: sałata, cytrusy, owoce jagodowe, owoce morza, ryby, orzechy, pestki, czosnek, jogurty naturalne.

Należy zadbać o dostarczanie organizmowi: beta-karotenu, witaminy C, kwasu foliowego, witaminy D, wapnia i selenu.

Badania profilaktyczne

Kolonoskopia to najważniejsze badanie w kierunku raka jelita grubego. Jest inwazyjne oraz wymaga wcześniejszego przygotowania, ale to jedyne rozwiązanie, które pozwala na wgląd w całe jelito grube i usunięcie przednowotworowych zmian polipowatych.

W Polsce z bezpłatnych badań kolonoskopowych mogą skorzystać pacjenci w wieku 55-64 lat, a także osoby pozostające w grupie ryzyka, np. w wieku 40-49 lat bez objawów raka jelita grubego, ale mające w rodzinie przynajmniej jednego krewnego pierwszego stopnia (rodzice, rodzeństwo, dzieci) z rakiem jelita grubego.

Czy można całkowicie wyleczyć raka jelita grubego?

Przypominamy, że nowotwór jelita grubego rozpoznany we wczesnej fazie daje 90–95 procentowe wyleczenie! Konieczne jest przeprowadzenie badań przez onkologa, który wdroży leczenie właściwe dla konkretnego chorego. Najczęściej jest to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu guza.

Jeśli nowotwór nie dał przerzutów do innych organów, zwykle da się odtworzyć ciągłość przewodu pokarmowego. Niestety, zdarza się, że trzeba usunąć całe jelito grube wraz ze zwieraczami i wyłania się stomię. Umożliwia ona wydalanie treści jelitowej do worka stomijnego, który naklejony jest na skórze.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Jak organizm ostrzega przed zawałem?

Lekarze wskazują, że najbardziej typową dolegliwością, której nie wolno bagatelizować, jest ból za mostkiem. Nasila się on przy każdym ruchu i promieniuje aż do szyi, a nawet gardła. Jest przeszywający, piekący, kłujący, ściskający – trudno go wytrzymać! Do tego dochodzą duszności i uczucie lęku – wszystkie razem to najbardziej charakterystyczne objawy zawału serca.

Ile trwają objawy przed zawałem?

Ból ten trwa powyżej 20 minut i nie ustępuje po odpoczynku, wręcz narasta. Niekiedy występują też nudności, wymioty, zawroty głowy i napady paniki. Jak najszybciej należy zadzwonić po pomoc medyczną.

Po czym poznać zbliżający się zawał serca?

Charakterystyczne symptomy to:

• ból w klatce piersiowej,
• uczucie duszności,
• poty,
• ataki lęku.

Inne objawy:

• nudności i wymioty,
• zawroty głowy,
• pieczenie w mostku,
• zlewne poty,
• uczucie niepokoju,
• napady paniki.

Znacznie trudniej zdiagnozować u siebie zawał przy braku charakterystycznych objawów. Część zawałów przebiega w sposób nietypowy, bez bólu w mostku. Pacjenci mylą swój stan z przeziębieniem, przepracowaniem, stresem, nieżytem żołądka.

Nietypowe dolegliwości przedzawałowe:

• senność i nagłe ziewanie,
• nudności, wymioty i dolegliwości gastryczne,
• dławienie w gardle, 
• drętwienie ręki,
• zawroty głowy z wymiotami,
• ból prawego lub lewego barku,
• nagłe zasłabnięcie po wysiłku czy stresie,
• ból gardła, krtani lub żuchwy.

Co możemy zrobić w oczekiwaniu na przyjazd karetki?

Wszystko zależy od stanu pacjenta. Jeśli nastąpiło zatrzymanie akcji serca i stwardzimy brak oddechu, należy wykonać sztuczne oddychanie i masaż serca. Akcję reanimacyjną rozpoczynamy od uderzenia w klatkę piersiową. To wstrząs, który może przerwać częstoskurcz komorowy (jeśli jest wykonany prawidłowo). O tym, czy chory przeżyje, decyduje tak naprawdę czas. Lekarze określają ten okres jako „złotą” godzinę, czyli czas zamykania się naczynia. Dlatego należy szybko działać.

Aspiryna na zawał?

Okazuje się, że ta dostępna na każdym niemal rogu tabletka może pomóc! Zwykła aspiryna w dawce 150–300 mg podana pod język lub rozgryziona blokuje dalszy przebieg zawału, hamując zdolność płytek krwi do tworzenia zakrzepów. Jednocześnie należy zadzwonić po karetkę, tylko lekarz może uratować życie!

Upadł nagle i umarł

Nagłe zgony bywają niekiedy objawem zawału. 30 proc. przypadków dotyczy śmiertelnego zejścia w pierwszym miesiącu od wystąpienia zawału. Tylko pacjent wówczas nawet nie był świadomy, że właśnie ma zawał! Zdarza się, że chorzy nawet nie orientują się lub bagatelizują dolegliwości, których powodem jest ostre niedokrwienie mięśnia sercowego. To właśnie takie przepadki, kiedy ktoś nagle przewraca się na ulicy. Najczęściej taki stan nie jest nieodwracalny i chory umiera.

Zaleca się spożywanie kilku porcji tłustych ryb w tygodniu.

FOTO: Envato Elements

Co zrobić, żeby uniknąć zawału serca?

• Zadbaj o aktywność fizyczną, która jest podstawą w profilaktyce zawału serca. Zapisz się na siłownię, biegaj, uprawiaj marszobieg lub nordic walking. Spaceruj codziennie, wykonuj ćwiczenia aerobowe. Niestety badania wskazują na spadające na łeb i szyję możliwości wytrzymałościowe wśród nastolatków. Sporo z nich nie ćwiczy na WF-ie, większość nie rusza się po szkole. A nawyk braku ruchu może zostać na całe życie. Dzieci już w młodym wieku preferują tablety, telefony, komputery zamiast czynnych aktywności na wolnym powietrzu. Młodzi ludzie wybierają jazdę autem, zamiast spacerów czy przemieszczania się rowerem. Po siedzącej pracy czeka na nich laptop i telewizor. Taki tryb życia nie sprzyja zdrowemu sercu.
• Zadbaj o odpowiednią wagę ciała. Polacy wciąż tyją, a co najgorsze coraz więcej dzieci ma nadwagę. Skutkiem mogą być choroby serca. Do najpoważniejszych konsekwencji otyłości należy: miażdżyca, zawał, udar mózgu, nadciśnienie.
• Odwiedzaj regularnie stomatologa i dbaj o zęby! O dziwo, stany zapalne w jamie ustnej rozlewają się po całym organizmie. Polacy unikają dentystów, a nawet mycia zębów. Choroby zębów mogą doprowadzić do schorzeń serca i układu krążenia.
• Ogranicz alkohol, jego picie sprzyja niewydolności serca i migotaniu przedsionków.
• Skończ z paleniem papierosów. Według Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego wdychanie dymu tytoniowego przyczynia się rocznie do około 34 tysięcy przedwczesnych zgonów z powodu chorób serca i do ponad 7 tysięcy przypadków śmierci spowodowanych rakiem płuc.
• Zadbaj o swój dobrostan psychiczny poprzez medytację, aktywność fizyczną, rozwijanie pasji. Stres i przepracowanie nie wpływają dobrze na nasze serce…
• Przejdź na zdrową dietę. Jedz warzywa i owoce, pełnoziarniste pieczywo z błonnikiem. Unikaj tłustych potraw i produktów z tłuszczami trans, które znajdziemy w fast foodach, drożdżówkach, gotowych wyrobach piekarniczych. Wysoki cholesterol, a zwłaszcza jego złogi prowadzą do rozwoju miażdżycy, której konsekwencją może być zawał. Zaleca się spożywanie 2-4 porcji tłustych ryb w tygodniu, które zawierają kwasy tłuszczowe omega-3, obniżające poziomu złego cholesterol we krwi. Dobrymi źródłami kwasów omega-3 są: śledzie, sardynki, makrela, łosoś, pstrąg, tuńczyk, awokado.
• Zadbaj o dobry poziom magnezu i potasu – pij mniej kawy i alkoholu, bo to one są odpowiedzialne za wypłukiwanie magnezu z organizmu. Skutki jego niedoboru to choroby serca i układu krążenia.

Najczęstsze choroby serca

• choroba wieńcowa niedokrwienna serca,
• zaburzenia rytmu serca,
• niewydolność mięśnia sercowego,
• zapalenie mięśnia sercowego,
• nerwica serca.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Syrop z cebuli i miodu 

Składniki:

• 2-3 cebule - 300 g,
• 4-5 łyżek miodu,
• opcjonalnie można dodać: sok z cytryny, czosnek lub imbir.

Wykonanie:

Obierz i posiekaj drobno cebule. Włóż je do wyparzonego słoika o pojemności 500 ml. Dodaj płynnego miodu, ewentualnie cztery łyżki cukru (białego lub trzcinowego). Całość dokładnie wymieszaj. Przykryj słoik (nie zakrecaj go) i odstaw na jedną-dwie doby. W tym czasie cebula puści sok. Przelej go do butelki, odcedzając zawartość. Syrop przechowuj w lodówce do dwóch tygodni. 

Do cebuli z miodem można dodać wyciśnięty sok z cytryny lub/i kilka obranych i pokrojonych w plasterki ząbków czosnku, a nawet starty kawałek świeżego imbiru.

Syrop z cebuli na kaszel

Nie zaleca się picia syropu z cebuli bezpośrednio przed snem ze względu na jego właściwości wykrztuśne. Kaszel mógłby przeszkodzić w spokojnym śnie. Dodatek miodu ma sprawić, że zostaje zniwelowany nieprzyjemny zapach cebuli, który może odstraszać, zawłaszcza dzieci. W przypadku alergii na miód można użyć cukru.

FOTO: Envato Elements

Właściwości naturalnego syropu z cebuli:

• działanie dezynfekujące,
• wspieranie funkcjonowania układu odpornościowego dzięki zawartości cynku,
• zapobieganie miażdżycy,
• zwalczanie kaszlu – silne działanie wykrztuśne,
• wspiera leczenie chorób układu moczowego.

Jak stosować syrop z cebuli?

Dzieci: 1-2 łyżki dwa razy dziennie.

Dorośli: 1 łyżka syropu 3 razy dziennie.

Cebula jest znana przede wszystkim z właściwości bakteriobójczych. Zawiera całe mnóstwo minerałów, jak: siarka, magnez, krzem, cynk i witaminę C.

Lecznicze właściwości cebuli:

• wspieranie odporności,
• pomoc w walce z przeziębieniem,
• działanie bakteriobójcze oraz przeciwgorączkowe,
• właściwości odkrztuszające,
• wspomaganie trawienia i profilaktyki zaparć,
• przeciwdziałanie zakrzepom,
• działanie antybiotyczne,
• obniżanie poziomu cholesterolu.

Angelika Drygas

fot. envato elements

1. Czosnek – lider odporności

To naturalny antybiotyk, który posiada silne właściwości lecznicze i odkażające, o czym przekonały się pokolenia naszych prababek. Domowe syropy, nalewki, maści bazujące na czosnku wspomagały kolejne pokolenia w walce z rozmaitymi schorzeniami. Nie bez powodu czosnek został zatwierdzony przez Światową Organizację Zdrowia jako lek. Zawiera ponad 100 aktywnych substancji, makro i mikroelementy: mangan, wapń, fosfor, cynk, potas oraz selen, a także witaminy z grupy B, C, A i D. Flawonoidy i związki siarkowe, a przede wszystkim allicyna (silnie pachnący związek) wykazują właściwości bakteriobójcze.

Czosnek działa:

• przeciwwirusowo,
• hamuje rozwój bakterii,
• zwalcza infekcje,
• obniża ciśnienie krwi.

Czosnek nie tylko zapobiega infekcjom wirusowym układu oddechowego, ale także je zwalcza. Ułatwia odkrztuszanie, rozgrzewa, obniża gorączkę, udrażnia drogi oddechowe. W okresie jesienno-zimowym każdy z nas powinien spożywać choćby jeden ząbek czosnku dziennie, najlepiej na surowo, choćby na kanapce. Obróbka termiczna niestety może niwelować jego prozdrowotne właściwości. Zawsze można przygotować syrop na bazie miodu, cytryny oraz czosnku i wypijać codziennie jedną-dwie łyżeczki.

2. Cebula – syrop dobry nie tylko na kaszel

Syrop z cebuli to stara metoda babć i rodziców, którzy w ten naturalny sposób walczyli z przeziębieniami. Cebula podobnie jak czosnek działa przeciwzapalnie, a do tego grzybobójczo. Najlepiej radzi sobie z uciążliwym kaszlem, ułatwiając odkrztuszanie. Cebula również zawiera allicynę, a także witaminy A, B, C i K oraz siarkę, magnez, fosfor i wapń.

A jak przygotować sławny syrop cebulowy? To tani i łatwy przepis. Wystarczy połączyć cebulę z cytryną i miodem. Zmieszane składniki powinny odleżeć parę godzin, żeby cebula puściła sok. Tak przygotowaną miksturę można pić w stanach osłabienia nawet kilka razy dziennie.

Czosnek, imbir, cytryna na odporność

FOTO: Envato Elements

3. Imbir – rozgrzewa i wzmacnia

Napar z imbiru doskonale działa już przy pierwszych oznakach utraty odporności, ponieważ stymuluje nasz układ immunologiczny i łagodzi stany zapalne. Imbir rozgrzewa i odkaża, co warto wykorzystać w razie infekcji gardła. Ponadto łagodzi bóle głowy i działa zbawiennie na układ pokarmowy. W połączniu z cytryną, miodem i kurkumą buduje naszą odporność, pod warunkiem że spożywamy taki napitek regularnie, najlepiej codziennie!

Mikstura na wzmocnienie odporności z imbiru

Składniki:

• imbir – kawałek wielkości kciuka,
• jedna cytryna,
• dwie łyżki kurkumy,
• miód (według gustu),
• 1-1,5 l wrzącej wody.

Wykonanie:

Imbir ścieramy i łączymy z cytryną, miodem i kurkumą, zalewamy gorącą wodą i zakrywamy talerzykiem na 5 minut. Można pić codziennie! Imbir działa przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie, doskonale rozrzedza wydzielinę i odblokowuje nos.

4. Kiszonki na piedestale

Kiszonki zawierają całe mnóstwo bakterii probiotycznych, dlatego są naturalnym probiotykiem. Odbudowują naturalną mikroflorę bakteryjną i wspierają cały układ trawienny. Najnowsze badania dowodzą, że jelita są ośrodkiem naszej odporności. Jeśli są zdrowe, to cały organizm jest silny i nie dopuszcza do rozwoju drobnoustrojów, wirusów czy bakterii. Tym samym zamknięta jest droga do złapania infekcji. Jeżeli mikroflora bakteryjna jelit jest zaburzona, organizm nie jest w stanie bronić się przed patogenami. Tak naprawdę powinniśmy spożywać kiszonki każdego dnia. Wszystkim dobrze znane są oczywiście ogórki kiszone i kapusta, ale warto sięgać po mniej konwencjonalne warianty. Zakisić można buraki, paprykę, pomidory, marchewkę, a nawet szparagi. Kiszonki oraz przygotowany z nich sok warto spożywać w okresie jesienno-zimowym systematycznie!

5. Szałwia na odkażanie

Szałwia to roślina zielarska, naturalny antybiotyk, o właściwościach bakteriobójczych. Szałwia działa przeciwzapalnie i hamuje rozmnażanie bakterii, które są odpowiedzialne za rozwój infekcji. Stosuje się ją także w stanach zapalnych jamy ustnej i pleśniawkach. Napar z szałwii leczy ból gardła dzięki olejkom eterycznym, flawonoidom, kwasom organicznym i witaminom: B1, PP, A i C.

Szałwię można przyjmować jako:

• napar, który wypijamy do trzech razy dziennie,
• susz – jako przyprawę lub do zaparzania,
• olejki eteryczne – pomagają w walce ze skórnymi problemami.

6. Ruch na zdrowie

Przygotowania do sezonu jesiennego warto zacząć dużo wcześniej, dawkując odpowiednią ilość ruchu. Nie należy rezygnować z aktywności jesienią! Jest sporo możliwości, aby wzmacniać odporność poprzez ćwiczenia. Najlepiej zapisać się na siłownię, by skorzystać z bogatej oferty pod okiem doświadczonych instruktorów lub na kurs tańca czy na basen! Jeśli z jakiegoś powodu nie przepadasz za takimi miejscami, wybierz sporty stacjonarne, w domu:

• ćwiczenia rozciągające,
• fitness,
• bieganie na bieżni.

Jesień to nie tylko deszcz, wciąż można trenować na świeżym powietrzu. Wybierz:

• długi spacer,
• bieganie lub marszobieg,
• jazdę na rowerze,
• nordic walking.

Zadbanie o aktywność fizyczną zahartuje organizm, wzmocni go, dobrze zadziała na stawy, a także poprawi nastrój!

7. Dieta bogata w ryby

W tym czasie należy zadbać rozmaitą dietę pełną warzyw i owoców, a także ryb. Są one budulcem naszej odporności (zwłaszcza tłuste ryby morskie), dzięki zawartym w nich pierwiastkom, jak cynk i wielonienasyconym kwasom tłuszczowym omega-3. Dzięki nim stymulujemy do pracy układ immunologiczny, ponadto substancje te wykazują właściwości przeciwzapalne. O jakich rybach mowa? Najlepiej spożywać śledzie, makrelę, dorsza, sardynki czy pstrąga.

Agelika Drygas

Fot. envato elements