Światowa Organizacja Turystyki co roku przeprowadza plebiscyt na najlepszą wieś turystyczną. Kryteriami, które należy spełnić, by zakwalifikować się do konkursu, są między innymi bogactwo kulturowe i przyrodnicze, odpowiednia promocja i konserwacja dóbr kultury, zrównoważenie społeczne, ekonomiczne i ekologiczne oraz dobrze rozwinięta infrastruktura - szczególnie ta turystyczna. To właśnie możliwość przyciągnięcia odwiedzających jest głównym wyznacznikiem w konkursie. 

Jakie wsie w Europie uznano za najatrakcyjniejsze? 

Ponieważ konkurs organizowany jest przez jedną z organizacji podlegających pod ONZ, ma on charakter światowy. Dlatego pośród 32 wsi, które spełniają kryteria Światowej Organizacji Turystyki na najwyższym poziomie, znalazły się miejscowości zarówno z Europy, jak i Azji, Afryki czy Ameryki Południowej - łącznie ze 118 państw. 

W Europie najwyżej oceniono następujące wsie: 

• Isola del Giglio – Włochy, 
• Castelo Novo – Portugalia, 
• Zell am See – Austria, 
• Rupit, Alquézar, Guadalupe – Hiszpania. 

Czym są wsie z potencjałem według UNWTO? 

Oprócz wsi, które zostają wyróżnione jako te najlepiej spełniające kryteria, Światowa Organizacja Turystyki publikuje także listę tych, które mają szansę zdobyć tytuł najatrakcyjniejszej w najbliższym czasie. To właśnie na liście “wsi z potencjałem” znalazł się reprezentant Polski. 

Perła Śląska Cieszyńskiego: co warto wiedzieć o Istebnej? 

Za “wieś z potencjałem” uznano Istebną - miejscowość położoną w powiecie cieszyńskim (woj. śląskie), na terenie historycznego Śląska Cieszyńskiego. Jest ona położona niedaleko granicy z Czechami i Słowacją, w dolinie Olzy i należy do tak zwanej Trójwsi Beskidzkiej, którą tworzy wraz z Koniakowem i Jaworzynką. 

Istebna to miejsce, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Turystów szczególnie zainteresować mogą krajobrazy Beskidu Śląskiego i rozbudowana infrastruktura rekreacyjno-sportowa. Jednak również fani historii mają powody, by zajrzeć do Istebnej: można tam zobaczyć kilka starych kościołów, odwiedzić muzea i podziwiać historyczną wiejską zabudowę. 

W polskiej “wsi z potencjałem” kultywuje się także tradycję rzemieślniczą, między innymi koronczarską czy rzeźbiarską. Odbywają się tam również festiwale, związane z tradycyjną muzyką i rękodziełem, oraz imprezy sportowe.

FOTO: Gmina Istebna

Jakie zyski płyną z tytułu “wsi z potencjałem”? 

Plebiscyt Światowej Organizacji Turystyki to nie tylko szansa na to, by dana wieś zyskała światową rozpoznawalność, ale także na uzyskanie realnej pomocy. UNWTO dba bowiem o to, by wsie, które mają potencjał, mogły go wykorzystać. Otrzymują one zatem pomoc z ONZ, by mogły się rozwinąć i docelowo w przyszłości uzyskać najlepszy wynik w plebiscycie. Teraz taka pomoc trafi także do Istebnej. 

Również najwyższe noty w konkursie przynoszą ze sobą nie tylko światowy splendor, ale realny zysk. Zwycięskim wsiom UNWTO zapewnia szkolenia, w ramach których dzieli się dobrymi praktykami. Celami tych szkoleń są między innymi walka z wyludnianiem wsi, rozwój ekonomiczny, niwelowanie nierówności społecznych oraz rozwój proekologicznych rozwiązań. 

FOTO: Gmina Istebna

Zuzanna Ćwiklińska

zdjęcia: Gmina Istebna/Facebook, Gmina Istebna/YouTube (zrzuty ekranu z promocyjnych materiałów video)

Co robić w ferie zimowe na wsi?

Sanki i piknik

Najciekawiej jest w czasie zimy, która obfituje w śnieg. Wtedy wiele nie potrzeba do szczęścia. Wystarczy znaleźć górkę, umówić się z przyjaciółmi i wybrać się z maluchami na sanki. Frajdy będzie pod dostatkiem, a i dorośli będą przeżywać sentymentalną podróż do dziecięcych lat, kiedy to zjazdy na sankach zimą były oczywistością. Można zorganizować zawody, a w nagrodę serwować gorącą czekoladę w termosie. Przydadzą się też ciepłe słodkie bułeczki własnej roboty. Zimowy piknik w dużej grupie znajomych, czemu nie?

FOTO: Envato Elements

Wycieczka z atrakcjami

Świetnym pomysłem będzie zimowa eskapada do lokalnego lasu. Ferie zimowe to świetny czas na odkrywanie własnego otoczenia. Można urządzić podchody lub marsz na orientację. Przyda się urozmaicenie spaceru poprzez konkursy: na zalezienie najdłuższego kija, wytropienie wiewiórki, odszukanie pięknej szyszki czy naśladowanie głosów zwierząt.    

Bal przebierańców

Na wsi zapewne jest dostępna świetlica lub inny ośrodek, w którym spotykają się mieszkańcy. Można tam zorganizować imprezę karnawałową dla wszystkich rodzin ze wsi. Oczywiście za zgodą sołtysa i być może we współpracy z lokalnym kołem gospodyń wiejskich? Świetnym wydarzeniem będą same przygotowania: wspólne robienie dekoracji i przyrządzanie przekąsek. Innym pomysłem jest zaproszenie mieszkańców na teatrzyk przygotowany przez dzieci. To świetna okazja do integracji wszystkich mieszkańców wsi.

Sposoby na kreatywne ferie:

• zorganizowanie w wiejskiej świetlicy konkursu talentów,
• minizawody sportowe w świetlicy wiejskiej,  
• wspólne oglądanie filmów,
• kulig z mieszkańcami wsi,
• prace plastyczne: malowanie na szkle, lepienie z gliny, figurki z masy solnej,
• wieczory z długim czytaniem książek.

Domowa „baza”

Krzesła lub biurko, do tego koce, poduchy, latarka i ulubione zabawki – to sposób na zabawę na cały dzień. Budowanie bazy to świetna opcja dla maluchów. Własna kryjówka daje mnóstwo przyjemności i zajmuje dzieci na dłuższy czas. Można w niej bawić się, czytać, grać w różne gry,

Dzień z karaoke

Śpiewanie wyzwala pozytywne emocje. Zorganizujecie domowe karaoke, potrzebny będzie komputer, głośniki i dostęp do internetu. Jeśli nie macie mikrofonu, użyjcie kreatywnego zamiennika, który będzie go udawał. Zadbajcie o stroje i dobre humory!

FOTO: Envato Elements

Rodzinne kalambury

Ta gra sprawia wiele hałasu, pozytywnego zamieszania i śmiechu. Wystarczy kilka dużych kartek papieru, pisaki, sztaluga i sporo pomysłów na niecodzienne hasła. Można rysować lub pokazywać. Dobra zabawa murowana!   

Zabawy w czasie zimy

Kreatywne zabawy z dzieckiem na długie zimowe wieczory

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Sprawy formalne po przeprowadzce na wieś

Na początek należy zorganizować wszelkie formalności, jak zmiana meldunku, zmiana urzędu skarbowego, wypowiedzenie i zawarcie umów u dostawców mediów (np. Internetu, telewizji kablowej) oraz ważnych instytucji i firm, które wysyłają drogą pocztową rachunki na stary adres. Trzeba pomyśleć o wybraniu firmy zajmującej się wywozem śmieci i zaopatrzyć się w odpowiednie pojemniki (bio, plastik, zmieszane, papier, szkło). Gaz, woda, prąd to także priorytetowe sprawy do załatwienia. Wybieramy dostawców i zawieramy nowe umowy.

Wieś, rzeczywistość kontra marzenia

Wyobrażenia czasem boleśnie zderzają się z rzeczywistością. Część osób z miasta po przeprowadzce na wieś odkrywa, że nowe warunki są uciążliwe i im nie odpowiadają.

Pamiętajmy, że na wsi mogą pojawić się:

• nieprzyjemne zapachy, np. podczas nawożenia pól,
• przykre zapachy związane z hodowlą zwierząt,
• chmury kurzu z polnych dróg,
• szczekające nocami psy,
• wiejskie odgłosy: ryki krów, pianie kogutów,
• kombajny i traktory na drogach nie tylko podczas żniw, utrudniające przejazd samochodem,
• przynęty dla dzikich zwierząt ze szczepionką przeciw wściekliźnie.

Niespodziewane wybryki po przeprowadzce na wieś

Należy przygotować się, że czasem odwiedzą nasz dom dzicy „przyjaciele” – dziki, sarny, kuny, lisy, które potrafią wyrządzić wiele szkód. Do domu wchodzą rozmaite szkodniki (myszy) i owady: mrówki, pająki, a ptaki mogą zrobić sobie gniazda w najmniej oczekiwanym miejscu. Czasami zaskoczy cię gniazdo os.

Krótki poradnik

Jak samemu założyć gospodarstwo rolne od zera?

Czyste powietrze na wsi, czyżby?

Choć wieś kojarzy się ze zdrowym, czystym powietrzem, bywa zgoła inaczej. Wiele wiejskich domów ogrzewanych jest piecami węglowymi, które generują sporo zanieczyszczeń. 

Na wsi niezbędny jest samochód, przeprowadzka na wieś oznacza dłuższe dojazdy do pracy, szkoły, czy do sklepów. Dużym problemem może stać się zwykła awaria samochodu. Musimy wcześniej sprawdzić dostęp do warsztatu i transportu miejskiego lub rozważyć kupno drugiego pojazdu.

Ciągła praca na wsi

Na wsi jest zawsze wiele do zrobienia. Zdarzają się awarie, które trzeba samemu „ogarnąć”. Musimy zająć się ogrodem (kosić trawę, grabić liście, przycinać krzewy, pielić ogródek). Zadbać o taras i posesję, konserwować ogrodzenie, dokonywać napraw. Zapchana rura? Uszkodzenia po wichurze? Ośnieżony podjazd? Wszystkim musimy zająć się sami.

Rady doświadczonych:

• rozważenie zakupu agregatu, który będzie przydatny w razie awarii,  
• założenie moskitier w każdym oknie,
• mądre zaplanowanie ogrodu: siatki na krety, system podlewania,
• sprawdzenie dostępności szkoły i przedszkola,  
• założenie minisadu i warzywniaka, aby posiadać swoje zdrowe warzywa i owoce,
• własna szklarnia.

Inny wymiar imprezowania

Trzeba też mieć świadomość, jak zmieni się życie towarzyskie. Nie każdy będzie chciał odwiedzić nas na wsi, a zaplanowanie wyjścia do kina czy teatru będzie już wielką wyprawą. Wygodniejsze staną się imprezy z grillem w roli głównej czy domówki z nocowaniem.

O czym jeszcze warto pamiętać?

Dobrze jest rozważyć założenie fotowoltaiki, pompy ciepła, folii grzewczych, by korzystać z odnawialnych źródeł energii. To nowoczesne podejście jest świetną inwestycją w poszanowaniu środowiska naturalnego oraz własnej kieszeni. Rosnące rachunki za prąd powinny dać nam do myślenia i zmobilizować do podjęcia kroków mających na celu zmniejszenie wszelkich opłat. 

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Cel konkursu „Moja smart wieś – Wizje i Inicjatywy"

Ideą przyświecającą projektowi organizowanemu przez IRWiR PAN jest przede wszystkim:

• upowszechnianie i promocja smart villages wśród mieszkańców obszarów wiejskich poprzez identyfikację wprowadzonych innowacji społecznych oraz cyfrowych na obszarach wiejskich w formie opisu stanu faktycznego (z pogłębionym uwzględnieniem wizji oraz inicjatyw wdrażania tej koncepcji w przyszłości),
• zwiększenie zainteresowania koncepcją smart villages wśród jednostek wprowadzających innowacje, 
• zaprezentowanie wizji i inicjatyw dotyczących smart villages w formie elektronicznej.

Dzięki konkursowi możemy być świadkami wymiany inspiracji dotyczących tego, jak może wyglądać współczesna wieś. Baza wiedzy, która zostanie stworzona podczas przedsięwzięcia na pewno będzie sprzyjać poprawie atrakcyjności obszarów wiejskich.

Kto może wziąć udział w konkursie „Moja smart wieś – Wizje i Inicjatywy"?

Przede wszystkim osoby, jak i podmioty zaangażowane w pracę nad problemami związanymi z rozwojem obszarów wiejskich. Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych, ani tych dotyczących formy prawnej uczestnika. Organizatorzy chcą rozpoznać marzenia, dążenia i pomysły wśród różnych grup. – Ponadto konkurs pozwoli wzbudzić zainteresowanie zarówno potencjalnych uczestników, jak i dotrzeć do decydentów – od szczebla gminnego do rządowego, czy wręcz europejskiego – czytamy na stronie poświęconej konkursowi.

Nagrody w konkursie „Moja smart wieś – Wizje i Inicjatywy"

Organizator przygotował nagrody finansowe w łącznej wysokości 44000 zł brutto:

• w części „WIZJE”: nagroda I stopnia - 6000 zł, nagroda II stopnia - 5000 zł, nagroda III stopnia - 4000 zł oraz 7 wyróżnień po 1000 zł brutto;
• w części „INICJATYWY”: nagroda I stopnia - 6000 zł, nagroda II stopnia - 5000 zł, nagroda III stopnia - 4000 zł oraz 7 wyróżnień po 1000 zł brutto.

Termin nadesłania prac

Prace można zgłaszać w terminie od 01.07.2022 do 28.02.2023 r.

FOTO: Irwir Pan

Jaka jest główna idea konkursu?

Przede wszystkim poszukiwane są pomysły i inicjatywy, dzięki którym poprawi się jakość życia na wsi, np. w zakresie edukacji, usług społecznych, zdrowia, transportu, energii, handlu, czy też gospodarki odpadami. Warto postawić na nowoczesne technologie. Dzięki temu projektowi organizatorzy liczą na zwiększenie zainteresowania i wiedzy na temat koncepcji smart villages i jej wdrażania; aktywizację mieszkańców wsi w poszukiwaniu nowych rozwiązań, szerzenia informacji na temat idei inteligentnych wsi wśród decydentów w kontekście perspektywy finansowej UE 2023-2027.

Hodowla kur

Własna hodowla kur. Od czego zacząć?

Koncepcja smart village

Przypominamy, że smart village to m.in. wieś, która wykorzystuje technologie cyfrowe i innowacje w codziennym życiu, aby dążyć do poprawy jakości życia, polepszenia standardu usług publicznych i odpowiedniego wykorzystania potencjału lokalnego oraz środowiska.

Do pobrania:

Regulamin III konkursu "Moja smart wieś - Wizje i Inicjatywy" 

Formularz zgłoszenia na III konkurs „Moja smart wieś - Wizje i Inicjatywy” 

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: IRWiR PAN

Plakat: IRWiR PAN

Fot. envato elements

Statystyki dotyczące wsparcia 

Nabór wniosków trwał od 1 kwietnia do 30 września 2022 r. Koła ubiegały się już po raz piaty o dotacje. Do 31 grudnia 2022 r. natomiast wszystkie pieniądze z dofinansowania musiały zostać wydane. Liczba kół wpisanych do Krajowego Rejestru Kół Gospodyń Wiejskich prowadzonego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wciąż rośnie. Na ten moment jest w nim ok. 12 tys. KGW. Jaka jest pula środków? Na ten cel przeznaczono aż 70 mln zł, a dofinansowanie w wysokości ponad 61,6 mln zł przyznano 11 375 kołom.

Wysokość wsparcia

Koła liczące nie więcej niż 30 osób mogły ubiegać się o 5 tys. zł, powyżej tej liczby, czyli od 31 do 75 osób – 6 tys. zł, te najliczniejsze – 7 tys. zł. Jak rozkładają się dane liczbowe na przestrzeni lat? Na pewno program cieszy się ogromną popularnością. Co roku do puli trafia więcej pieniędzy. W 2018 r. było to ponad 16 mln zł, w 2019 r. – powyżej 29 mln zł, w 2020 r. – blisko 33 mln zł, zaś w 2021 r. – niemal 56 mln zł.

KGW w Polsce

Dotacje dla KGW na nowych zasadach! Co się zmieni?

Wraz z końcem stycznia mija czas na złożenie sprawozdań

Pieniądze ze wsparcia obwarowane są konkretnymi warunkami. Gospodynie mogły je przeznaczyć na:

• aktywność społeczno-wychowawczą i oświatowo-kulturalną w lokalnych środowiskach,
• działalność na rzecz wszechstronnego rozwoju obszarów wiejskich,
• rozwój przedsiębiorczości kobiet,
• inicjowanie działań na rzecz poprawy warunków życia i pracy na wsi,
•  rozwijanie regionalnej kultury ludowej,
• upowszechniania współdziałania i wprowadzanie racjonalnych metod gospodarowania.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: gov.pl

fot. KOWR

Wieś czy miasto?

FOTO: Ulapedantula/instagram

Plusy mieszkania na wsi:

• bliskość przyrody – można o poranku wyjść boso na własny trawnik z kawą i cieszyć się spokojem, ciszą i śpiewem ptaków;
• komfort posiadania własnej przestrzeni, prywatność, możliwość odizolowania się od spojrzeń sąsiadów przy jednoczesnym braku wyobcowania;
• łatwiej korzystać z dobrodziejstw natury, nie trzeba daleko jechać, by znaleźć bezpieczną przestrzeń do biegania, jazdy rowerem czy jeżdżenia na rolkach;
• świetne środowisko do spacerów z psem;  
• większa przestrzeń – większy metraż domu w cenie mieszkania w bloku;
• swój własny kawałek terenu;
• wychowywanie dziecka w naturze i hartowanie go przez cały rok;
• wejście w społeczność wiejską.

Gwiazdy na wsi

Ula Chincz mieszka na wsi w pięknym domu. Jak urządziła wnętrza?

Minusy życia na wsi:

• dojazdy do miasta, trzeba liczyć godzinę lub więcej (w zależności od miejscowości) w jedną stronę, korki w godzinach szczytu;
• problemy z dowożeniem dzieci do szkoły w mieście;
• zaspokojenie potrzeb towarzyskich nastolatka – dowożenie dziecka na spotkania w mieście;
• naprawy awarii we własnym zakresie; na wsi my musimy się wszystkim zajmować sami, np. wymianą dachu, problemami z wodą, zleceniem wypróżniania szamba.

Co warto wziąć pod uwagę?

Oto kolejne kwestie, które stają się plusem lub minusem w zależności od indywidulanych potrzeb człowieka. 

• Najczęściej jest sporo pracy w ogrodzie – trzeba skosić trawę, przyciąć krzewy i pielić ogródek.
• Warto sprawdzić, czy we wsi funkcjonuje autobus, który będzie niezbędny, gdy zepsuje nam się samochód.
• Jedna z większych zmian dotyczy samego stylu życia. Zmniejszy się częstotliwość bywania w kinie, teatrze, a także spotkań ze znajomymi w pubie (taksówki są bardzo drogie), natomiast w sezonie grillowym możemy liczyć na wizyty przyjaciół w domu na wsi. 

Wieś czy miasto?

FOTO: Ulapedantula/instagram

Podsumowując, Ula Chincz wybrałaby mniejszy dom, ale z większą działką. Budynek zawsze da się rozbudować, a teren wokół zabudowania można pięknie obsadzić roślinami i cieszyć się z prywatności. 

Angelika Drygas

Fot. ulapedantula/Instagram

Betlejem to wbrew pozorom całkiem popularna nazwa miejscowości! Występuje w Polsce 9 razy, a dodatkowo pojawiają się także warianty tej nazwy, takie jak Betleem i Betleje. Najwięcej wsi o nazwie Betlejem pojawia się w województwie pomorskim – tam znajdują się aż trzy. Prócz tego, Betlejem spotkamy także w woj. małopolskim, podkarpackim oraz świętokrzyskim. 

Nie do końca wiadomo, dlaczego kilku polskim wsiom nadano nazwę Betlejem. Mówi się, że to być może z powodu ich dużej odległości od innych zabudowań lub dlatego, że w tych wsiach żyło się wyjątkowo skromnie, co kojarzyło się z betlejemską stajenką. 

Jakie świąteczne nazwy wsi pojawiają się w Polsce? 

Warto zauważyć, że w Polsce znajdują się także inne wsie o nazwach, kojarzących się z Bożym Narodzeniem. Prócz Betlejem, w naszym kraju znajdziemy również na przykład Palestynę. Miejscowości o tej nazwie również jest kilka, a te najbardziej znane leżą w województwach podlaskim (powiat sokólski) oraz łódzkim (powiat zgierski). W podlaskiej Palestynie w XIX i na początku XX wieku mieszkała ludność żydowska, która stworzyła tam kolonie rolnicze, przypominające późniejsze kibuce w Izraelu. 

Przeczytaj także: Lubuskie Las Vegas! Czy Popowo znów będzie najpiękniej oświetloną wsią?

Jakiej miejscowości dał nazwę sympatyczny święty? 

Kiedy myślimy o świętym Mikołaju, mamy przed oczami staruszka w czerwonym stroju, otoczonego reniferami wśród śnieżnego krajobrazu. Zupełnie inne skojarzenia budzi za to miejscowość, nazwana od imienia tego świętego, czyli Mikołajki. Ze względu na swoje położenie w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, Mikołajki są częstym celem letnich wypraw, kojarzą się z żeglarstwem i wakacyjnym wypoczynkiem w atrakcyjnych okolicznościach przyrody. 

Najbardziej znane Mikołajki to miasto na Mazurach. W Polsce występują jednak także inne miejscowości o tej nazwie, w tym wsie, położone w woj. warmińsko-mazurskim, podlaskim i pomorskim. Od imienia Mikołaj pochodzą także takie nazwy jak Mikołajew, Mikołajów czy Mikołajewo. 

Nazwy wsi związane z Bożym Narodzeniem 

Na liście nazw wsi, które kojarzą się z Bożym Narodzeniem, nie może zabraknąć także miejscowości Jasna Gwiazda, położonej na Kaszubach (woj. pomorskie, powiat kościerski). Bez wątpienia przywodzi ona na myśl betlejemską gwiazdę, która rozjaśniła niebo po narodzinach Chrystusa. W Polsce znajdziemy także wieś o nazwie Gwiazda (woj. kujawsko-pomorskie, powiat żniński) oraz kilka miejscowości, które nazywają się Gwiazdowo.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. Facebook/Gmina Międzyrzecz 

Rok temu Koło Gospodyń Wiejskich w Krzekotowicach (woj. wielkopolskie, powiat gostyński) obchodziło okrągły jubileusz 60 lat istnienia. Jednak panie nie zamierzają osiąść na laurach i wciąż aktywnie działają, a przy tym świetnie się razem bawią, pokazując, że wiek to tylko cyfra! Dzięki temu w Krzekotowicach dzieje się wiele wspaniałych rzeczy. Również przed świętami Bożego Narodzenia nie mogło zabraknąć specjalnego wydarzenia, w które panie z KGW zaangażowały się całym sercem. 

Jak Gwiazdor z Krzekotowic pokonał brak śniegu? 

Wszystkie dzieci wiedzą, że święty Mikołaj ma przed świętami mnóstwo roboty, dlatego czasem zdarza mu się wysyłać w różne miejsca swoich zastępców. Jeden z nich zawitał również do Krzekotowic, a towarzyszyła mu urocza Śnieżynka. Krzekotowicki Gwiazdor miał jednak dodatkowy kłopot: w okolicy spadło za mało śniegu, by sanie mogły po nim przejechać. Z tego powodu wraz ze Śnieżynką przytransportowali prezenty dla dzieci na... czterokołowym wózku, który bez problemu poradził sobie z warunkami pogodowymi. 

Jak przebiegała wizyta Gwiazdora w Krzekotowicach? 

Na rozdawaniu prezentów dla najmłodszych wizyta Gwiazdora i Śnieżynki w Krzekotowicach wcale się nie skończyła! Całe wydarzenie miało miejsce w lokalnej świetlicy wiejskiej, gdzie wszyscy obecni mogli skosztować pysznych ciast, przygotowanych przez panie z Koła Gospodyń Wiejskich, oraz rozgrzać się ciepłym napojem. 

Gwiazdor przygotował także specjalne atrakcje. Chętni mogli spróbować skoczyć przez jego laskę! Jak się okazuje, odważnych nie brakowało - dobry przykład dawał sam sołtys Krzekotowic, Grzegorz Konieczny, a prócz niego wyzwanie podjęło jeszcze kilka osób. Na koniec chętni mogli zrobić sobie zdjęcie z Gwiazdorem, który bez wątpienia wykonał swoje zadanie, choć jak na pomocnika świętego Mikołaja miał bardzo... kobiecą figurę!

Zuzanna Ćwiklińska

fot. Facebook/Krzekotowice

Wśród krążących w sieci memów wiele opisywanych jest stwierdzeniem "to jedno zdjęcie, którego zapach czujesz", a na fotografii znajduje się potrawa lub przedmiot, przypominający nam jego woń. Nie inaczej jest z utrwalonymi w przeszłości kadrami ze świąt Bożego Narodzenia. Widok brązowych, lukrowanych pierniczków i choinki przyniesionej prosto z lasu przypomina nam ich zapach, m.in. dlatego tak chętnie powielamy wiele tradycji.

Co gotowały dawne panie domu?

Cofając się kilkadziesiąt lat wstecz, dowiemy się, że Wigilia nie wyglądała tak różnorodnie, jak podaje się ją dziś. Dawniej na stole wigilijnym również pojawiały się śledzie, jednak nie w tylu wersjach, w ilu występują dziś. Najczęściej spotykany był śledź w oleju i śmietanie. Jedną z bardziej lubianych potraw był żur grzybowy lub barszcz czerwony, któremu towarzyszyła kapusta z grochem. Jedzono również inne ryby, które były przyrządzane w różnych ziołach i przyprawach. Na deser podawano ciasta drożdżowe, pierniczki oraz kompot z suszu.

Dzisiejsze wigilie wyglądają podobnie, wersje potraw bywają tradycyjne, lecz zakrawają o nowoczesność. Tradycyjny karp często jest zastępowany innymi odmianami ryb. Przez lata zwykły śledź zyskał przynajmniej kilkanaście sposobów przygotowania. Panie domu przyrządzają również tradycyjne makowce czy serniki, ale często pojawiają się one w nieco zmodyfikowanej formie.

Czym przystrajano choinkę?

Mijające lata i nieuchronny postęp wpłynął również na zmianę dekoracji świątecznych. Kiedyś choinka musiała być żywa i nikt nie pomyślałby o tym, że zastąpi ją sztuczna kopia. Pięknie pachnące drzewo, przyniesione prosto z lasu przystrajano naturalnymi ozdobami, które miały swoje znaczenie. Na gałązkach wieszano orzechy i szyszki, będące symbolem płodności i dobrobytu, jabłka miały zagwarantować zdrowie i urodę w nowym roku, dzwoneczki dobrą nowinę, a pierniczki słodkie życie. Świeczki, którymi ozdabiano choinki, były prawdziwe, dlatego często zapalano je tylko na czas wieczerzy, by uniknąć pożarów, co mimo wszystko się zdarzało. Łańcuchy, którymi strojono drzewko wykonane były z papieru, bibuły, a czasem nawet ze słomy.

Dzisiejsze ozdoby choinkowe w większości są wykonane z plastiku, ponieważ jest on trwały i praktyczny, szczególnie gdy w domu są małe dzieci, których uwagę święcące drzewko przyciąga szczególnie. Do nabycia są również szklane bombki w różnych kształtach, jednak ich cena jest często wysoka. Papierowe łańcuchy zastąpiły kolorowe, wykonane z tworzywa sztucznego. W niewielu domach spotyka się naturalne ozdoby choinkowe sprzed lat.

Magia wigilii

Magia świąt – to stwierdzenie wraz z upływem lat nabrało zupełnie innego znaczenia niż pierwotnie. Dawniej dzień wigilii był czasem czuwania, bo to oznacza samo słowo wigilia, dlatego wystrzegano się kłótni. Ponadto wierzono również, że w tym dniu domy nawiedzały duchy osób zmarłych, które pojawiały się pod postaciami zwierząt. Dziś magia świąt oznacza mile spędzony czas z rodziną, pięknie przystrojone domy i mieszkania, czy to, że dzieci są wyjątkowo grzeczne, co ma niewiele wspólnego z dawnym znaczeniem.

Nowoczesne tradycje w polskich domach

W Polsce od kilku lat trwa moda na jarmarki bożonarodzeniowe, których z roku na rok przybywa. Dotychczas najpopularniejszym jarmarkiem w Polsce był ten we Wrocławiu, jednak obecnie można je spotkać w niemalże każdym mniejszym mieście. Obecnie w modzie są również kalendarze adwentowe, które na początku były przygotowywane dla dzieci, by lepiej przyswoiły, czym jest adwent, jednak wraz z upływem czasu zaczęto tworzyć takie kalendarze dla dorosłych, np. z kosmetykami.

Warto pamiętać o tradycjach sprzed lat

Pomimo tego, że dawne tradycje odchodzą w niepamięć, warto do nich wracać i kultywować, gdyż wiele z nich, szczególnie starszym osobom, przywodzi na myśl wiele wspomniem. Choć wszystko podąża za przysłowiowym "duchem czasu", to czasem wystarczy kilka symboli, by cofnąć się do Bożego Narodzenia z dawnych lat.

oprac. Justyna Czupryniak

fot. envato elements

Wysokość wsparcia

Koła liczące nie więcej niż 30 osób mogły ubiegać się o 5 tys. zł, powyżej tej liczby, czyli od 31 do 75 osób – 6 tys. zł, te najliczniejsze – 7 tys. zł. Co roku program cieszy się większym zainteresowaniem. W 2018 r. do kół gospodyń wiejskich trafiło ponad 16 mln zł, w 2019 r. – powyżej 29 mln zł, w 2020 r. – blisko 33 mln zł, zaś w 2021 r. – niemal 56 mln zł.

Wraz z końcem roku mija czas na wydanie pieniędzy

Pieniądze ze wsparcia mogą być wydawane na jasno sprecyzowanych warunkach. Gospodynie mogą je przeznaczyć na:

• aktywność społeczno-wychowawczą i oświatowo-kulturalną w lokalnych środowiskach,
• działalność na rzecz wszechstronnego rozwoju obszarów wiejskich,
• rozwój przedsiębiorczości kobiet,
• inicjowanie działań na rzecz poprawy warunków życia i pracy na wsi,
•  rozwijanie regionalnej kultury ludowej,
• upowszechniania współdziałania i wprowadzanie racjonalnych metod gospodarowania.

Nabór wniosków rozpoczął się 1 kwietnia i zakończył 30 września 2022 r. Budżet na ten cel to 70 mln zł. Koła mogły ubiegać się o wsparcie finansowe już po raz piąty.

KGW w Polsce

Dotacje dla KGW na nowych zasadach! Co się zmieni?

Kół gospodyń wiejskich wpisanych do Krajowego Rejestru Kół Gospodyń Wiejskich prowadzonego przez ARiMR znajduje się obecnie około 12 tys. 11 399 to liczba kół, które złożyły wnioski o wsparcie działalności statutowej.

Oprac. Angelika drygas

Źródło: gov.pl

Fot.  MRIRW

Ważne formularze przejdą drogą elektorniczną?

To wielkie udogodnienie i uproszczenie dla kół. Formularz zostanie tak przygotowany, że będzie można wysłać także wszystkie wymagane załączniki. Projektowane rozporządzenie ma wejść w życie 1 stycznia 2023 r. Formularze będą udostępnione na stronie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. 

Formularz umożliwia złożenie wniosku o:

• wpis koła gospodyń wiejskich do rejestru,
• wpis zmian do rejestru,
• przyznanie pomocy finansowej – wraz z załącznikami.

Podsumowując, formularz wniosku o wpis koła do Krajowego Rejestru Kół Gospodyń Wiejskich oraz formularz wniosku o przyznanie pomocy finansowej umożliwią właściwym podmiotom złożenie wniosków wraz z załącznikami w formie elektronicznej.

Jakie zmiany skutkują obowiązkiem wpisu do KRKGW? 

Obowiązkowemu wpisowi do KRKGW podlegają zmiany danych wskazanych we wniosku o wpis koła gospodyń wiejskich do KRKGW lub o wpis związku kół do KRKGW, a także zmiany statutu koła/związku kół oraz listy zmiany członków koła/zwiąku kół. Wniosek o wpis zmiany do KRKGW składa się w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zmian, dołączając dokumenty potwierdzające wystąpienie tych zmian. 

Jakie obowiązki ma KGW?

Zadania kół gospodyń wiejskich:

• prowadzenie działalności społeczno-wychowawczej i oświatowo-kulturalnej w środowiskach wiejskich,
• rozwijanie obszarów wiejskich oraz wspieranie przedsiębiorczości kobiet,
• działanie na rzecz poprawy warunków życia i pracy kobiet na wsi,
• rozwijanie kultury ludowej, zwłaszcza lokalnej i regionalnej,
• reprezentowanie środowiska kobiet wiejskich przed administracją.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. KOWR

FOTO: Gmina Międzyrzecz/facebook

FOTO: Gmina Międzyrzecz/facebook

Kiedy Popowo rozbyśnie w tym roku?

Na profilu facebookowym "Sołectwo Popowo" pojawiła się informacja o dacie rozpoczęcia tych niezwykłych iluminacji świetlnych:

– Ho Ho Ho!! Piszemy tą informacje gdyż dużo osób pyta, kiedy będzie można podziwiać Las Vegas w porozumieniu z władzami gminy, oświetlenie będzie można oglądać od 23.12.22 do 01.01.23 16.30-22.00. Chcielibyśmy też zaznaczyć, że w porównaniu do poprzednich lat nasza mała miejscowość nie będzie tak samo oświetlona z przyczyn prywatnych jak również poczynań naszego rządu, mimo tego zapraszamy całym serduchem bo będzie co oglądać, mamy nadzieje że jest to okres przejściowy. Cytując sławnego rodaka "Jeszcze będzie pięknie, tylko musimy założyć wygodne buty, bo mamy do przejścia całe życie".

FOTO: Gmina Międzyrzecz/facebook

FOTO: Gmina Międzyrzecz/facebook

PIĘKNY DOM NA ŚWIĘTA

Jak udekorować ogródek i elewację domu na Boże Narodzenie?

Popowo niczym Las Vegas

Zdjęcia z ostatnich lat pokazują, jak niesamowity efekt daje takie kolektywne działanie. To imponujące, ponieważ sama wioska liczy nieco ponad 300 osób! Mieszkańców nie powstrzymają wysokie ceny prądu, czy inflacja – zdobienie wsi jest tradycją, a dzięki niej Popowo zyskuje rozgłos i zmienia się w atrakcyjne miejsce do zwiedzania w okresie okołoświątecznym. Nic dziwnego, świecące symbole świąteczne: choinki, mikołaje, czy renifery przyciągają całe rodziny.

FOTO: Sołectwo Popowo/facebook

Ta niesamowita i godna podziwu kreatywność mieszkańców niewielkiej wsi zbiera wysokie noty. W Popowie ozdobione są domy, budynki urzędów, kościół, remiza, wozy strażackie. Warto dodać, że jest to inicjatywa społeczna.

Angelika Drygas

fot. Gmina Międzyrzecz i Sołectwo Popowo Facebook

FOTO: Kowr

KGW i polska tradycja

Z uczestniczkami i uczestnikami podczas finału rozmawiał wicepremier, minister rolnictwa i rozwoju wsi Henryk Kowalczyk.

– To, że polska żywność jest najlepsza w Europie i na świecie, to pewnie wszyscy już wiedzą, ale jeśli jeszcze jest przyrządzona według regionalnych przepisów i rękoma członkiń kół gospodyń wiejskich, to nie ma już sobie nigdzie równych – podkreślił minister rolnictwa i rozwoju wsi Henryk Kowalczyk. Szef resortu rolnictwa pogratulował wszystkim uczestnikom, podziwiając niełatwą drogę do finału poprzez eliminacje powiatowe i wojewódzkie.

FOTO: Kowr

– Jesteśmy w okresie przedświątecznym. Za kilkanaście dni będziemy budować wspólnotę w gronie rodzinnym, a dzisiaj jest to wspólnota kół gospodyń wiejskich tutaj, w Pułtusku, na ogólnopolskim finale „Bitwy Regionów” – stwierdził wicepremier Henryk Kowalczyk.

– Radujmy się z tej wspólnoty, wymieniajmy doświadczenia i niech koła gospodyń wiejskich nadal się rozwijają – dodał szef resortu rolnictwa. W Polsce mamy zarejestrowanych ponad 11 tysięcy kół, które liczą około 300 tysięcy członkiń i członków. Minister rolnictwa i rozwoju wsi obiecał wsparcie dla KGW w naszym kraju.

Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka z Województwa Opolskiego wielkim zwycięzcą ogólnopolskiego Konkursu dla Kół Gospodyń Wiejskich Bitwa Regionów

FOTO: Kowr

Policzki wieprzowe z ciapkapustą triumfowały podczas finału ogólnopolskiego konkursu kulinarnego „Bitwa Regionów”. 

FOTO: Kowr

Finał „Bitwy Regionów” – policzki wieprzowe z ciapkapustą na podium

Zwycięzcy 7. edycji konkursu kulinarnego dla Kół Gospodyń Wiejskich „Bitwa Regionów”:

• I miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka – woj. opolskie –  za policzki wieprzowe z ciapkapustą.

FOTO: Kowr

• II miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich Wsi Zalipie – woj. małopolskie –  za knedle ze śliwkami.

FOTO: Kowr

• III miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich w Krzekotowie – woj. kujawsko-pomorskie – za szynkę parzoną z kością – wielkanocną.

FOTO: Kowr

Jury przyznało także dwa wyróżnienia dla:

• Koła Gospodyń Wiejskich w Szwedach Szwedowianki – woj. podkarpackie – za szwedzika,
• Koła Gospodyń Wiejskich Bystra Woda Brzeźnica – woj. lubuskie – za gołąbki postne.

FOTO: Kowr

Finaliści „Bitwy Regionów” i ich tradycyjne potrawy:

• województwo kujawsko-pomorskie: Koło Gospodyń Wiejskich w Krzekotowie – szynka parzona z kością – wielkanocna;
• województwo mazowieckie: Koło Gospodyń Wiejskich w Pniewie Pniewianki – kotlety z kaszy gryczanej z grzybami;
• województwo warmińsko-mazurskie: Koło Gospodyń Wiejskich w Pietrzwałdzie – mazurska zupa klopsowa;
• województwo podlaskie, Koło Gospodyń Wiejskich Zabielanki w Zabielu – faszerowany szczupak z Biebrzy w lekkiej galaretce podany z sosem tatarskim;
• województwo pomorskie: Stowarzyszenie dla Wsi Lubieszewo i nie tylko – żeberka po żuławsku;
• województwo łódzkie: Koło Gospodyń Wiejskich Zapolanki – kluski żelazne z żeberkami i kapustą zasmażaną;
• województwo zachodniopomorskie: Koło Gospodyń Wiejskich Strzebielewo – gąska na szarej, szara na gąsce;
• województwo lubelskie: Koło Gospodyń Wiejskich Gospodarne Dominiczanki – gryczaki z sosem grzybowym;

FOTO: Kowr

• województwo wielkopolskie: Koło Gospodyń Wiejskich w Lądku – barszcz zabielany z szarymi kluchami;
• województwo śląskie: Koło Gospodyń Wiejskich w Woli Libertowskiej – potrawa z Woli Libertowskiej;
• województwo lubuskie: Koło Gospodyń Wiejskich Bystra Woda Brzeźnica – gołąbki postne;
• województwo małopolskie: Koło Gospodyń Wiejskich Wsi Zalipie – knedle ze śliwkami;
• województwo dolnośląskie: Koło Gospodyń Wiejskich w Laskach – wyśmienita kaczka z Lasek z kluskami i kapustą.
• województwo świętokrzyskie: Koło Gospodyń Wiejskich Klimontowianki – pierś z kaczki pieczona z jabłkami i majerankiem, podana z kopytkami i sałatką z pieczonych buraków;
• województwo opolskie: Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka – policzki wieprzowe z ciapkapustą;
• województwo podkarpackie: Koło Gospodyń Wiejskich w Szwedach Szwedowianki – Szwedzik.

FOTO: Kowr

Przewodniczącym jury był znany kucharz Karol Okrasa. W całej edycji konkursu wzięło udział ponad 3 tysiące kół gospodyń wiejskich.

Bitwa Regionów 2022 – nagrody

    I miejsce – 25 000 zł,

    II miejsce – 15 000 zł,

   III miejsce – 10 000 zł.

Laureat I miejsca otrzyma nagrodę dodatkową – wyjazd dla 5 członków KGW na zagraniczne targi rolno-spożywcze!

FOTO: Kowr

KGW w Polsce

Bitwa regionów – jakie potrawy zwyciężyły w województwie opolskim?

Oprac. Angelika Drygas

Fot. KOWR

Źródło: gov.pl

Założycielem OSP Brzeziny był niemiecki dziedzic Ernest Shlöser, który w 1925 r. zdecydował o powstaniu miejscowej jednostki. Chcąc zapewnić lokalnym ochotnikom miejsce do organizowania zbiórek, Shlöser w 1928 r. oddał ziemię pod budowę strażnicy, która istnieje do dziś.

Jakie są historie wstąpienia do straży?

Jak opowiada dh Arkadiusz Kuświk z OSP Brzeziny, jego historia z jednostką rozpoczęła się od grania w miejscowej orkiestrze.

– Grałem wówczas na bębnie i instrumentach perkusyjnych – tłumaczył prezes Arkadiusz Kuświk. –Wstąpienie w szeregi brzezińskiej OSP pozostawało tylko kwestią czasu. Dodam, że córka Daria poszła w moje ślady i jest członkiem Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, istotnym ogniwem w naszej strażackiej społeczności – powiedział dh Kuświk.

OSP Brzeziny gotowa do każdej akcji

Za sprawą naczelnika Mariusza Przybyła 37 strażaków z jednostki należy do Jednostki Operacyjno-Technicznej. W jednostce nie brakuje również zawodowych strażaków, pracujących na co dzień w PSP. Oprócz tego w jednostce jest 28 strażaków tworzących grupę ratowniczo techniczną i 23 ochotników posiadających uprawnienia ratowników medycznych.

– Piętnastu strażaków z Brzezin to zawodowi strażacy pracujący na co dzień w PSP – relacjonował prezes Kuświk.

Ponadto do OSP Brzeziny należy wiele kobiet, z których część posiada uprawnienia do brania udziału w akacjach.

– W zespole JOT wielką rolę odgrywają panie. Cztery kobiety są gotowe wyjeżdżać do akcji. To druhny: Alicja Mituła, Jolanta Niedźwiedzka, Agata Plewińska i Oliwia Marciniak. Jestem z nich bardzo dumny – podkreślał prezes.

OSP Brzeziny może pochwalić się również grupą strażaków przeszkolonych do działań w zakresie ratownictwa wodnego.

– Wśród strażaków dwudziestu dziewięciu druhów posiada uprawnienia do działań w zakresie ratownictwa wodnego. Taką specjalną grupę ratowników wodnych powołaliśmy do życia ze względu na przepływające w pobliżu rzeki Prosnę oraz Pokrzywnicę. Dysponujemy łodzią płaskodenną, na szczęście do tragedii na wodzie dochodzi sporadycznie – komentował Kuświk.

OSP Brzeziny

FOTO: Fot. Osp Brzeziny

W OSP Brzeziny sprzęt strażacki jakich mało!

Jednostka OSP Brzeziny może pochwalić się sprzętem, którego brak w niejednej jednostce. Na stanie remizy znajdują się:

• łódź płaskodenna,
• wóz strażacki Scania GCBA z 2015 r.,
• wóz strażacki Tatra GBA z 22-tysięcznym zbiornikiem na wodę z 1991 r.
• wóz strażacki Mercedes VITO spełniający zadania lekkiego wozu ratowniczo-rozpoznawczego oraz klasycznego samochodu kwatermistrzowskiego.

Prezes straży Arkadiusz Kuświk nie ukrywa jednak, że zakup nowego wozu strażackiego z większym zbiornikiem jest potrzebny ze względu na rozwijający się przemysł drzewny w okolicach Brzezin.

– Marzy nam się nowy samochód z dużym zbiornikiem na wodę. Otaczają nas lasy, w związku z tym na naszym terenie bardzo dobrze rozwija się przemysł drzewny. Działa wiele tartaków, stolarni, paleciarni, skupów palet oraz składów drewna. Chwila nieuwagi, przypadkowe zaprószenie ognia i tragedia gotowa – przyznał Kuświk.

OSP Brzeziny

FOTO: Fot. Osp Brzeziny

OSP Brzeziny regularnie wyjeżdża do akcji

Do końca listopada 2022 r. jednostka OSP Brzeziny wyjechała do 90 akcji. Ze względu na bliskie sąsiedztwo niebezpiecznej drogi krajowej nr 449 strażacy z brzezińskiej jednostki najczęściej są dysponowani do wypadków drogowych.

OSP Brzeziny

FOTO: Fot. Osp Brzeziny

Druhowie OSP Brzeziny dbają o rozwój jednostki

Druhowie należący do OSP Brzeziny nie próżnują i starają się pozyskiwać dostępne dla ochotniczych straży pożarnych dofinansowania na rozwój inwestycji.

– Zawsze w remizie jest coś do zrobienia, naprawienia – mówił dh Kuświk. – Najczęściej korzystamy z dofinansowania z funduszy MSWiA, Urzędu Marszałkowskiego, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, grupy PKN Orlen, KRUS-u, LGD Długosz Królewski i wielu innych. Oczywiście finansowo wspiera nas także Urząd Gminy w Brzezinach.

Strażacy dbają o to, by ich remiza nie niszczała, dlatego wiele środków inwestują w odnowę budynku.

– Ostatnio wykonaliśmy ocieplenie remizy, wymieniliśmy okna, instalację grzewczą, poszycie dachowe oraz przeprowadziliśmy remont zaplecza sanitarnego. Na przyszły rok zaplanowaliśmy rozbudowę zaplecza kuchennego. Mamy już plany, dokumenty i niezbędne pozwolenia do zrealizowania tej inwestycji. W dużej mierze na remont przeznaczymy własne środki finansowe i większość prac wykonamy samodzielnie. Nie ukrywam, że liczymy na wsparcie ze strony wójta Marka Cieślarczyka – podsumował prezes Kuświk.

Strażacy OSP Brzeziny działają charytatywnie

Strażacy OSP Brzeziny, poza tym, że niosą pomoc innym w sytuacjach wywołanych przez żywioły bądź nieszczęśliwe zbiegi okoliczności, starają się również wspierać chorych. Druhowie należący do jednostki nie tylko oddają krew, ale również udostępniają remizę na ten szczytny cel.

– Drugi raz w tym roku współorganizujemy na terenie remizy zbiórkę krwi, a honorowych krwiodawców nie brakuje. Nie muszę dodawać, że strażacy służą za przykład. Ostatnia akcja honorowego oddawania krwi miała miejsce 6 listopada 2022 r.– powiedział prezes Kuświk.

Strażacy nie stronią również od organizowania akcji charytatywnych, dających chorym dzieciom nadzieję na walkę z chorobą.

– Wspieramy chore dzieci poprzez zbiórki pieniędzy, udostępniamy sale na bale dobroczynne, a ostatnio wspieraliśmy chorą na SMA Jagódkę, gdzie trzeba było zebrać niebagatelną kwotę 9 mln zł – opowiadał dh Arkadiusz Kuświk.

W remizie OSP Brzeziny tętni życie

Jednostka OSP Brzeziny z chęcią udostępnia swoją bazę podczas organizowanych we wsi imprez, uroczystości i wydarzeń sportowych, podczas których strażacy dbają o bezpieczeństwo mieszkańców i zawodników.

– Od lat angażujemy się w organizację masowych imprez integrujących nasze gminne społeczeństwo. Dożynki, festyny, bale parafialne, biesiady folklorystyczne na które przyjeżdżają zespoły z całej Polski, to nasza wizytówka. Zabezpieczamy również cykliczne szosowe wyścigi kolarskie oraz rajdy rowerowe – dodaje wiceprezes Marcin Przybył.

Oprócz tego w remizie nieodpłatnie odbywają się zebrania organizacji samorządowych i innym grupom działającym na terenie gminy.

OSP Brzeziny

FOTO: Fot. Osp Brzeziny

Strażacy OSP Brzeziny są niezastąpieni

Prezes Arkadiusz Kuświk przyznaje, że zaangażowanie strażaków zrzeszających się w jednostce OSP Brzeziny jest imponujące. Druhowie poświęcają swój czas i starają się nieść pomoc nie tylko od święta.

– Nie wiem, w jaki sposób strażacy z Brzezin znajdują wolny czas na organizację i uczestnictwo we wszystkich wspomnianych akcjach – puentuje prezes Arkadiusz Kuświk.

oprac. Justyna Czupryniak

• spełnienie warunków określonych Regulaminem: 10%,
• walory degustacyjne potraw, tj. smak i zestawienie smakowe składników, aromat potrawy, tekstura poszczególnych elementów potrawy: 60%,
• wykonanie i sposób prezentacji potrawy konkursowej, tj. proporcjonalność dania, estetyka prezentacji potrawy na talerzu, kolorystyka, kreatywność: 20%, 
• regionalne elementy dekoracyjne i estetyka wyglądu: 10%.

Bitwa Regionów 2022 – nagrody

Spośród 16 zespołów trzy najlepsze staną na podium, a na zwycięskie drużyny czekają nagrody pieniężne:

•     I miejsce – 25 000 zł,
•     II miejsce – 15 000 zł,
•    III miejsce – 10 000 zł.

Laureat I miejsca otrzyma nagrodę dodatkową – wyjazd dla 5 członków KGW na zagraniczne targi rolno-spożywcze!

FOTO: Kowr/facebook

Koła Gospodyń Wiejskich zakwalifikowane do III etapu konkursu

KUJAWSKO-POMORSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Krzekotowie – Szynka parzona z kością – Wielkanocna

MAZOWIECKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Pniewie "Pniewianki" – Kotlety z kaszy gryczanej z grzybami

WARMIŃSKO-MAZURSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Pietrzwałdzie – Mazurska zupa klopsowa

PODLASKIE: Koło Gospodyń Wiejskich,,Zabielanki" w Zabielu – Faszerowany szczupak z Biebrzy w lekkiej galaretce podany z sosem tatarskim

POMORSKIE: Stowarzyszenie dla wsi Lubieszewo i nie tylko – Żeberka po żuławsku

ŁÓDZKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Zapolanki – Kluski żelazne z żeberkami i kapustą zasmażaną

ZACHODNIOPOMORSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Strzebielewo – Gąska na szarej, szara na gąsce

LUBELSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Gospodarne Dominiczanki – Gryczaki z sosem grzybowym

WIELKOPOLSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Lądku – Barszcz zabielany z szarymi kluchami

ŚLĄSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Woli Libertowskiej – Potrawa z Woli Libertowskiej

LUBUSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich "Bystra Woda" Brzeźnica – Gołąbki postne

MAŁOPOLSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Wsi Zalipie – Knedle ze śliwkami

DOLNOŚLĄSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Laskach Wyśmienita – kaczka z Lasek z kluskami i kapustą

ŚWIĘTOKRZYSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Klimontowianki – Pierś z kaczki pieczona z jabłkami i majerankiem, podana z kopytkami i sałatką z pieczonych buraków

OPOLSKIE: Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka – Policzki wieprzowe z ciapkapustą

PODKARPACKIE: Koło Gospodyń Wiejskich w Szwedach "Szwedowianki" – Szwedzik

KGW w Polsce

Bitwy regionów 2022. Jakie danie zwyciężyło w województwie śląskim?

Celem Konkursu jest:

• promowanie regionalnych potraw, a także bogactwa i różnorodności lokalnych tradycji kulinarnych,
• promowanie oraz informowanie o produktach rolnych i żywnościowych, metodach ich produkcji, a także systemach jakości produktów rolnych i żywnościowych,
• promowanie i wspieranie kół gospodyń wiejskich, w szczególności w zakresie aktywizacji wspólnot i społeczności lokalnych na obszarach wiejskich.

POWODZENIA!!!

Oprac. Angelika Drygas

Fot. KOWR/Facebook

Wygrana w drugim etapie ogólnopolskiego konkursu kulinarnego „Bitwa Regionów” to przepustka do wielkiego finału, który rozpocznie się 10 grudnia w Pułtusku. Organizatorem konkursu jest Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Tak naprawdę Bitwa Regionów jest zwieńczeniem całorocznej pracy kół gospodyń wiejskich, które na co dzień podejmują wiele działań na rzecz społeczności lokalnej. Dzięki kultywowaniu tradycji wiejskich, nie tylko kulinarnych, ocalają od zapomnienia polską tradycję.

Wśród zebranych znaleźli się między innymi: Stanisław Kruczek, członek Zarządu Województwa Podkarpackiego oraz Jerzy Cypryś, wiceprzewodniczący sejmiku podkarpackiego. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa reprezentował Dyrektor OT KOWR Rzeszów - Jerzy Borcz.

Które KGW wygrało w bitwie Regionów na Podkarpaciu?

Wyniki kulinarnej rywalizacji przedstawiają się następująco:

Pierwsze miejsce zajęło: Koło Gospodyń Wiejskich w Szwedach "Szwedowianki" – z potrawą Szwedzik

Drugie miejsce: KGW Gorliczyna II za barszcz czerwony na zakwasie z krokietami,

Trzecie miejsce: KGW Jankowiczanki w Jankowicach za barszcz ukraiński.

Idea Bitwy Regionów

Przypominamy, że celem Konkursu jest promowanie regionalnych potraw, bogactwa i różnorodności lokalnych tradycji kulinarnych, ale nie tylko. Dzięki konkursowi poznajemy lokalne produkty rolne, metody ich produkcji. Bitwa Regionów wspiera także działania kół gospodyń wiejskich i ma znaczny udział w zakresie aktywizacji wspólnot i społeczności lokalnych na obszarach wiejskich.

17 wspaniałych potraw w Bitwie Regionów 2022

Wszystkie Koła zaprezentowały wyśmienite dania, pełne fantazji i kunsztu kulinarnego. To układ w stronę tradycji i poszanowania tego, co polskie.

Oto 17 Kół Gospodyń Wiejskich, które rywalizowały o miano tych najlepszych:

KGW w Brzegach Dolnych – Kiszka kresowa

KGW w Wadowicach Górnych – Królik w cieście

KGW w Szwedach Szwedowianki – Szwedzik

KGW w Nagórzanach “Nagórzanki” – Staropolski żurek na zakwasie z prawdziwkami

KGW w Gorliczynie II – Barszcz czerwony na zakwasie z krokietem

KGW w Starych Oleszycach – Rosół z kołdunami

KGW w Pilchowie – Pierogi po litewsku

KGW w Orzechowcach – Gołąbki z ziemniaków z cebulką

KGW w Długiem – Pierogi niedźwiedzie

KGW Klęczany – Pierogi po byku w cebulowej otopce

KGW w Judaszówce – Apetyczna i klasyczna chrupiaca z zewnatrz i soczysta w środku kaczka lasowiacka podana z sosem żurawinowym

Stowarzyszenie Gospodyń Wiejskich Gminy Trzebownisko – Świeżonka na podkarpackim proziaku

KGW Hucina – Kapusta ziemniaczana z grochem

KGW we Wrzawach “Wrzawianki” – Zupa krem fasolowa na żeberku z domowymi kluseczkami

KGW Jankowiczanki w Jankowicach – Barszcz ukraiński

KGW Czerwone Korale w Wydrnej – Jaskowe ziemniaki

KGW w Warzycach – Warzycka zupa cebulowa

KGW w Polsce

Bitwa regionów – jakie potrawy zwyciężyły w województwie opolskim?

Oprac. Angelika Drygas

Fot. KOWR i Szwedowianki/Facebook

Bitwa Regionów w województwie opolskim

FOTO: Kowr/facebook

Bitwa Regionów w województwie opolskim

Do rywalizacji w Konkursie II etapu zakwalifikowało się pięć opolskich Kół Gospodyń Wiejskich, które zwyciężyły w rywalizacjach powiatowych:

Koło Gospodyń Wiejskich w Chróścinie gm. Lewin Brzeski – Pymchy gryczane z twarogiem i sosem z lebiody, powiat brzeski.

Koło Gospodyń Wiejskich w Hajdukach Nyskich – Roladki z sosem myśliwskim w dwóch odsłonach przy ogródku warzywnym, powiat nyski.

Koło Gospodyń Wiejskich w Miechowej – Pierogi z kaszanką, powiat kluczborski.

Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka – Policzki wieprzowe z ciapkapustą, powiat strzelecki.

Koło Gospodyń Wiejskich w Bogdanowicach – Potrawa kresowa fantastyczne Kutyki, powiat głubczycki.

FOTO: Kowr/facebook

Jakie KGW zwyciężyły w województwie opolskim?

Wyniki Bitwy Regionów:

FOTO: Kowr/facebook

I miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich Zimna Wódka – Policzki wieprzowe z ciapkapustą

II miejsce: Samodzielne Koło Gospodyń Wiejskich  w Chróścinie – Pymchy gryczane z twarogiem i sosem z lebiody

III miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich w Hajdukach Nyskich – Roladki z sosem myśliwskim w dwóch odsłonach przy ogródku warzywnym

Niebawem wielki finał – odbędzie się już 10 grudnia w Pułtusku!

Bitwa Regionów 2022

Celem Konkursu jest promowanie regionalnych potraw, bogactwa i różnorodności lokalnych tradycji kulinarnych, ale nie tylko. Dzięki konkursowi poznajemy lokalne produkty rolne, metody ich produkcji. Bitwa Regionów wspiera także działania kół gospodyń wiejskich i ma znaczny udział w zakresie aktywizacji wspólnot i społeczności lokalnych na obszarach wiejskich.

FOTO: Kowr/facebook

KGW w Polsce

Bitwa regionów 2022: Jakie KGW wygrały w Małopolsce?

Angelika Drygas

Źródło: gov.pl

Fot: KOWR, MRiRW

Bitwa Regionów w województwie małopolskim

Półfinału konkursu kulinarnego „Bitwa Regionów” w województwie małopolskim obfitował w wiele ciekawych zdarzeń. Oprócz smakowitych dań, można było podziwiać rękodzieło, a także posłuchać muzyki związanej z tym regionem. W rywalizacji udział wzięło 16 małopolskich Kół Gospodyń Wiejskich. Poziom półfinału był wyrównany, a jury nie miało łatwego zadania.

FOTO: Facebook/kowr

Po burzliwych naradach wybrano laureatów:

Miejsce I – Koło Gospodyń Wiejskich Wsi Zalipie za potrawę „Knedle ze śliwkami”,

Miejsce II – Koło Gospodyń Wiejskich w Smoniowicach za potrawę „Kokota drobiowa z musem jabłkowo-żurawinowym i smażoną kaszą gryczaną”,

Miejsce III – Koło Gospodyń Wiejskich Tymbark za potrawę „Tymbarskie gołąbki z ziemniakami pod leśną pierzynką”,

Wyróżnienie – Koło Gospodyń W Skawie za potrawę „Opalany bób w towarzystwie pieczonego buraczka na moskolu, otulony bordowym szalem i okraszony sosem bryndzowym”.

FOTO: Facebook/kowr

Gościem konkursu „Bitwa Regionów” był Senator RP Andrzej Pająk. Oddział Terenowy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Krakowie reprezentowali: Janina Burzyńska Dyrektor OT KOWR w Krakowie, która uczestniczyła w pracach Komisji Konkursowej oraz Mirosław Boruta Krakowski Zastępca Dyrektora OT KOWR w Krakowie, który uczestniczył w panelu dyskusyjnym.

FOTO: Facebook/kowr

Idea Bitwy Regionów

Przypominamy, że celem Konkursu jest promowanie regionalnych potraw, bogactwa i różnorodności lokalnych tradycji kulinarnych, ale nie tylko. Dzięki konkursowi poznajemy lokalne produkty rolne, metody ich produkcji. Bitwa Regionów wspiera także działania kół gospodyń wiejskich i ma znaczny udział w zakresie aktywizacji wspólnot i społeczności lokalnych na obszarach wiejskich.

KGW w Polsce

Bitwy regionów 2022. Jakie danie zwyciężyło w województwie śląskim?

Oprac. Angelika Dygas

Źródło: KOWR

Fot. Facebook/KOWR

Strażacy z OSP Grajów poinformowali w mediach społecznościowych o przykrych informacjach. „Opuścił nas nasz najmłodszy druh” – napisali strażacy, nawiązując do smutnej informacji dotyczącej śmierci małego Wojtusia, chłopczyka dla którego każdy dzień był walką z chorobą. Chorobą, która ostatecznie pozbawiła go życia.

„Śp. Wojtuś wykazywał się niezwykłym sercem i wolą walki, jak na strażaka przystało. Niestety nie udało mu się wygrać tej walki. Rodzinie zmarłego Wojtusia składamy najszczersze kondolencje” – dodali we wpisie w mediach społecznościowych.

Choć przez chwilę mógł się poczuć, jak strażak

Wojtuś od zawsze marzył o tym, by zostać strażakiem. Te marzenia w ostatnich dniach życia chłopca spełnili właśnie strażacy z jednostki OSP w Grajowie. Pozwolili chłopcu założyć nomex dopasowany do rozmiaru Wojtusia, sprawili, że chociaż na jeden dzień mógł on zapomnieć o chorobie, która wyniszczała jego organizm. Cała strażacka społeczność była dla Wojtusia, jak druga rodzina. Rodzina, która w obliczu najgorszego potrafiła zdziałać tak wiele, czyniąc tak niewiele.

Wojtuś na zawsze pozostanie zapamiętany jako pełen energii wesoły chłopczyk. Chłopczyk, który zmarł 26 listopada.

Michał Czubak

Fot. OSP Grajów

Jodłowe Izby Domki & Pokoje

To miejsce w tradycyjnym górskim klimacie, kultywujące góralskie tradycje. To przystań idealna do uprawiania sportów zimowych, leśnych wędrówek i smakowania białego szaleństwa. Gustowne domki i pokoje gościnne, las z prywatnym dostępem do rzeki Białki, obok niewielki wyciąg "U Kuruca" z karczmą i wypożyczalnią sprzętu. Bardzo blisko do Term Bania i wyciągów w sąsiednich miejscowościach, około 7km od obiektu. Białka Tatrzańska to przepiękna miejscowość, w województwie małopolskim. To mekka dla narciarzy – dzięki sporej liczbie wyciągów narciarskich. Można zamówić śniadania i obiady w wersji mięsnej, wegetariańskiej oraz wegańskiej.

FOTO: Facebook/jodłowe Izby Domki & Pokoje

Leśne Apartamenty Strażnica

Osiem świetnie urządzonych i wyposażonych apartamentów z łazienkami i aneksami kuchennymi. W Piwnicach Strażnicy do dyspozycji gości jest Bawialnia dla dzieci, Biblioteka, Pokój Gier i Sala Kominkowa. Obiekt położony jest w leśnej części Zieleńca, 50 m od drogi z Zieleńca do Dusznik Zdrój i Lasówki. Niesamowity 100-letni dom zapewni cudowny wypoczynek w dziczy, naturze i harmonii. To idealne miejsce, szczególnie dla rodzin z dziećmi. W budynku dostępna jest narciarnia. Obiekt znajduje się blisko stacji narciarskiej, 200 m od centrum narciarskiego Zieleniec Ski Arena.

FOTO: Facebook/leśne Apartamenty Strażnica

Smolnikowe Klimaty Bieszczady

Pięć niesamowitych sypialni z sosnowymi łóżkami i antykami. W domu znajduje się również Izba Biesiadna z wyposażoną kuchnią. Na życzenie pełne śniadania i dwudaniowe obiadokolacje. Obiekt oddalony o pół godziny jazdy samochodem od cudownych stoków – białe szaleństwo murowane! Widoki roztaczające się wokół zapierają dech w piersiach. Można tu odpocząć od telewizji!

FOTO: Facebook/smolnikowe Klimaty Bieszczady

Dobra zabawa

Sylwester na wsi – top 5 miejsc w Polsce!

Dom Tkacza Góry Sowie

Piękne wnętrza, przyjemny design, cudowna przyroda. W obiekcie znajduje się kuchnia z niesamowitą jadalnią. Niedaleko Park Krajobrazowy Gór Sowich i ośrodek narciarski – stacja narciarska Wielka Sowa 10 minut jazdy samochodem. Cały obiekt jest zjawiskowy, odrestaurowany z dbałością o najmniejsze szczegóły.

FOTO: Facebook/dom Tkacza Góry Sowie

Green Mountain Hotel*****

To luksusowy hotel w Karpaczu oferujący wszelkie wygody i udogodnienia. To spory obiekt z restauracją, pięknymi pokojami, basenem, sauną, siłownią, salką zabaw dla dzieci i animatorami. Docenią to zwłaszcza rodzice i dzieci! W hotelu Green Mountain funkcjonuje zimowa wypożyczalnia sprzętu narciarskiego i snowboardowego. Bliskość stoków, przepiękne widoki, znakomite warunki – nic, tylko wypoczywać i szaleć na nartach! Karpacz leży w Karkonoszach u stóp pięknej Śnieżki. To powinna być przekonująca rekomendacja.

FOTO: Facebook/green Mountain Hotel

Oprac. Angelika Drygas

Cele szczegółowe konkursu

• Aktywizacja mieszkańców wsi na rzecz podejmowania inicjatyw w zakresie rozwoju obszarów wiejskich.
• Przekazanie adresatom/uczestnikom wiedzy i informacji w zakresie realizacji projektów służących aktywizacji lokalnej społeczności, sfinansowanych w sołectwach w ramach funduszu sołeckiego.
• Prezentacja dobrych praktyk, wymiana doświadczeń, promocja wsi jako miejsca do życia i rozwoju społeczno-zawodowego.
• Promocja jakości życia na wsi lub promocja wsi jako miejsca do życia i rozwoju zawodowego.
• Identyfikacja najbardziej aktywnych mieszkańców terenów wiejskich, którzy pracują na rzecz społeczności.
• Upowszechnianie wiedzy w zakresie optymalizacji wykorzystywania przez mieszkańców obszarów wiejskich zasobów środowiska naturalnego.
• Upowszechnianie wiedzy w zakresie planowania rozwoju lokalnego z uwzględnieniem potencjału ekonomicznego, społecznego i środowiskowego danego obszaru.
• Podnoszenie świadomości i kształtowanie postaw ekologicznych wśród mieszkańców wsi.

Kto może wziąć udział w konkursie?

Konkurs skierowany jest do wszystkich sołectw, które w latach 2010-2022 realizowały projekty finansowane ze środków wyodrębnionych w ramach funduszu sołeckiego lub w których fundusz sołecki stanowił wkład własny.

Ogólne warunki przystąpienia do konkursu Fundusz sołecki – najlepsza inicjatywa

Uwaga: łączny udział środków z funduszu sołeckiego oraz środków stanowiących wkład własny sołectwa w całkowitych kosztach związanych z realizacją danego przedsięwzięcia nie może być mniejszy niż 40%.

Ponadto przedsięwzięcie musi być zakończone, choć mogło być realizowane etapami przez kilka wcześniejszych lat. Na wysoką ocenę mogą liczyć działania, które zaktywizowały mieszkańców współpracujących międzypokoleniowo na rzecz rozwoju swojej miejscowości w wymiarze społecznym lub infrastrukturalnym.

FOTO: Kss.org.pl

Do kiedy należy wysłać zgłoszenia?

Termin nadsyłania zgłoszeń na konkurs upływa 28 lutego 2023 r. (decyduje data stempla pocztowego).

Jak wygląda formularz zgłoszeniowy?

Formularz zgłoszeniowy zawiera konkretne pytania, na które należy odpowiedzieć rzeczowo, jednak nie w sposób lakoniczny. Dobrze jest wskazać skalę przedsięwzięcia oraz istotę projektu, odpowiadając na 5 pomocniczych pytań.

Dla przykładu zapis "wiele osób brało udział w warsztatach" jest zbyt ogólny i trudny w ocenie. Lepiej napisać "18 osób brało udział w warsztatach". Inny przykład "w wyremontowanej sali wiejskiej odbywa się wiele imprez integrujących mieszkańców". Tutaj trzeba wymienić te imprezy, warsztaty czy inne aktywności. 

Aktywizacja wsi

Jak sołtyska Trygort pozyskuje fundusze na rozwój wsi?

Do składanego formularza należy dołączyć wymienione w regulaminie załączniki w wersji papierowej:

1. Oświadczenie autora zdjęć.

2. Oświadczenie wójta/burmistrza o zakończeniu realizacji zgłaszanego do konkursu projektu.

3. Oświadczenie o wkładzie własnym mieszkańców sołectwa; na płycie CD/DVD: 10 zdjęć obrazujących przebieg inicjatywy i efekt końcowy oraz wypełniony formularz wniosku w wersji edytowalnej (MSWord) tożsamy z jego przesłaną i podpisaną wersją wpiętą w skoroszyt.

Kiedy będą wyniki?

Rozstrzygnięcie konkursu planowane jest w maju 2023 roku. Zwycięzca otrzyma statuetkę "Sołecka NIKE" oraz nagrodę finansową, pozostali finaliści będą uhonorowani dyplomami i nagrodami pieniężnymi.

Więcej w linku: konkurs

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: kss.org.pl

FOTO: Kowr

Bitwa Regionów dla województwa śląskiego

Jednym z najważniejszych punktów programu była degustacja potraw przygotowanych przez panie z Kół Gospodyń Wiejskich. W Bitwie uczestniczyło 9 Zespołów Kół Gospodyń Wiejskich, które zaprezentowały autorskie potrawy regionalne.

Komisja Konkursowa wyłoniła zwycięzców:

• I miejsce – KGW w Woli Libertowskiej  – Potrawa z Woli Libertowskiej,
• II miejsce – KGW Mysłowianki w Mysłowie – Golonka Mysłowskiego Chłopa,
• III miejsce – KGW w Puszczewie – Goleń wołowa z kością, duszona w winie z młodą kapustą i szparagami.

Bitwa Regionów 2022

FOTO: Kowr

Zwyciężczynie etapu wojewódzkiego wezmą udział w ogólnopolskim finale zaplanowanym na początek grudnia 2022 r. Zwycięskie drużyny otrzymały nagrody pieniężne: 5000 zł, 3500 zł i 2000 zł.

Po finale konkursu odbył się występ artystyczny Zespołu Pieśni i Tańca „Miedarzanie”.

W wydarzeniu wzięli udział między innymi Natalia Latocha, zastępca dyrektora Departamentu Oświaty i Polityki Społecznej w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, prezes Aleksandra Hadzik z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Piotr Dobosz, dyrektor OR KRUS w Częstochowie, przedstawiciele samorządów. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa reprezentowali Dyrektorzy Oddziału Terenowego w Częstochowie: Konrad Jarzyński i Teresa Pala.

Bitwa Regionów w województwie lubelskim

Organizatorami konkursu jest Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wraz z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa we współpracy z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Patronat nad wydarzeniem objął Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Henryk Kowalczyk.

W wydarzeniu uczestniczyło wielu gości, w tym m.in. Posłowie oraz Senatorowie RP a także Prezesi i Dyrektorzy instytucji rolniczych i samorządowych oraz samorządowcy.

FOTO: Kowr

Zwyciężyło Koło Gospodyń Wiejskich "Gospodarne Dominiczanki 

Komisja Konkursowa w składzie: Piotr Huszcz – Przewodniczący "Komisji, Michał Chałecki – Zastępca Przewodniczącego Komisji (przedstawiciel Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi), Marek Wojciechowski – Członek Komisji (przedstawiciel Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, Oddział Terenowy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Lublinie), Anetta Skoczylas – Członek Komisji (przedstawiciel Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Lubelski Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa), wyłoniła zwycięzców:

I miejsce - KGW „Gospodarne Dominiczanki” w Dominiczynie (powiat włodawski) za Gryczaki z sosem grzybowym,

II miejsce – KGW w Rzeczycy Księżej (powiat kraśnicki) za Pierekaczewnik,

III miejsce - KGW „Sadowianki” w Sadach (powiat zamojski) za Kurę po sadowiańsku.

FOTO: Kowr

Wyróżnienia powędrowały do:

• KGW w Potoku Wielkim (powiat janowski) za Gęś pieczoną w naszym stylu,
• KGW w Zamchu (powiat biłgorajski) za Kurdybały.

Zwycięskie KGW reprezentować będzie województwo lubelskie w Finale Ogólnopolskim.

FOTO: Kowr

Bitwa Regionów 2022

Celem Konkursu jest promowanie regionalnych potraw, bogactwa i różnorodności lokalnych tradycji kulinarnych, ale nie tylko. Dzięki konkursowi poznajemy lokalne produkty rolne, metody ich produkcji. Bitwa Regionów wspiera także działania kół gospodyń wiejskich i  ma znaczny udział w zakresie aktywizacji wspólnot i społeczności lokalnych na obszarach wiejskich.

Dania od KGW

Bitwy regionów 2022. KGW w Lądku wygrywa w Wielkopolsce. Jakie danie zwyciężyło?

Oprac. Angelika Drygas

Źródło i fot. KOWR

Bitwa Regionów 2022

Organizatorem konkursu jest Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wraz z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa przy udziale Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz Powiatowych Zespołów Doradztwa Rolniczego. Konkurs podzielony jest na kilka etapów.

Idea Bitwy Regionów i KGW

Wszystko po to, aby zachwycić jurorów smakiem pysznych potraw charakterystycznych dla danego regionu. W tym roku zwyciężyły gołąbki postne przyrządzone przez KGW Bystra Woda Brzeźnicka. Tryumfatorki będą reprezentować województwo w finale konkursu. Na drugim miejscu uplasowała się kiszka kargowska przygotowana przez KGW Kargowa, na trzeciej pozycji znalazły się racuchy z sosem cynamonowo-jabłkowym upichcone przez KGW Żelechów. Polskie koła gospodyń wiejskich swoimi działaniami wpisują się w rodzimą  tradycję wiejską. Działają na rzecz budowania wspólnoty, aktywizują środowiska lokalne, mają wpływ na rozwój polskiej wsi.

FOTO: Kowr

Bitwa Regionów w województwie lubuskim

W wydarzeniu wzięła udział, m.in. Elżbieta Rafalska – posłanka do Parlamentu Europejskiego oraz Wojewoda Lubuski Władysław Dajczak, przedstawiciele instytucji rolnych i samorządowych, Małgorzata Gośniowska z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Bitwa Regionów 2022

FOTO: Kowr

Do rywalizacji przystąpiło 5 Kół Gospodyń Wiejskich, które zostały wyłonione przez komisje konkursowe na etapach powiatowych:

• KGW Żelechów z potrawą: racuchy z sosem jabłkowo-cynamonowym,
• KGW Książ Śląski z potrawą: gołąbki z kaczką i kaszą gryczaną,
• KGW Bystra Woda Brzeźnica z potrawą: gołąbki postne,
• KGW Kargowa z potrawą: kiszka kargowska,
• KGW Kamień Mały z potrawą: fałszywy kurczak, czyli mostek nadziewany.

Komisja konkursowa w składzie: ekspert kulinarny Anna Humieniuk, z-ca Dyrektora KOWR Tomasz Rafalski, przedstawiciel MRiRW Aneta Orlikowska oraz przedstawiciel ARiMR Krzysztof Nowakowski, wyłonili pierwsza trójkę najlepszych dań:

FOTO: Kowr

• Pierwsze miejsce – KGW Bystra Woda Brzeźnica
• Drugie miejsce – KGW Kargowa
• Trzecie miejsce – KGW Żelechów

Gratulujemy smacznych pomysłów na polskie dania!

Dania od KGW

Bitwy regionów 2022. KGW w Lądku wygrywa w Wielkopolsce. Jakie danie zwyciężyło?

Oprac. Angelika Dygas

Źródło i fot. KOWR

Bitwa Regionów II etap konkursu

Listopad to czas półfinałów. Polegają one na przygotowaniu i zaprezentowaniu przez wyróżnione KGW potrawy konkursowej. Do finału Konkursu (etap III) zostaną zakwalifikowane dania najwyżej ocenione w drugim etapie przez każdą z 16 Komisji Konkursowych z uwzględnieniem kryteriów oceny określonych w regulaminie.

Bitwy regionów 2022

FOTO: Mrirw

Kulinarne potrawy w województwie wielkopolskim

Do drugiego etapu przystąpiło 29 wielkopolskich Kół Gospodyń Wiejskich. Zmagania Bitwy Regionów odbyły się w Zespole Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Praktycznego w Kaczkach Średnich. W spotkaniu uczestniczył sekretarz stanu Ryszard Bartosik, który przekazał uczestniczkom życzenia od wicepremiera, ministra rolnictwa i rozwoju wsi Henryka Kowalczyka, odczytując list do członkiń KGW.

– Wielkopolska to region, który znajduje się w ścisłej czołówce polskiego rolnictwa. Kuchnia tego regionu słynie z gęsiny i pyr z gzikiem. Jednak każdy powiat ma swoje kulinarne perełki,  które prezentowane są podczas dzisiejszych kulinarnych zmagań – napisał w liście szef resortu rolnictwa.

– Dzięki wam poznajemy nowe przepisy kulinarne, możemy doświadczyć tego, co jest istotne w tradycji kuchni polskiej, a w tym wypadku kuchni wielkopolskiej – podkreślił sekretarz stanu Ryszard Bartosik.

Podziękował również wszystkim pracującym na rzecz rolnictwa, zarówno tym, którzy działają w strukturach państwowych, jak i  pracującym w samorządach różnych szczebli.

– Dziękuję wam za to, że rzetelnie wykonujecie swoje obowiązki, ale dziękuję wam także za to, że rozumiecie polską wieś, a to jest bardzo ważne – podkreślił sekretarz stanu Ryszard Bartosik.

Wyniki drugiego etapu Bitwy Regionów w województwie wielkopolskim

I miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich w Lądku – Barszcz zabielany z szarymi kluchami.

Laureatki I miejsca Koło Gospodyń Wiejskich w Lądku

FOTO: Mrirw

II miejsce: Koło Gospodyń Wiejskich Szurkowo – Królas w sosie z szagolami i ćwikłą.

Laureatki II miejsca Koło Gospodyń Wiejskich Szurkowo

FOTO: Mrirw

III Koło Gospodyń Wiejskich w Słomowie „Słomowianki” – Gęś po wielkopolsku.

Laureatki III miejsca Koło Gospodyń Wiejskich w Słomowie „Słomowianki” 

FOTO: Mrirw

Wyróżnienia:

Stowarzyszenie Koło Gospodyń Wiejskich w Sławsku – Barszcz na kwaśnicy z suszonymi owocami, suszonymi grzybami i szarymi kluskami;

Koło Gospodyń Wiejskich w Rychtalu – Wyluzowana kaczka z Bogatej Krainy w nieformalnym związku z szarą kluską  i modrą kapustą;

Koło Gospodyń Wiejskich w Biernatkach – Królik w śmietanie podany z szagówkami i zasmażaną kapustą i kompot z owoców;

Koło Gospodyń Wiejskich w Cichej Górze – „Plyndze z gnykiem”, czyli cichogórskie placki ziemniaczane z gulaszem.

Potrawy KGW

Bitwa regionów 2022: Jakie KGW wygrały na Mazowszu?

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: www.gov.pl

Foto: MRiRW

Siedlisko Sobibór to mała osada na Polesiu Lubelskim. Pełen dostęp do dzikiej natury, cisza, zdrowe powietrze i pyszne jedzenie. Do wyboru są niesamowite domy stuletnie, spichlerz, dawna stajnia lub nowoczesne domki w otoczeniu drzew. Tak właściciele piszą o swoim miejscu: „Tak kupiliśmy starą zrujnowaną zagrodę i przez lata pieczołowicie ją remontowaliśmy, wykorzystując tradycyjne metody ciesielki i stolarki, oraz naturalne materiały”.

FOTO: Facebook/siedlisko Sobibór

Koperkowy raj

Świetnie miejsce dla psiarzy. Można zabrać ze sobą więcej niż jednego czworonoga, pupil może chodzić bez smyczy na terenie posiadłości. Dom położony jest na dużej ogrodzonej działce w cichej, spokojnej okolicy. Może w nim zamieszkać aż 11 osób. Zlokalizowany jest w województwie małopolskim, w Bełdnie. Co najważniejsze, w pobliżu znajduje się Stacja Narciarska Laskowa Ski, od domu dzieli ją jedynie 8 km! To uroczo zaaranżowana przestrzeń, pełna drewna i przytulności!

FOTO: Facebook/koperkowy Raj

Małastów domki Dosbajka

To gratka dla fanów białego szaleństwa. We wsi znajdują się wyciągi narciarskie, wyciąg krzesełkowy na Magurze Małastowskiej, piękne trasy przez lasy, do uprawiania narciarstwa biegowego. Do dyspozycji pozostaje kąpiel w podgrzewanym basenie. Nocleg gwarantuje niesamowite widoki na Beskid Niski. Do najbliższej stacji narciarskiej Magura Ski Park jest jedyie 1,5 kilometra. Do tego piękne wnętrza i dobry design!

FOTO: Facebook/dosbajka

Widokownia

Miejsce docelowe najduje się niedaleko Krakowa, w małych Witanowicach. Dom jest idealny dla paczki przyjaciół. 4 sypialnie pomieszczą 12 osób! Jest sporo możliwości rozrywkowych: stół do ping-ponga, bilard, piłkarzyki, gry planszowe, puzzle, książki. Poleca się także widok na dolinę Skawy, szczyty Beskidu Małego i Śląskiego! Po prostu pięknie!

FOTO: Facebook/widokownia

Manichatki

Miejsce przeznaczenia znajduje się w Ropkach, czyli w łemkowskiej wsi w Beskidzie Niskim. Chatki są niezwykle klimatyczne, pięknie urządzone i świetnie wyposażone! Drewno, miękkie tkaniny, wielkie okna, huśtawka – czego chcieć więcej? Idealne miejsce na odpoczynek, relaks, wyciszenie się. Dla miłośników niesamowitych widoków. W odległości 10 km jest najbliższy wyciąg narciarski w Smerekowcu.

FOTO: Facebook/manichatki

Odpoczynek na wsi!

Agroturystyka w Wielkopolsce. TOP 10 miejsc, które warto odwiedzić [ZDJĘCIA]

Angelika Drygas

Projekt "Cyfrowe Koła Gospodyń Wiejskich" jest inicjatywą MRiRW, który współtworzy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów i Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Celem projektu jest walka z wykluczeniem cyfrowym i społecznym kobiet oraz społeczności wiejskich, dzięki czemu rodziny wiejskie zyskają nie tylko dostęp do wielu dziedzin, ale również ułatwią sobie funkcjonowanie i przyczynią się do rozwoju polskiej wsi. Głównym adresatem projektu są osoby należące do KGW.

Cyfryzacja KGW

FOTO: Gov.pl

Cyfryzacja umożliwi KGW zarabianie pieniędzy

Dzięki wdrożeniu projektu, członkinie i członkowie kół wiejskich zyskają możliwość rozwoju swoich organizacji. Inicjatorzy programu po zakończonych szkoleniach spodziewają się zwiększenia poziomu kompetencji cyfrowych, a w związku z tym zyskania przez kursantów i kursantki:

• dostępu do wiedzy z różnych dziedzin,
• dostępu do inspiracji z obszaru sztuki i rzemiosła ludowego,
• rozwinięcia umiejętności informatycznych,
• projektowania własnych stron internetowych,
• samodzielnego pozyskiwania dofinansowań na różne projekty,
• znalezienia odbiorców.

Cyfryzacja KGW

FOTO: Gov.pl

Szkolenia odbędą się na 3 poziomach

Szkolenia będące częścią projektu "Cyfrowe Koła Gospodyń Wiejskich" będą odbywały się na trzech poziomach ze względu na zróżnicowany stopień zaawansowania cyfrowego poszczególnych osób:

• poziom I – dla osób mniej zaawansowanych cyfrowo,
• poziom II – dla osób bardziej zaawansowanych cyfrowo,
• poziom certyfikowany – przygotowujący do egzaminu B2 lub S7 w ramach Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych.

Cyfryzacja KGW

FOTO: Gov.pl

W uroczystości inauguracji projektu w Golądkowie poza Pierwszą Damą Agatą Kornhauser-Dudą uczestniczyły następujące osoby:

• wicepremier, minister rolnictwa i rozwoju wsi Henryk Kowalczyk,
• pełnomocnik rządu do spraw lokalnych inicjatyw społecznych, sekretarz stanu w MRiRW Anna Gembicka
• szef gabinetu politycznego Przemysław Bednarski,
• pełnomocnik rządu do spraw cyberbezpieczeństwa, sekretarz stanu w KPRM Janusz Cieszyński,
• prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Halina Szymańska.

Cyfryzacja KGW

FOTO: Gov.pl

Do udziału w projekcie zgłosiło się 100 KGW, co zapowiada prawdziwą rewolucję cyfrową na polskiej wsi.

Cyfryzacja KGW

FOTO: Gov.pl

oprac. Justyna Czupryniak

źródło: gov.pl

fot. gov.pl

– W kole jest 80 kobiet, czyli mieszanka charakterów, umiejętności i oczekiwań. Jest Agnieszka – maskotka w stroju bamberki, zawsze gotowa do pomocy, Paulina – nasz MacGyver, i wiele innych. Każda posiada jakiś talent – mówią.

KGW w Wyrzece wygrywa konkursy

Działają wszechstronnie – fitness dla zdrowia, kursy makijażu, kotyliony dla muzeum. Haftują i szydełkują. Integrują społeczność. Dużo gotują i pieką. Tutaj prym wiedzie Karolina. Z wyrobami jeżdżą po konkursach. Ostatnio wędzony ser Anny zajął w konkursie „Smak sera w powiecie poznańskim” w Muzeum Rolnictwa w Szreniawie trzecie miejsce.

– Mamy dwa dyplomy z ostatniego konkursu wielkanocnego. Najpierw pierwsze miejsce za mazurki malowane przez Anię – człowieka orkiestrę. Z mazurkami wygrałyśmy z profesjonalnymi cukiernikami! Jury powiedziało, że czasem w ocenianych produktach jest wygląd, ale nie ma smaku, a czasem coś smakuje, ale źle wygląda. Nasze mazurki miały i jedno, i drugie. Paska ukraińska – rodzaj babki – przyniosła nam drugie miejsce – pokazuje z dumą zdjęcia w opasłej kronice Basia.

Na festiwalu „Polska od kuchni” zdobyły wiele nagród

Trudno sobie wyobrazić, żeby nie wzięły udziału w Festiwalu „Polska od kuchni”. Tam też rozbiły bank z nagrodami. Na etapie wojewódzkim jedna z koleżanek zdobyła tytuł Miss Wdzięku 45+. Podczas finału w Warszawie została drugą Wicemiss Polski. W konkursie na najciekawiej działające koło, wybierane przez głosowanie internautów, okazały się najlepsze w Wielkopolsce.

– W Warszawie obecna Miss Polonia Krystyna Sokołowska powiedziała o nas „energetyczne babki” – opowiadają o sobie.

Więcej tekstu znajduje się: tygodnik-rolniczy.pl

Autorka: Karolina Kasperek

fot. archiwum KGW Wyrzeka

Artykuł ukazał się w Tygodniku Poradniku Rolniczym 45/2022 na str. 47.

W naszym kraju możemy znaleźć wsie, które bez kontekstu łatwo pomylić z największymi miastami świata. Dla przykładu, gdy ktoś powie, że mieszka w Paryżu, wcale nie musi mieć na myśli stolicy Francji, lecz wieś w powiecie żnińskim (woj. kujawsko-pomorskie). Co więcej, mieszkaniec Paryża bez kłopotu może odwiedzić mieszkańca Rzymu, bowiem te miejscowości dzieli zaledwie... około 30 kilometrów! Rzym również leży w powiecie żnińskim (woj. kujawsko-pomorskie). 

Województwo kujawsko-pomorskie ma prawdziwe upodobanie do nazw z wielkiego świata. Prócz Rzymu i Paryża, na terenie tego województwa można znaleźć także Wenecję (powiat żniński)! 

Inne miejscowości o wielkomiejskich nazwach to na przykład Bagdad (powiat pilski, woj. wielkopolskie), Betlejem (powiat kartuski, woj. pomorskie), Moskwa (powiat łódzki wschodni, woj. łódzkie) czy Drezno (powiat lipski, woj. mazowieckie). 

Wsie w Polsce które nazywają się jak inne państwa 

Jednak na nazwach, zaczerpniętych z nazw innych miast, lista się nie kończy. Mamy bowiem także miejscowości, które nazywają się jak inne kraje! Dla przykładu, w powiecie wałeckim znajdziemy Szwecję (woj. zachodniopomorskie), a w powiecie hrubieszowskim - Amerykę (woj. lubelskie). Z kolei wieś Węgry znajdziemy w powiatach wrocławskim (woj. dolnośląskie), opolskim (woj. opolskie) oraz ostrowskim (woj. wielkopolskie). W powiecie wadowickim leży Francja (woj. małopolskie), w krakowskim – Rosja (woj. małopolskie), a w gnieźnieńskim - Czechy (woj. wielkopolskie). Japonii możemy za to szukać w powiecie tarnowskim (woj. małopolskie). Z kolei wsi o nazwie Kosowo jest w Polsce aż 10, a połowa z nich znajduje się w województwie kujawsko-pomorskim. Na Podkarpaciu spotkamy za to dwie Bośnie w powiatach brzozowskim i jarosławskim. 

Ciekawe nazwy wsi zaczerpnięte z geografii 

Lista miejscowości o ciekawych nazwach, inspirowanych geograficznie, obejmuje także na przykład Afrykę (powiat opoczyński, woj. łódzkie) czy Saharę (powiat inowrocławski, woj. kujawsko-pomorskie). Dla tych, którzy wolą niższe temperatury, lepszym wyborem może być jednak Syberia (powiat brzeziński, woj. łódzkie), która, wbrew pozorom, nie leży wcale daleko od Afryki. Łącznie w Polsce jest 13 miejscowości o nazwie Syberia. Można znaleźć także kilka wsi o nazwie Prusy, między innymi w powiatach strzelińskim (woj. dolnośląskie), skierniewickim (woj. łódzkie) czy grójeckim (mazowieckie). 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Walka Polski o odzyskanie niepodległości trwała ponad 100 lat, podczas których niejednokrotnie dochodziło do powstań narodowowyzwoleńczych. Choć zarówno powstanie kościuszkowskie, jak i styczniowe, czy listopadowe zakończyły się porażką, to Polacy nie ustawali w walce o swoje prawa i wolność.

Zamieszkujący polskie wsie chłopi, cierpieli z powodu wielu represji wymierzanych w ich kierunku. Wraz z upływem lat warstwa chłopska nabierała świadomości i przestawała się godzić na działania m.in. władz carskich. Począwszy od uwłaszczenia chłopów, które zamiast przynieść korzyści, postawiło ich w trudnej sytuacji ekonomicznej, aż do rusyfikacji w szkołach, mieszkańcy polskiej wsi nie tracili nadziei na lepszą przyszłość. Wspomniane poczynania zaborczych władz nie zniechęciły chłopów do działania, a wręcz przeciwnie, zmobilizowały ich do zakładania pierwszych stronnictw i kół rolniczych.

W lipcu 1895 roku swoją działalność polityczną rozpoczął polski ruch ludowy zwany również ruchem agrarnym, którego zadaniem była walka o uzyskanie równych praw politycznych i ekonomicznych dla chłopów oraz włączenie do walki o niepodległość Polski. Jako główne cele ruchu ludowego przedstawiane były walki o prawa chłopów, likwidacja pozostałości epoki feudalnej, reforma rolna i demokratyzacja życia społecznego i politycznego. Tego dnia podczas zjazdu w Rzeszowie zostało również utworzone Stronnictwo Ludowe, które z czasem przekształciło się w Polskie Stronnictwo Ludowe.

Bunt chłopów miał swoje podstawy

W roku 1904 podczas nielegalnego zjazdu w Warszawie został założony Polski Związek Ludowy, którego głównym celem miała być walka o przywrócenie swobód narodowych, a także demokratycznych praw obywatelskich i autonomii Królestwa Polskiego. Wśród członków związku zasiadali również chłopi. Poza tym obstawali oni przy rozwoju spółdzielczości wiejskiej i wyzwoleniu wsi spod wpływów endecji, czyli polskiego ruchu politycznego o ideologii nacjonalistycznej, którego współzałożycielem był Roman Dmowski.

Działania prowadzone przez stowarzyszenia ludowe i ludność wiejską były uargumentowane postępowaniem zaborców w stosunku do Polaków. Związkowcy walczyli m.in. o wprowadzenie języka polskiego do szkół. Działacze Polskiego Związku Ludowego zakładali także szkoły ludowe i koła rolnicze, szerząc działalność oświatową.

Zaraniarze walczyli o polską wieś

Jednym z pism o charakterze kulturalno-oświatowym wydawanych w tamtym okresie było czasopismo "Zaranie", którego członkowie w roku 1915 zdecydowali się połączyć siły z członkami Związku Chłopskiego i Związku Ludu Polskiego i utworzyli nową partię Polskie Stronnictwo Ludowe.

Chłopi w Polskiej Organizacji Wojskowej

Kolejną organizacją powstałą w roku 1914 była Polska Organizacja Wojskowa, której szeregi zasiliła ludność wiejska, stanowiąc ok. 80% zgromadzonej armii. Odbudowujące się wojsko, budziło nadzieję na lepsze jutro. Zbliżająca się ku końcowi Wielka Wojna skłaniała chłopów do rozmyślań związanych z odzyskaniem niepodległości. Jednym ze śmiałków, który zdecydował się stanąć na czele Polskiej Komisji Likwidacyjnej, był Wincenty Witos, będący przywódcą chłopów.

Święto 11 listopada dzięki Franciszkowi Kapelińskiemu

Franciszek Kapeliński był jednym z polityków polskiego ruchu ludowego, który jako pierwszy opowiedział się za tym, że dzień 11 listopada powinien zostać ustanowiony Świętem Niepodległości Polski. Choć początkowo idea polityka nie została wcielona w życie ze względu na różnice poglądów ugrupowań politycznych w latach 20 XIX w., to już w roku 1937 Polacy mogli świętować dzień odzyskania niepodległości.

Udział polskich chłopów w odzyskaniu niepodległości

Wspomniane wydarzenia są tylko częścią wydarzeń, poświadczających o waleczności i bohaterstwie polskich chłopów, którzy w trakcie walk narodowowyzwoleńczych byli w stanie oddać życie za obronę ojczyzny. Działania podejmowane przez ludność wiejską na rzecz państwa i jej dążenia do lepszej przyszłości w państwie polskim dla mieszkańców wsi przyniosły zamierzone efekty. Pełnia praw uzyskana przez chłopów umożliwia im świadome decydowanie o wyborach, których dokonują w demokratycznym państwie.

oprac. Justyna Czupryniak

Na jednym końcu skali znajdują się najmniejsze wsie, na drugim - największe. Pozycję lidera zajmuje miejscowość Kozy w powiecie bielskim (woj. śląskie), gdzie mieszka 12 271 osób. To więcej niż w niektórych miastach! Na drugim miejscu znajduje się wieś Koziegłowy (pow. poznański, woj. wielkopolskie) - 11 878 mieszkańców. 

Przeczytaj także: TOP 10 największych wsi w Polsce 

Ilu mieszkańców liczą najmniejsze polskie wsie? 

Hasło “mała wieś” nie zawsze oznacza to samo. W niektórych regionach nie ma osad, gdzie mieszkałoby mniej niż 10 osób - tak jest np. w woj. opolskim, gdzie najmniejszą wsią jest Kuźnica Dąbrowska (powiat namysłowski). Mieszka tam 11 osób. Można powiedzieć, że to największa spośród małych wsi w Polsce, bo rekordziści z pozostałych województw liczą o wiele mniej mieszkańców. 

Z danych GUS, zebranych na stronie Polska w Liczbach wynika, że w następujących wsiach mieszka zaledwie jedna osoba: 

• Podgórze (pow. ostrołęcki, woj. mazowieckie),  
• Kopysno (pow. przemyski, woj. podkarpackie),  
• Czarne (pow. gorlicki, woj. małopolskie),  
• Talpity (pow. elbląski, woj. warmińsko-mazurskie),  
• Wilki (pow. braniewski, woj. warmińsko-mazurskie), 
• Piotrów (pow. białobrzeski, woj. mazowieckie) 
• Boguty-Żurawie (pow. ostrowski, woj. mazowieckie), 
• Mszadla (pow. szydłowiecki, woj. mazowieckie), 
• Bieliny (pow. warszawski zachodni, woj. mazowieckie), 
• Zabrzezie (pow. pajęczański, woj. łódzkie), 
• Konary (pow. koniński, woj. wielkopolskie), 
• Chłodne Włóki (pow. sokólski, woj. podlaskie), 
• Tokarowszczyzna (pow. białostocki, woj. podlaskie), 
• Pawłowice Małe (pow. legnicki, woj. dolnośląskie), 
• Mikołajów (pow. staszowski, woj. świętokrzyskie). 

Jakie są najmniejsze wsie w poszczególnych województwach? 

Ranking najmniejszych wsi dla poszczególnych województw przedstawia się następująco: 

• lubuskie: Kępa Zagajna, pow. strzelecko-drezdenecki – 3 mieszkańców, 
• śląskie: Ligota Tworkowska, pow. wodzisławski - 4 mieszkańców, 
• podkarpackie: Kopysno, pow. przemyski – 1 mieszkaniec, 
• pomorskie: Pielica, pow. malborski – 2 mieszkańców, 
• zachodniopomorskie: Imno, pow. kamieński - 4 mieszkańców, 
• małopolskie: Czarne, pow. gorlicki – 2 mieszkańców, 
• świętokrzyskie: Mikołajów, pow. staszowski – 1 mieszkaniec, 
• dolnośląskie: Pawłowice Małe, pow. legnicki – 1 mieszkaniec, 
• warmińsko-mazurskie: Talpity, pow. elbląski, Wilki, pow. braniewski – po 1 mieszkańcu, 
• kujawsko-pomorskie: Zakrzewek, pow. włocławski - 2 mieszkańców, 
• podlaskie: Chłodne Włóki, pow. sokólski, Tokarowszczyzna, pow. białostocki - po 1 mieszkańcu, 
• lubelskie: Kolemczyce, pow. chełmski - 4 mieszkańców, 
• wielkopolskie: Konary, pow. koniński - 1 mieszkaniec, 
• łódzkie: Zabrzezie, pow. pajęczański - 1 mieszkaniec, 
• mazowieckie: Piotrów, pow. białobrzeski, Boguty-Żurawie, pow. ostrowski, Mszadla, pow. szydłowiecki, Bieliny, pow. warszawski zachodni - po 1 mieszkańcu, 
• opolskie: Kuźnica Dąbrowska, pow. namysłowski - 11 mieszkańców. 

źródło: Polska w Liczbach

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Śmierć bliskiej osoby może być spodziewana i wyczuwana. Wówczas wszyscy psychicznie przygotowują się na odejście członka rodziny. Również temu mogą towarzyszyć pewne rytuały. Tak jak i dawniej, do dzisiaj kontynuowana jest tradycja ostatniej posługi. Jest to spowiedź, Komunia Święta i namaszczenie umierającego. Zgodnie z tym zwyczajem odchodzącej osobie wkłada się do rąk gromnicę, a więc świecę, która po raz pierwszy zapalana jest podczas chrztu. Blask gromnicy ma oświetlać drogę do wieczności. Istnieje również przekonanie, że tuż przed śmiercią należy spełnić każdą zachciankę umierającego – w przeciwnym razie jego dusza nigdy nie zazna spokoju i będzie nawiedzać najbliższych w snach.

Czy można spać spokojnie?

Równie ważne w przesądach dotyczących umierania i grzebania zwłok są sny. Jeżeli śni nam się własny pogrzeb, to czeka nas długie życie w dostatku. Jeżeli natomiast we śnie widzimy pogrzeb przyjaciela, zwiastuje to kłótnie i niesnaski. Nadal wierzy się również, że dusza umierającego może pociągnąć za sobą w zaświaty śpiące osoby. Dlatego też, zwłaszcza dawniej, budzono wszystkich mieszkańców wsi podczas śmierci jednego z członków społeczności. Zdarzało się także, że wybudzano ze snu zwierzęta!

Pomóc duszy zmarłemu w dostaniu się do nieba

Kiedy domownik wydał ostatnie tchnienie, otwierano okna i drzwi, aby dusza opuszczająca ciało zmarłego mogła swobodnie ulecieć ku wieczności. Gdy ktoś umrze, zasłania się także lustra i okna. Dlaczego? Ponieważ dzięki temu dusza spokojnie opuści dom, nie patrząc na własne odbicie. W tym czasie zatrzymuje się również wszystkie zegary. Powinny one trwać w bezruchu aż do dnia pogrzebu. Zwyczaj z zasłanianiem przedmiotów dających odbicie przetrwał do dziś – niektórzy zasłaniają nawet monitory komputerów i ekrany telewizorów.

W wielu regionach polski nawet kilkadziesiąt lat temu wciąż żywa była tradycja obmywania ciała zmarłego i ubierania go przez bliskie osoby, które następnie składały umarłego w otwartej trumnie. Palono przy niej świece aż do pochówku. W domu zmarłej osoby organizowano modlitwy i czuwania, w których uczestniczyła cała wiejska społeczność. Dzisiaj nieczęsto ludzie umierają w domach, więc nie zawsze jest przy nich ktoś z rodziny. Warto jednak uszanować i docenić powagę chwili. Rytuały niegdyś bardzo powszechne, dziś coraz częściej zastępuje cicha refleksja czy modlitwa.

Przygotowanie do pogrzebu

Według dawnych wierzeń zmarłych należy ubrać w nową, szytą specjalnie na tę okazję odzież. Jej szwy nie mogły być zakończone supłami, gdyż mogło to doprowadzić do zaplątania duszy w sprawy doczesne. Co wkładano do trumny? Z pewnością różaniec, książeczkę otrzymaną jako pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej oraz drobne pieniądze. Bardzo często dodawano ważne dla zmarłego przedmioty. Dzisiaj również kultywuje się ten rytuał. Przesądy jednak zakazywały wkładania do trumny żywych kwiatów. Zamiast tego układano koło ciała wiązanki ziół zasuszonych po Bożym Ciele lub święcie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, czyli popularnego Matki Bożej Zielnej.

Trumnę należało wynieść z domu tak, aby zmarły „wychodził” nogami do przodu. Wynoszący powinni również trzykrotnie stuknąć trumną w próg domu. W ten sposób z domostwa odganiano śmierć. Bardzo popularny przesąd mówił też, że nie można zgubić kwiatów z wiązanki podczas drogi na cmentarz. Oznacza to bowiem, że wkrótce umrze ktoś bardzo nam bliski.

Ceremonia pogrzebowa

Dawniej sądzono, że kobiety ciężarne nie mogą uczestniczyć w pogrzebach. Jeżeli jednak chciały się pojawić, nie mogły patrzeć na zmarłego w trumnie. Ponoć szkodziło to dzieciom i mogło doprowadzić do poronienia bądź komplikacji podczas porodu.

Przesąd, iż pogrzeby należy organizować przed niedzielą, przetrwał do dziś. Jeżeli pochówek będzie miał miejsce dopiero w następnym tygodniu, następna osoba z okolicy umrze, gdyż umarły pociągnie kogoś za za sobą.  

Dzisiaj posypujemy trumnę składaną do grobu garścią ziemi. Niegdyś robiono to solą. W wielu regionach Polski wierzy się, że dzięki temu ziemia nie będzie ciążyć zmarłemu. Warto wiedzieć również, że spotkania pożegnalne w domach czy lokalach, a więc tak zwane stypy, mają odbicie w dawnych zwyczajach. Słowianie po śmierci danej osoby gromadzili się na jej grobie.

Dusze zmarłych nadal straszą

Zachowanie ciszy podczas wizyty na cmentarzu nie wynika tylko z szacunku dla zmarłych. Wciąż żywy jest przesąd, iż hałas w tym miejscu może obudzić dusze umarłych. Zbudzone duchy mogą prześladować hałasujących, a nawet udać się za nimi do domów. Istnieje także wierzenie, iż nie powinno się wynosić z cmentarza żywych kwiatów. Kto bowiem to zrobi, szybko wróci na własny pogrzeb.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Większości z nas hasło “dziady” kojarzy się z niezbyt lubianą lekturą szkolną. Jednak tytuł tego utworu pochodzi od nazwy obrzędu, który praktykowany był przez Słowian na przełomie października i listopada i był ściśle związany ze światem umarłych. Podczas dziadów żywi usiłowali nawiązać kontakt ze zmarłymi i uzyskać ich przychylność - zwłaszcza w kwestiach płodności i urodzaju, ponieważ Słowianie wierzyli, że to właśnie dusze przodków opiekują się tą sferą. 

Podczas obrzędu dziadów należało ugościć dusze, które powróciły z zaświatów. Dlatego przygotowywano dla nich jedzenie, które pozostawiano na noc na stołach. Zwyczaj ten przetrwał na polskich wsiach aż do początków XX wieku! W niektórych regionach zapewniano duchom także możliwość wykąpania się, zostawiając na noc miskę z wodą, mydło i ręcznik. 

Skąd wzięła się tradycja zapalania zniczy? 

Doskonale nam znany zwyczaj zapalania zniczy na grobach bliskich zmarłych również nie jest niczym współczesnym i wywodzi się z dawnych czasów. Poganie mieli zwyczaj zapalania ognisk na grobach, by błąkające się po ziemi dusze mogły się ogrzać. Inna wersja tego obyczaju nakazywała palić ogniska na rozstajach dróg i przy domach, by duchy nie zabłądziły i trafiły do właściwego domostwa, gdzie towarzyszyły swoim bliskim, pozostałym przy życiu. Równocześnie jednak dla żyjących była to forma asekuracji – wierzono, że ogień odstrasza złe moce, które w noc zaduszną także krążyły po świecie. 

Dzień Zaduszny na Śląsku Cieszyńskim

FOTO: Nac

Jakie obrzędy towarzyszyły świętu zmarłych? 

Część obrzędów i wierzeń, związanych ze świętem zmarłych, nie przetrwała do dziś. Wśród nich znajdziemy na przykład zwyczaj, by w nocy z 1 na 2 listopada nie wychodzić z domu. Wierzono, że w tym czasie zmarli księża odprawiają msze, w których uczestniczą dusze. Spotkanie z nimi lub wejście do kościoła pod ich obecność miałoby być dla żyjących niebezpieczne. Jednak już po mszy duchy rozchodziły się do swoich dawnych domów i wówczas należało umożliwić im odwiedziny, uchylając drzwi. Gest ten symbolizował życzliwość i pamięć. Niekiedy nawoływano także bliskich zmarłych po imieniu. 

Wieczorami 1 i 2 listopada w wiejskich domach nie wolno było ubijać masła, maglować, deptać kapusty, ciąć sieczkę, prząść, tkać, spluwać i wylewać pomyi. Wszystkie te czynności mogłyby bowiem skaleczyć, rozgnieść lub znieważyć duszę zmarłego, odwiedzającą domostwo. Gniew przodka był uważany za ogromne nieszczęście - rozzłoszczona dusza mogła wyrządzać szkody, a nawet sprowadzić przedwczesną śmierć! 

O jakich przesądach pamiętali mieszkańcy wsi w Zaduszki? 

Kolejną zasadą, której przestrzegano na polskich wsiach w okresie święta zmarłych, było goszczenie kościelnych żebraków. W tym czasie zapraszano ich do domów i traktowano jak najważniejszych gości. W zamian za gościnę, żebracy musieli pomodlić się za dusze zmarłych. Wierzono także, że czasem to właśnie duch przodka wciela się w biednego pielgrzyma lub starca, przypadkowo napotkanego podczas modlitwy w kościele. 

Okres zaduszny był dla dawnych mieszkańców wsi czasem wzmożonego obcowania ze światem umarłych. Traktowano ich z szacunkiem i na różne sposoby okazywano serdeczność, chcąc w ten sposób zapewnić sobie przychylność duchów. I choć część przesądów i wierzeń z czasem zaniknęła, a inne uległy przekształceniu, dziś wciąż staramy się podczas święta zmarłych okazać naszym bliskim, którzy już odeszli, szacunek i pamięć. 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. pixabay, Narodowe Archiwum Cyfrowe

Najczęściej nazwy wsi pochodzą od imion lub przezwisk założycieli lub właścicieli. Zdarza się także, że są związane z nazwami zawodów, zwierząt, dni targowych, lokalnych typów budownictwa albo jakąś cechą charakterystyczną, która przed laty wyróżniała dane miejsce. Są jednak i takie nazwy, nad którymi strach się zastanawiać. Bo skąd wzięły się na przykład Potworów czy, o zgrozo całkiem popularne, Piekło? 

Skąd się wzięła nazwa Piekło? 

Wymienione wsie naprawdę istnieją. Potworów znajduje się w województwie mazowieckim (powiat przysuski) i, co ciekawe, jest nieoficjalną... paprykową stolicą Polski! Każdego roku odbywa się tu lokalny festyn, związany właśnie z papryką, której w regionie Potworowa uprawia się dużo. Z kolei Piekło znajduje się w woj. pomorskim (powiat sztumski). Nazwa tej wsi wywodzi się prawdopodobnie od częstych powodzi, które nawiedzały te tereny, lub od trudności, które napotykali spławiający tam piasek flisacy. 

Jednak Piekło to nie jedyna miejscowość o ciekawej nazwie w województwie pomorskim. W powiecie puckim znajduje się bowiem wieś, której nazwa również wywołuje nieprzyjemny dreszcz: Zdrada. Jest to wieś kaszubska, a jej nazwa zachowała się od czasów, gdy te tereny należały jeszcze do Niemiec. 

Jakie straszne wsie można znaleźć na Śląsku? 

Region Śląska obfituje w ciekawe nazwy wsi. Wśród nich znaleźć możemy i takie, które trafią na listę najstraszniejszych! Na przykład Nędza (powiat raciborski), której nazwa ma pochodzić od raciborskiego księcia - gdy ten zgubił się na polowaniu, trafił do chaty ubogiego rybaka, gdzie został ugoszczoy. Gdy stamtąd odchodził, westchnął “O nędzo, nędzo” i tak odtąd określano wieś, w której znajdowała się ta chata. 

Inna śląska miejscowość, od której dreszcz przechodzi po plecach, to Wilcze Gardło, obecnie jest to dzielnica Gliwic. Nie do końca wiadomo, skąd wzięła się nazwa - już w latach 40. XX wieku wiadomo było tylko, że lokalna ludność w ten sposób określała teren, na którym powstało istniejące do dziś osiedle. Jednak jego historia również nawiązuje do mroczych dziejów: było ono przeznaczone do zamieszkania przede wszystkim przez funkcjonariuszy NSDAP oraz członków SA i SS. 

Straszne nazwy wsi na Mazowszu 

W województwie mazowieckim prócz Potworowa można spotkać jeszcze kilka innych ciekawych nazw. Zaliczają się do nich na przykład Gnaty-Wieśniany, położone w powiecie pułtuskim. To jedna z najmniejszych wsi w naszym zestawieniu: w 2021 roku mieszkało tam zaledwie 97 osób! 

Z kolei w powiecie gostynińskim możemy znaleźć wieś Szkarada. Ta nazwa nie jest odosobniona: w Polsce znajduje się kilka wsi o nazwie Szkaradowo, między innymi w Wielkopolsce czy na Pomorzu. 

Jakie jeszcze nietypowe nazwy wsi pojawiają się w Polsce? 

Spośród innych miejscowości o strasznych nazwach warto wymienić na przykład Tupadły w woj. kujawsko-pomorskim – na terenie powiatu inowrocławskiego znajdują się aż dwie wsie o tej nazwie! Kolejne dwie znajdziemy także w kujawsko-pomorskim, w powiatach lipnowskim i nakielskim. 

W województwie warmińsko-mazurskim zlokalizowana jest wieś Stare Juchy (powiat ełcki). Dziś jest to miejscowość letniskowa, jednak ma za sobą bardzo długą historię. W czasach pogańskich Stare Juchy były ośrodkiem kultu religijnego! Być może to właśnie z krwawymi ofiarami związana jest nieco przerażająca nazwa wioski? 

Niezbyt pozytywnie kojarzy się także nazwa jednej ze wsi w powiecie tomaszowskim (woj. lubelskie): Klątwy. W 2021 roku w Klątwach mieszkało 330 osób. W pobliżu znajdują się także miejscowości Czartowiec i Czartowiec-Kolonia, również nasuwające nieprzyjemne skojarzenia z działaniem sił piekielnych. 

Jakie mroczne zwierzęta dały nazwę wsiom? 

Wywodzenie nazwy wsi od nazw zwierząt jest w Polsce bardzo częste. Jednak obok sympatycznych futrzaków, jak psy i koty, są także i takie, które kojarzą się nieprzyjemnie. W województwie lubuskim znajdziemy wieś, której nazwa kojarzy się właśnie z takim stworzeniem: Nietoperek (powiat międzyrzecki). Ma ona faktyczny związek z nietoperzami: w pobliżu znajduje się rezerwat przyrody, założony, by chronić zimowe siedliska nietoperzy. 

Z kolei w Wielkopolsce znajduje się wieś, której mieszkańcy woleliby zapewne nie mieć nic wspólnego ze zwierzęciem, które dało jej nazwę. Chodzi bowiem o miejscowość Szczury (powiat ostrowski), gdzie mieszkało w 2021 roku 521 osób. 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Można powiedzieć, że belgijskie miasteczko Kasterlee stoi dynią. To warzywo jest nieoficjalnym symbolem miasta. To właśnie w Kasterlee co roku odbywają się dyniowe regaty. W czasie imprezy mieszkańcy, często poprzebierani w wymyślne kostiumy – na przykład piratów czy stroje warzyw - pływają po tamtejszym jeziorze w wydrążonych dyniach. W tym roku w regatach wzięło udział 65 zespołów. 

Skąd wziął się pomysł na wyścigi w dyniach? 

Idea wyścigów w dyniach zrodziła się stosunkowo niedawno. Pierwsze regaty odbyły się w 2008 roku. Powód był prozaiczny: lokalni producenci warzyw poszukiwali zastosowania dla swoich dyń-rekordzistek, które po tym, jak wygrywały konkursy, stawały się tylko materiałem na zupę. Tak zrodził się pomysł, by wydrążone warzywa wykorzystać jako rodzaj łódki czy kajaka i zorganizować wyścigi. 

Z powodu pandemii koronawirusa regaty w dyniach zostały wstrzymane na dwa lata. 23 października odbyły się po raz pierwszy po tej przymusowej przerwie. 

Co o wyścigach w dyniach mówią uczestnicy? 

Wzięcie udziału w dyniowych regatach to niezapomniane przeżycie. 

- Mój chłopak opowiedział mi o tej imprezie podczas jednej z naszych pierwszych randek. Uznałam, że to prześmieszne - mówiła agencji prasowej Reuters jedna z uczestniczek, która w tym roku płynęła dynią w stroju rekina. 

Z kolei inny uczestnik określił to wydarzenie jako “brudne, lepkie i tłuste” i zadeklarował, że z pewnością weźmie w nim udział również za rok. 

Jakie kłopoty mają uczestnicy regat? 

Jednak regaty stawiają przed uczestnikami również pewne wymagania. Pierwszym problemem jest znalezienie idealnego warzywa. Dziś bowiem mieszkańcy Kasterlee hodują dynie, które ważą nawet po 1000 kg, więc są za ciężkie, by mogły wystartować w regatach. 

Jak się okazuje, wiosłowanie w dyni także wcale nie jest łatwe. 

- Kiedy wiosłujesz, dynia nie porusza się do przodu, ale zaczyna się kręcić - mówił Reutersowi jeden z zawodników z Kasterlee. To niesie ze sobą nutkę adrenaliny, bo gdy do dyni naleje się zbyt dużo wody, uczestnik może wylądować w jeziorze.

Zuzanna Ćwiklińska

fot.Pompoenregatta Kasterlee/Nancy Vermeylen/facebok

Firefighter Combat Challenge to zawody strażackie, w których rywalizują ze sobą strażacy z całego świata. W tym roku było ich aż 450! Zmierzyli się w kategoriach: 

• indywidualna, 
• tandem, 
• sztafeta. 

Wyzwania, stawiane strażakom w tej rywalizacji, są bardzo wymagające fizycznie. Zawodnicy muszą wchodzić po schodach z pakietem wężowym na 6. piętro, wciągać 19-kilogramowego zwiniętego węża i umieścić go w skrzynce na szczycie 5-piętrowej wieży, symulować wejście siłowe do budynku poprzez wyważenie drzwi lub rozbicie ściany, przeciągnąć nawodnionego węża symulującego biegnącego strażaka z wozu w kierunku pożaru oraz symulować ewakuację poszkodowanego z pożaru. 

Polak zwycięzcą prestiżowych zawodów dla strażaków w USA 

Pracujący na co dzień w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Ostrowie Wielkopolskim młodszy kapitan Adam Spychała okazał się niezrównany podczas strażackich mistrzostw, które odbyły się w dniach 10-15 października w Sandy w stanie Utah w USA. Już podczas eliminacji osiągnął świetne wyniki, które pozwoliły mu zakwalifikować się do finału. Startując w finale, poprawił własne wyniki i sięgnął po zwycięstwo! Jako pierwszy Polak w historii stanął na podium Mistrzostw Świata FCC w kategorii indywidualnej Open, uzyskując czas 1:16.20. 

“Mówiąc szczerze, to były najtrudniejsze zawody w mojej sportowej karierze” - napisał na swoim instagramie Adam Spychała. 

Kim jest Adam Spychała? 

Prócz tego, że pracuje w PSP, Adam Spychała na co dzień jest także aktywnym działaczem OSP Dobrzyca. Na facebookowym profilu jednostki można zobaczyć, że druhowie strażacy są niezwykle dumni ze swojego kolegi. Spychała sam siebie opisuje w mediach społecznościowych jako sportowca i jak widać, jest niezwykle zaangażowany w to, co robi. Tytuł mistrza świata to ukoronowanie jego osiągnięć - wcześniej strażak odnosił już sukcesy w zawodach pożarniczych w kraju. 

Jakie jeszcze sukcesy odnieśli polscy strażacy? 

Pierwsze miejsce Adama Spychały w kategorii indywiudalnej to nie jedyny sukces polskiej drużyny podczas Firefighter Combat Challenge. W kategorii tandemów Spychała wraz z Rafałem Berezą zdobyli drugie miejsce. Z kolei jako sztafeta drużyna z Polski uplasowała się na III pozycji. Dodatkowo Scantex Team Poland w składzie Adam Spychała, Dawid Rąbczyk, Daniel Toporek, Rafał Bereza, Mateusz Wesołowski zdobyła złoty medal w kategorii Drużyna, przyznawany za sumę trzech najlepszych czasów. 

Zuzanna Ćwiklińska

foto: Adam Spychała Firefighter/facebook

video: Rick Stephens Media/YouTube

Świetlica miejscem spotkań

Świetlica „wróciła” do wsi w 2006 roku. Poprzednik Alicji Rymszewicz, który sprawował władzę w Trygorcie przez dwie kadencje, niemal cały fundusz sołecki inwestował w remonty. Wymienił podłogę, okna, zrobił docieplenie. Alicja została sołtyską w 2015 roku.

Warsztaty robienia mydeł

Kiedy dostała klucze do świetlicy, usłyszała od byłego sołtysa: „Masz fundusz sołecki, ale pamiętaj, z szesnastoma tysiącami za wysoko nie podskoczysz. Połowę zżerają koszty utrzymania świetlicy”. W 2017 roku trafiła do akcji „Masz głos” realizowanej od 2006 roku przez Fundację im. Stefana Batorego.

– Zaczęłam jeździć po Polsce, szkolić się i zaczęły mi się otwierać oczy. Że nie wszystko w naszej gminie robione jest zgodnie z prawem. Że na przykład koszty utrzymania świetlicy nie powinny być finansowane z funduszu sołeckiego, ponieważ nie jest to żadne przedsięwzięcie służące poprawie życia mieszkańców. Mamy prawo nie przeznaczać funduszu na koszty. W ustawie o samorządzie jest napisane, że za stan mienia gminnego odpowiada władza wykonawcza. Dlatego nie ma takiej możliwości – czego boi się wielu sołtysów w gminie – że jeśli nie przeznaczą funduszu na prąd czy gaz, to im go odetną – wyjaśnia Alicja i dodaje, że kiedy poinformowała o tym swoich mieszkańców, jednogłośnie przegłosowywano fundusz wyłącznie na projekty, bez uwzględniania kosztów. Wtedy poczuli, że mają moc.

Zawsze załatwi pieniądze

Alicja jest przekonana, że te kilkanaście tysięcy złotych, które gmina wyda na utrzymanie świetlicy, Trygort ze swoim stowarzyszeniem, kołem gospodyń i ogromną energią oddaje z nawiązką. A po pieniądze na swoje działania idzie wszędzie. Choćby do biznesu.

W 2018 roku w Trygorcie założono koło gospodyń. Przewodniczącą została szefowa kuchni z lokalnej restauracji. Za kilka miesięcy miała przejść na emeryturę i postanowiła, że na nowym etapie życia będzie się dzielić zdobywanym przez lata doświadczeniem i pokazywać kulinarne sztuczki. Odbyło się kilka warsztatów, mieszkańcy zaktywizowali się, bo odkryli uroki wspólnego kucharzenia. Ale świetlicowa kuchnia mieściła raptem instruktorkę i dwie uczestniczki.

W 2020 roku wzięli jako sołectwo udział w konkursie organizowanym przez firmę paszową De Heus.

– Za 60 tys. od De Heus wyremontowaliśmy kuchnię. A potem jako stowarzyszenie z gminnego konkursu ofert zrealizowaliśmy w tej kuchni 40 godzin warsztatów ze zdrowego gotowania dla dzieci. Robiliśmy je potem przez cały 2021 rok. A w tym roku dzieciaki pojechały na wycieczkę kulinarną do manufaktury czekolady i na warsztaty chlebowe – wymienia Alicja.

Inteligentna podłoga

Chciałoby się powiedzieć, że ironia losu sprawiła, że trzecie miejsce w konkursie na najlepszą inicjatywę sołecką w 2022 roku Trygort otrzymał za „Zwiększenie funkcjonalności świetlicy poprzez cykl remontów i zakup wyposażenia”. Ale ani remont, ani wyposażenie nie są zwykłe. I wszystko, co się w ramach remontu wydarzyło, wynikło z potrzeb mieszkańców.

– Na pierwszych moich zebraniach wiejskich babki powiedziały: „Chcemy ćwiczyć. Chcemy zumbę”. Odpowiedziałam: „Spokojnie, załatwiam instruktorów”. Na dole mieliśmy terakotę, na piętrze zniszczoną po dyskotekach podłogę. Ale instruktorzy powiedzieli, że nie ma mowy o ćwiczeniu na terakotowych płytkach. Bo grozi to urazami stawów. Nie da się na nich bezpiecznie podskakiwać. Skontaktowaliśmy się ze specjalistami. Wśród zaangażowanych mieszkańców mamy też budowlańca, który wszystko nam wyliczył, wymierzył, doradził. I teraz mamy na piętrze podłogę, która amortyzuje i „pracuje” – dwie warstwy płyty OSB, zabezpieczenie przed wilgocią i na to wykładzina przemysłowa we wzór deski. Więc wygląda to ładnie, przyjaźnie, a podłoga jest ciepła, więc już nawet myślimy o organizowaniu tutaj nocek dzieciom – mówi sołtyska Trygortu.

Więcej przeczytasz na: tygodnik-rolniczy.pl

Karolina Kasperek

Zdjęcia: Archiwum

Dzięki ustawie z 2018 roku zarejestrowane w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Koła Gospodyń Wiejskich od 2018 roku mogą starać się o wsparcie na cele statutowe. Obecnie rejestr obejmuje już ok. 11,6 tys. organizacji w całej Polsce. Jednym z warunków wsparcia KGW przez Państwo jest bardzo szczegółowe rozliczenie się z pozyskanych na ten cel dotacji.

W tym między innymi na:

• promowanie przedsiębiorczości kobiet,
• inicjowanie działań na rzecz poprawy warunków ich życia i pracy na wsi,
• na projekty związane z regionalną kulturą ludową i upowszechnianiem racjonalnych metod gospodarowania.

Dofinansowanie zaplanowane na 2022 rok to 70 mln zł, a do tej pory przez 4 lata do Kół trafiły 134 mln zł

– Chciałem podziękować, bo ten ruch (Koła Gospodyń Wiejskich -red.) się rozrasta. My stworzyliśmy system wspierania ludzi, którzy chcą być aktywni (..). Będziemy szli w stronę zwiększania pomocy, to nasz obowiązek– powiedział Jarosław Kaczyński na wiecu w dniu 23 października 2022 roku.

O tym samym mówił Kaczyński także w Puławach w dniu 13 października 2022 roku.

–Mam nadzieję, że przekonam moje koleżanki i moich kolegów z rządu, żeby taka decyzja zapadła, bo rzeczywiście to jest bardzo autentyczny i bardzo pożyteczny ruch społeczny - dodał.

Czy wsparcie dla kół gospodyń zostanie podwojone?

Ogółem wysokość dotacji dla KGW zależy od wielkości danego koła, a więc:

• koło liczące do 30 członków otrzymuje 5 tys. zł,
• koło liczące 31-75 członków otrzymuje 6 tys. zł,
• koła liczące ponad 75 członków otrzymują 7 tys. zł.

Zatem, jeśli wsparcie zostałoby podwojone, kwoty te będą odpowiednio wynosić 10, 12 i 14 tys. zł.

Wyższa pomoc miałaby przysługiwać już od 2023 r.

Gospodynie się cieszą

Ta obietnica ucieszyła gospodynie i liczą, że rzeczywiście zostanie ona spełniona. Tym bardziej, że koszty jakie ponoszą KGW na swoje funkcjonowanie rosną, np. koszty obsługi sali wiejskiej. A zwiększona dotacja ułatwi dalszy rozwój tych organizacji, pozwoli utrzymać inwestycje np. w stroje, sprzęty kuchenne.

A to, że Gospodynie Wiejskie w całym kraju działają prężnie i wspierają rozwój oraz promocję swoich społeczności, nie trudno się przekonać.

Przeczytaj także:

Niemal 63 mln złotych dopłat dla KGW w 2022 roku. Ile kół dostanie dotacje?

Dożynki Prezydenckie 2022: jakie KGW zostały nagrodzone? [FOTO]

Oprac. Natalia Marciniak-Musiał

fot.  Archiwum TPR (na Fotografii KGW Wołczkowo

Szkolenia są skierowane są do przedstawicieli lokalnych grup działania w Polsce, tych funkcjonujących oraz tych nowo powstałych.

Czas zgłoszeń na szkolenia minął 17 października 2022 roku.

Jak poprawnie napisać projekt Lokalnej Grupy Działania?

Seria jednodniowych spotkań w której udział wezmą eksperci i praktycy zajmujący się zagadnieniami związanymi z działalnością LGD w ramach podejścia LEADER, przedstawią metodologie pisania lokalnych strategii rozwoju, w tym te oparte o interwencje LEADER w Planie Strategicznym WPR na lata 2023-2027 oraz projekt regulaminu konkursu na wybór LSR.

Jednodniowe szkolenia odbędą się w formule online w dniach:

• 24 października br. – szkolenie dla LGD jednofunduszowych.
• 25 października br. – szkolenie dla LGD wielofunduszowych.
• 27 października br. – szkolenie dla LGD jednofunduszowych.
• 28 października br. – szkolenie dla LGD wielofunduszowych.

KSOW i III edycja smart wieś

Jednocześnie wśród inicjatyw współorganizowanych w tym roku znajduje się III edycja Konkursu "Moja smart wieś - Wizje i Inicjatywy". Zgłoszenia będą przyjmowane do 28 lutego 2023 roku! 

Celem konkursu jest sprawienie, żeby Twoja wieś mogła stać się bardziej przyjazna do życia. Więcej szczegółów na te temat przeczytasz na stronie Tygodnika Poradnika Rolniczego. Stawka jest wysoka, ponieważ w konkursie Moja Smart Wieś do wygrania jest aż 44 tys. złotych!

Oprac. Natalia Marciniak-Musiał

fot. envato.elements

Zdrowie na polskiej wsi

Tematem przewodnim tegorocznej konferencji była sytuacja zdrowotna polskiej wsi. Okazuje się, że dług zdrowotny osób mieszkających na wsi jest bardziej widoczny niż w miastach.

 – Koła gospodyń wiejskich coraz bardziej angażują się również w działania propagujące zdrowy, aktywny tryb życia. Panie aż kipią pomysłami i są skuteczne w ich realizacji, czego przykładem są niesamowicie ciekawe projekty zgłoszone do programu grantowego Fundacji  >>KGW – krzepkie i zdrowe<< – podkreślił Tomasz Nowakowski, członek zarządu Krajowej Grupy Spożywczej S.A. i wiceprzewodniczący Rady Fundacji „Pomaganie krzepi”.

Inspirujące rozmowy na temat możliwości polskiej wsi

Na konferencji odbyła się także dyskusja dotycząca możliwości reagowania na wyzwania współczesnej rzeczywistości jakie mają w swoich rękach Koła Gospodyń Wiejskich. Okazuje się, że jest ich wiele, a gospodynie-uczestniczki wydarzenia podawały liczne przykłady inspirujących działań KGW, m.in. w lokalnych społecznościach czy w przypadku reakcji Kół na wydarzenia będące następstwem wojny w Ukrainie czy pandemii.

 – Ogromnie mnie cieszy, że panie są liderkami na wsi. Coraz częściej panie są sołtyskami, burmistrzami, wójtami, radnymi i to panie najlepiej znają potrzeby polskiej wsi. To ogromna zasługa pań, że polska wieś tak świetnie się rozwija i tak wspaniale się zmienia. Widzę to, ponieważ mam okazję bywać w różnych regionach Polski, odwiedzając różne obszary, w tym wieś. Obserwuję jednocześnie, jak zmieniły się także jej potrzeby – powiedziała Pierwsza Dama.

150 lat historii KGW w Polsce

Polskie Koła Gospodyń Wiejskich mają 150-letnią tradycję. Pierwsze z nich powstało już w 1877 roku, dzięki działaczce Filipinie Płaskowickiej, w Janisłowicach pod Skierniewicami.

Kobiety od zawsze, bez względu na miejsce zamieszkania, status społeczny, materialny czy wykształcenie, spotykały się, rozmawiały i podejmowały przeróżne działania.

Działalność KGW jest adresowana nie tylko do członkiń, ale także do całej lokalnej społeczności. Widać to szczególnie podczas stałych imprez z kalendarza danej gminy jak dożynki, festyny czy procesje.

Ustawa o KGW otworzyła gospodyniom wiele drzwi

Jan Krzysztof Ardanowski, szef prezydenckiej Rady ds. Rolnictwa i Obszarów Wiejskich i jeden z inicjatorów utworzenia Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi podkreślił, że w czasie, kiedy była tworzona ustawa o KGW [ustawa weszła w życie - 29 listopada 2018-przyp. red.] nikt nie spodziewał się, że okaże się ona tak potrzebna i dostarczy Kołom tak wiele możliwości. 

Konferencja "Koła Gospodyń Wiejskich - Liderki Bezpiecznej Wsi” odbyła się w Warszawie w Narodowym Instytucie Kultury i Dziedzictwa Wsi. Organizacją konferencji zajęła się Fundację Krajowej Grupy Spożywczej S.A. „Pomaganie krzepi", wśród partnerów znaleźli się: Kasa Rolniczego Ubezpieczenia, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

Oprac. Natalia Marciniak-Musiał na podstawie PAP MediaRoom, prezydent.pl

fot. prezydent.pl

Dworek znajdziemy w sercu Puszczy Zielonki, wśród niesamowitej natury. To luksusowe apartamenty o niezwykłych wnętrzach i zarazem w kameralnym klimacie. Idealne dla poszukiwaczy ciszy w nietuzinkowym otoczeniu i wystroju. Można tam zjeść świeże, ekologiczne produkty od lokalnych dostawców. Obiekt znajduje się ok. 30 km od Poznania, w samym sercu Parku Krajobrazowego Puszczy Zielonki, na 10 hektarach zieleni, w sąsiedztwie dwóch jezior.

FOTO: Weranda Home/facebook

FOTO: Weranda Home/facebook

Chata Miłkowska

Ta niezwykła destynacja mieści się w Puszczy Noteckiej. To miejsce wyjątkowo przyjazne dzieciom, pełne zwierząt, z którymi maluchy mogą obcować. Króliki, psy, koty. Oryginalnie zaaranżowane przestronne pokoje, salon z kominkiem i mnóstwem zabawek, a do tego zdrowe i pyszne jedzenie!

FOTO: Chata Miłkowska/facebook

FOTO: Chata Miłkowska/facebook

Brzozówka

To prawdziwie designerskie miejsce z duszą – Brzozówka, w sercu Puszczy Noteckiej. Dom z  widokiem na pola i piękny las. Klimatu dodaje przeszklona ściana ukazująca piękno otaczające natury. Niesamowicie urządzone wnętrze, świetnie wyposażona kuchnia i wygodna wanna, wysokie sosny i brzozy! Czego chcieć więcej?

FOTO: Brzozówka/facebook

FOTO: Brzozówka/facebook

Nad Kamionką

Gospodarstwo agroturystyczne „Nad Kamionką” leży w północnej części Wielkopolski, 9 km od miejscowości Jastrowie, z dala od wielkomiejskiego zgiełku. Budynek otoczony jest lasem, obok przepływa rzeka Kamionka. To miejsce dla fanów aktywnego wypoczynku i dla tych, którzy marzą o ciszy i spokoju. Jak można spędzać tam czas? Grillując, wędkując, jeżdżąc na rowerze, uczestnicząc w spływie kajakowym – opcji jest naprawdę bez liku! Istnieje również możliwość wzięcia udziału w warsztatach artystycznych, jak: nauka wyplatania przedmiotów z wikliny papierowej, czy tworzenie kompozycji kwiatowych z bibuły.

FOTO: Nad Kamionką/facebook

FOTO: Nad Kamionką/facebook

Pestkownica

Rezydencja Nad Jeziorem – Pestkownica, w gminie Krzyż Wielkopolski, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim zachwyca przepięknym położeniem. Umiejscowiona jest na skraju trzech województw: wielkopolskiego, zachodniopomorskiego oraz lubuskiego. Jest to magiczne miejsce, w którym można odpocząć z dala od miasta razem z całą rodziną. Na najmłodszych czeka podgrzewany basen, plac zabaw, wypożyczalnia sprzętu dla dzieci, karmienie zwierząt. Czyste powietrze, jezioro, las – nic dodać, nic ująć!

FOTO: Pestkownica/facebook

FOTO: Pestkownica/facebook

Dwór Gogolewo

W gminie Książ Wielkopolski, w powiecie śremskim znajduje się Oficyna Dworska – obiekt pięknie stylizowany. Oferuje 12 pokoi w ciekawych aranżacjach. Z dala od hałasu, w ciszy i harmonii można spędzić czas, doświadczając staropolskiej gościnności. Miejsce niezwykłe i magiczne!

FOTO: Dwór Gogolewo/facabook

FOTO: Dwór Gogolewo/facabook

Koci Grzbiet

Agroturystyka "Koci Grzbiet" w Dzierżążnie Wielkim to niezwykle przytulne i pełne serdeczności miejsce. Las, jezioro, zwierzęta, przy rozległej łące, tuż obok lasu. Niedaleko znajduje się jezioro do pływania, wędkowania i sporo magicznej przestrzeni do rodzinnych lub samotniczych spacerów. To propozycja kameralna, także dla rodzin z dziećmi. Właściciele dbają, by każdy czuł się swobodnie i mógł dobrze wypoczywać. A dla miłośników zwierząt – obecność konia i osiołka będzie miłą niespodzianką. Koci Grzbiet to raj dla grzybiarzy.

FOTO: Koci Grzbiet/facebook

FOTO: Koci Grzbiet/facebook

Chlebowy Zakątek

Gościniec Chlebowy Zakątek w Białobłotach plecie swe losy z historią rodzinną właścicieli. Niegdyś na jego miejscu stał dom Babci Stanisławy, gdzie piekła domowy chleb. Tradycja jet kontynuowana, można zjeść bochenki żytnie i pszenno-żytnie pieczone na zakwasie. Do tego sery, mleko prosto od krowy, świeże jajka, przetwory i warzywa z własnego ogródka. Chlebowy Zakątek jest otoczony lasami i 15 hektarami pól i łąk. Prawdziwy wielkopolski slow life.

FOTO: Chlebowy Zakątek/facebook

FOTO: Chlebowy Zakątek/facebook

Spichlerz Wąsowo

Noclegi w rustykalnym klimacie? Tylko w Spichlerzu Wąsowo. To kompleks trzech urokliwych domków – Rybaka, Garncarza i Bartnika, w których do dyspozycji pozostaje 12 pokoi dwuosobowych z łazienkami. Relaks na łonie natury, otoczenie nieskazitelnej przyrody, nietuzinkowe rozwiązania architektoniczne – to tylko namiastka..

FOTO: Spichlerz Wąsowo/facebook

FOTO: Spichlerz Wąsowo/facebook

Ranczo w Dolinie

Zachwycające miejsce w klimacie starej zagrody wiejskiej, położone w sercu Puszczy Zielonki, wśród lasów i stawów. Obiekt był nagradzany – nic dziwnego – jest przepięknie urządzony i gwarantuje niezapominane chwile. To dlatego jest tak często wybierany na organizację ważnych uroczystości. Znajduje się w Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Wielkopolski, w Dąbrówce Kościelnej.

FOTO: Ranczo W Dolinie/facebook

FOTO: Ranczo W Dolinie/facebook

Angelika Drygas

Zdjęcia pochodzą ze stron facebookowych prezntowanych miejsc. 

KGW w Polsce

– Powstawanie kół gospodyń wiejskich to możliwość tworzenia wspólnoty, którą kiedyś budowały wspólne prace polowe – podkreślił wicepremier Henryk Kowalczyk i dodał, że najważniejsze jest spotkanie z żywym człowiekiem. Powstawanie kół gospodyń wiejskich jest odpowiedzią na potrzebę budowania wspólnoty, poprzez pracę i aktywne działanie. Okazuje się, że nowe, prostsze i korzystniejsze przepisy prawne spowodowały pozytywne zmiany w kwestii powstawania KGW. Jest ich coraz więcej, już ponad 11 tysięcy z liczbą osób niespełna pół miliona.

Jakość polskiej żywności

Koła gospodyń wiejskich mają ogromny wpływ na promowanie polskiej żywności. To dlatego konkurs „Bitwa Regionów” trwale wzmacnia polskie tradycje. Na kolejnych etapach prezentowane są charakterystyczne dla danego miejsca dania. – Tym bardziej, że ta żywność jest jeszcze przygotowana przy pomocy tradycyjnych receptur kulinarnych i przez tak doświadczone panie i panów z kół gospodyń wiejskich, jak obecni tutaj, wszak panowie też są członkami KGW – dodał szef resortu rolnictwa.

Przed nami jest wielki finał „Bitwy Regionów” po zakończeniu wszystkich bitew drugiego, czyli wojewódzkiego etapu konkursu.

FOTO: Rzecznik Prasowy Kowr

Finał w województwie mazowieckim

Do rywalizacji w Winnicy przystąpiło 29 kół gospodyń wiejskich z województwa mazowieckiego, które zwyciężyły wcześniej w zmaganiach powiatowych.

Oto pełna lista KGW i nazwy przygotowanych przez nie potraw:

KGW w Melanowie “Melanowianki” – polędwiczka wieprzowa saute z sosem śliwkowo-cynamonowym serwowana z kaszotto warzywnym;

KGW “GÓRNIANKI” w Bieszkowie Górnym – pieczona kaczka w dyni i buraczkach;

KGW w Leszczydole Starym – pyzy tarte nadziewane;

KGW w Karwaczu – “Król Karwacza”;

KGW w Bobinie Wielkim – gulasz z wyrazistym smakiem lasu podany z kaszą gryczaną i buraczkami oraz kompotem z owoców leśnych;

KGW w Borowicach,,Wesołe Babeczki ” – borowicki bigos na gęsinie;

KGW w Ruskowie Ruskowianki – nadbużański zawijaniec weselny;

KGW Nie ma lipy w Gzowicach – zawijaniec z kaszą gryczaną i grzybami;

KGW w Sikorach – klepace;

KGW,,Babeczki z Rybna” – zupa jabłkowo-chrzanowa z chipsami z kiełbasy regionalnej

KGW w Chmielewie Aktywne Kobiety – chłopskie jadło po chmielewsku, czyli duszone żeberka po wiejsku z kładziokami i surówką;

KGW w Zabielu – zupa z lebiody (komosy) z pampuchem drożdżowym gotowanym z nadzieniem serowym;

KGW Dziarskie Babki Kocerany – “Czarne na białym” czyli białe kluchy pod sosem żołądkowym przygotowanym na jabłkach i miodzie;

KGW w Sobieniach Biskupich – żur;

KGW „Malinowe Usta” Kęczewo – marchwianka z zacierkami po kęczewsku;

KGW Borek Czarniński – Leśne szaleństwo – pierogi z kurkami;

KGW w Majdanie – pyza wędrowniczka;

KGW  Przeradz Wielki – kaczka pieczona;

KGW w Pniewie “Pniewianki” – kotlety z kaszy gryczanej z grzybami;

KGW “Dziewulanki” – kiszka ziemniaczana;

KGW „Zofianka” Żeleźniki – baba ziemniaczana z boczkiem, polana sosem kurkowym w towarzystwie surówki z czerwonej kapusty, podana na liściach babki lancetowatej;

KGW w Chmielewie – kaczka pieczona podawana z domowym sosem wiśniowym;

KGW “Teraz My” – pierogi z kapustą i ziemniakami;

KGW „Koziczki” Budy Kozickie – poezja tradycji i natury;

KGW w Radomce “Radomianki” – ziemniaki po chłopsku pod pierzynką z kiszoną kapustą;

KGW Szapsk „My kobiety” – szapska kaczka dziwaczka;

KGW Sokulanka – placki buraczane cukrowe i ćwikłowe popijane kiszoną herbatą na soku z brzozy;

KGW Ropuch – przysmak;

KGW Po sąsiedzku w Białyszewie – frykadelki ziemniaczane z mięsnym farszem, puree z selera i sałatką z kiszonych ogórków.

I miejsce zdobyło KGW w Pniewie „Pniewianki”.

II miejsce zdobyło KGW w Zabielu.

III miejsce zdobyło KGW w Ruskowie Ruskowianki.

Nagrody i wyróżnienia wręczał wicepremier, minister rolnictwa i rozwoju wsi Henryk Kowalczyk.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło: www.gov.pl

Foto: Rzecznik Prasowy Kowr

W dobie aplikacji do szybkich randek, działy z ogłoszeniami matrymonialnymi w gazetach są już coraz rzadsze. Jednak wciąż istnieją - i jak się okazuje, naprawdę dają możliwość odnalezienia swojej drugiej połówki. Świadczą o tym historie czytelników Tygodnika Poradnika Rolniczego, którzy poznali się poprzez prowadzony przez tę gazetę Kącik Samotnych Serc. 

Joanna z województwa kujawsko-pomorskiego w swoim otoczeniu nie mogła trafić na nikogo, kto wywołałby szybsze bicie jej serca. 

- Chciałam poznać kogoś, kto poważnie myśli o związku. Zależało mi też na tym, aby przyszły mąż zamieszkał u mnie i pomógł mi w prowadzeniu gospodarstwa. Ale skąd takiego miałam wziąć? - mówi. Zdecydowała się więc odpowiedzieć na anonse w Kąciku Samotnych Serc. Nawiązała kontakt z dwoma mężczyznami, jednak zaiskrzyło tylko z jednym z nich. 

– Spotkanie z Piotrkiem było jak grom z jasnego nieba! – opowiada Asia. – Od razu złapaliśmy kontakt i umówiliśmy się na następną randkę. Potem kolejną. Byłam zachwycona. Problem pojawił się w momencie rozmowy o zmianie miejsca zamieszkania. Ja obstawałam przy swoim, Piotrek namawiał mnie na przeprowadzkę. Miał duże, dobrze zmechanizowane gospodarstwo. Ostatecznie wygrał rozsądek. Przeniosłam się, choć tego nie planowałam. 

Dziś Joanna nie żałuje żadnej decyzji. W 2020 roku wzięli z Piotrem ślub, rok później na świat przyszła ich córeczka. Na pytanie, czy są szczęśliwi, bez wahania odpowiadają: oczywiście! 

Od ogłoszenia matrymonialnego do historii jak z filmu 

Podobną historią mogą pochwalić się także Magdalena i Sebastian. 

– Jest się czym chwalić – mówi Magda. – Mamy już synka, niedawno na świat przyszła córeczka. Dużo się u nas dzieje. Jesteśmy pochłonięci opieką nad nowo­rodkiem i pracą w gospodarstwie, więc trudno nam znaleźć wolną chwilę na spotkanie. Ale obiecujemy, że jak tylko ogarniemy domowe sprawy, odezwiemy się do redakcji. Może zainspirujemy samotnych czytelników do poszukiwań partnera poprzez Kącik? Jesteśmy najlepszym dowodem na to, że warto. 

O tym, że warto dać sobie szansę na miłość, przekonany jest także Marian z woj. wielkopolskiego, który swój anons ponawiał aż do skutku. Jak sam mówi, po pierwszym miesiącu bez odzewu nie zniechęcił się. 

- Ponowiłem ogłoszenie. Napisała pewna pani, która wkrótce przestała odbierać moje telefony. Anonsy wysyłałem przez kolejne kilka miesięcy. Żadna z kandydatek, z którymi nawiązałem kontakt, nie zdecydowała się na związek. W końcu napisała Ewa – wspomina Marian. – Po kilku miesiącach zamieszkała u mnie. Przez szesnaście lat stanowiliśmy zgrany duet. Doczekaliśmy się dwojga dzieci, byłem szczęśliwy... – mówi ze wzruszeniem. I choć to historia jak z filmu, to niestety bliższa jest tym ze smutnym zakończeniem. 

– Owdowiałem i do dziś nie bardzo umiem sobie poradzić z pustką - mówi Marian o utracie ukochanej Ewy. 

Czym jest Kącik Samotnych Serc? 

Wszystkie przytoczone historie łączą dwie rzeczy: wielka miłość oraz to, że zaczęły się od anonsu w Kąciku Samotnych Serc. Ta wyjątkowa rubryka skierowana jest głównie do mieszkańców wsi i małych miasteczek, którzy poszukują drugiej połówki. Ogłoszenia są w niej publikowane anonimowo, pod wybranym pseudonimem. Osoby, które są zainteresowane danym anonsem, powinny zwrócić się do redakcji Tygodnika Poradnika Rolniczego, która przekaże list odpowiedniej osobie. 

Korzystanie z Kącika jest bezpłatne. W kopertach przesyłanych do redakcji powinno znaleźć się tylko wycięte z rubryki serduszko i znaczek o wartości 1 zł 60 gr. Redakcja gwarantuje każdemu chętnemu dyskrecję. 

Więcej przeczytasz na stronie Tygodnika Poradnika Rolniczego. 

Imiona bohaterów zostały zmienione na ich prośbę.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Jakie są widełki?

Wysokość dofinansowania zależy od liczby członków koła i wynosi:

• 5 tys. zł – dla tych liczących nie więcej niż 30 osób,
• 6 tys. zł – jeśli ich liczba mieści się w przedziale 31-75,
• 7 tys. zł – w przypadku jeszcze liczniejszych.

Stawki są takie same jak w poprzednim roku, jednak projekt ten cieszy się coraz wiekszym zainteresowaniem. Każdego roku przybywa wniosków. W 2018 r. do kół gospodyń wiejskich trafiło ponad 16 mln zł, w 2019 r. – powyżej 29 mln zł, w 2020 r. – blisko 33 mln zł, zaś w 2021 r. – niemal 56 mln zł.

Na co „idą” przyznane pieniądze?

Środki są przeznaczone na działalność statutową, czyli aktywność: społeczno-wychowawczą, oświatowo-kulturalną w lokalnych środowiskach oraz na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Koła gospodyń wiejskich mogą spożytkować pieniądze na rozwój przedsiębiorczości kobiet oraz inicjowanie działań na rzecz poprawy warunków ich życia i pracy na wsi. Liczą się także projekty związane z regionalną kulturą ludową i upowszechnianiem racjonalnych metod gospodarowania.

Do kiedy KGW muszą złożyć rozliczenie?

Przyznane środki KGW muszą wykorzystać do 31 grudnia 2022 r. oraz rozliczyć do 31 stycznia 2023 r.

Angelika Drygas

Fot. Sierszeńska, Archiwum Topagrar Polska

Źródło. gov.pl

Informacje o tym, które gminy są najbogatsze, a które borykają się z kłopotami finansowymi, są potrzebne w Ministerstwie Finansów nie tylko dla prowadzenia statystyki. Na podstawie tych danych ustala się bowiem, które obszary potrzebują wsparcia z budżetu państwa. W zależności od dochodów danej gminy ustalana jest także wysokość wpłat poszczeglnych gmin do budżetu państwa, zwanych popularnie “janosikowym”. 

Zestawienie zamożności gmin sporządzane jest na podstawie dochodów podatkowych. Pod uwagę brane są dochody z tytułu PIT i CIT, a także między innymi z podatków od nieruchomości, leśnego czy rolnego. To pozwala ustalić średni dochód podatkowy, przypadający na mieszkańca danej gminy. 

Jakie są najbogasze gminy w Polsce w 2022 roku? 

Serwis samorządowy PAP w lipcu 2022 opublikował bieżące zestawienie najbogatszych gmin. Na liście znalazły się: 

1. Kleszczów (woj. łódzkie), 29704,36 zł/os 

2. Kobierzyce (woj. dolnośląskie), 8124,74 zł/os 

3. Rząśnia (woj. łódzkie), 7383,7 zł/os 

4. Jerzmanowa (woj. dolnośląskie), 7330,33 zł/os 

5. Szczerców (woj. łódzkie), 6936,48 zł/os 

6. Nadarzyn (woj. mazowieckie), 6855,49 zł/os 

7. Suchy Las (woj. wielkopolskie), 6716,03 zł/os 

8. Mielnik (woj. podlaskie), 6703,37 zł/os 

9. Sulmierzyce (woj. łódzkie), 6607,04 zł/os 

10. Polkowice (gmina wiejsko-miejska, woj. dolnośląskie), 6585,53 zł/os 

Biorąc pod uwagę wyłącznie gminy wiejskie, na 10 miejscu uplasowałaby się gmina Rewal (woj. zachodniopomorskie) z dochodem rzędu 6311,58 zł/os. 

Jakie są najbiedniejsze gminy w Polsce? 

Każdy kij ma dwa końce a każdy ranking – swoje ostatnie miejsca. Nie inaczej jest w przypadku rankingu zamożności gmin. Zamykającą dziesiątkę stanowią: 

1. Trzcianne (woj. podlaskie), 657,78 zł/os 

2. Rusinów (woj. mazowieckie), 649,61 zł/os 

3. Rościszewo (woj. mazowieckie), 641,96 zł/os 

4. Ostrówek (woj. lubelskie), 619,68 zł/os 

5. Dzikowiec (woj. podkarpackie), 619,22 zł/os 

6. Aleksandrów (woj. lubelskie), 590,57 zł/os 

7. Lipnica Wielka (woj. małopolskie), 588,74 zł/os 

8. Turośl (woj. podlaskie), 586,07 zł/os 

9. Przytuły (woj. podlaskie), 558,67 zł/os 

10. Potok Górny (woj. lubelskie), 523,72 zł/os 

Gdzie jest najwięcej bogatych gmin? 

Ranking nie pozostawia wątpliwości. Najwięcej bogatych gmin w Polsce znajduje się na terenie wojewódzwtwa łódzkiego - jest ich w pierwszej dziesiątce aż 4. Niewiele mniej, bo 3 miejsca, zajmują w top 10 gminy z woj. dolnośląskiego. Prócz nich w zestawieniu znalazło się po jednej gminie z województw mazowieckiego, wielkopolskiego i podlaskiego. 

Z kolei wśród najuboższych gmin znalazły się po 3 z województw podlaskiego oraz lubelskiego.

Różnica między dochodem podatkowym na mieszkańca pomiędzy najbogatszą a najbiedniejszą gminą wiejską w Polsce wynosi 29180, 64 zł.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

9 edycja programu "Rolnik szuka żony" została okrzyknięta "najmłodszą edycją w historii programu". Wszystko za sprawą wieku rolników. Najstarszy z nich ma zaledwie 41 lat! Fani formatu nie ukrywają, że czekali na odsłonę programu, w której średnia wieku będzie niższa. W 9 edycji "Rolnika" zobaczymy: Tomasza R. (41 l.), Mateusza (27 l.), Klaudię (25 l.), Tomasza K. (24 l.) i Michała (23 l.).

Kiedy emisja pierwszego odcinka 9 edycji "Rolnik szuka żony"?

W mediach społecznościowych od dwóch tygodni nie brakowało komentarzy dobiegających zarówno ze strony fanów siatkówki, jak i ze strony fanów formatu "Rolnik szuka żony". Z powodu mistrzostw świata emitowanych przez publicznego nadawcę, pod postami informującymi o opóźnieniu emisji "Rolnik...", rozpętała się nie lada dyskusja, w której widzowie rolniczego show nie kryli emocji.

"Przecież jest jeszcze TVP 2. Mistrzostwa mogą być emitowane w TVP1, a Rolnik szuka żony w TVP 2, co za problem?" - proponowali internauci.

"Kiedy startuje 9. sezon?" - dopominali się kolejni komentujący.

"Już się zaczyna przekładanie programów, jakby mało było sportowych kanałów." - stwierdziła fanka programu.

Wiemy już, że emisja pierwszego odcinka 9 edycji programu "Rolnik szuka żony" odbędzie się już w najbliższą niedzielę - 18 września o godz. 21:15 w TVP 1! W mediach społecznościowych pojawił się zwiastun, w którym prowadząca program Marta Manowska rozdaje listy uczestnikom niekryjącym swoich emocji. Czy przed nami kolejna, niezapomniana edycja "Rolnik szuka żony"?

Przeczytaj również: Asia i Kamil z “Rolnik szuka żony” będą mieli dziecko! Dlaczego nie chcą gratulacji?

oprac. Justyna Czupryniak

fot. TVP

Spotkanie z jeleniem – jak się zachować?

Lekceważenie tych wskazówek może być brzemienne w skutki. W przypadku zderzenia z dzikiem, jeleniem, czy łosiem ucierpi nie tylko samochód, ale także może dojść do zagrożenia życia lub zdrowia człowieka. Do kolizji najczęściej dochodzi wieczorem lub wczesnym rankiem, szczególnie jesienią. Jak zachować się, gdy zobaczymy dzikie zwierzę na drodze, także tej w terenie zabudowanym?

Należy zwiększyć czujność, zwolnić i jechać bardzo ostrożnie. Często zdarza się, że za jedną sarną czy dzikiem podążają kolejni osobnicy. Dobrze jest mieć to na uwadze. Lepiej unikać trąbienia i migania światłami, aby nie przestraszyć zwierzęcia. Bardzo często w obliczu zagrożenia staje ono w bezruchu.

Policjanci radzą, co robić w razie wypadku:

• zjechać na pobocze,
• włączyć światła awaryjne,
• zabezpieczyć miejsce trójkątem ostrzegawczym,
• nie dotykać zwierzęcia,
• należy zawiadomić policję!

Nie wolno zabierać ze sobą zwierzęcia, policjanci zapewne zawiadomią weterynarza, który będzie wiedział, co zrobić z potrąconą sarną czy dzikiem.

Angelika Drygas

Fot. pixabay

I Podlaski Festiwal Kół Gospodyń Wiejskich – Smaki Podlasia

Tegoroczna edycja była wyjątkowa, ponieważ przyświecał jej ciekawy cel:

• skrócenie drogi produktów od pola do stołu,
• wsparcie lokalnych producentów i rolników zarejestrowanych w bazie produkty.podlaskie.eu prowadzonej przez Podlaskie Centrum Produktu.

Uczestnicy wydarzenia mogli obejrzeć interesujące pokazy kulinarne, zakupić produkty regionalnej kuchni, czy wziąć udział w warsztatach tradycyjnego kiszenia warzyw. Chętni uczyli się wyrobu lizaków i pieczenia babki ziemniaczanej. Ciekawe były także konkursy: "Stoisko z tradycją" i "Tradycyjny oraz współczesny strój gospodyni wiejskiej". Na scenie można było podziwiać występy zespołów ludowych.

FOTO: Facebook/ Oficjalny Profil Informacyjny Województwa Podlaskiego

Atrakcje festiwalu

Podczas wydarzenia można było:

• Zaznajomić się z tradycjami i zwyczajami związanym z produkcją poszczególnych tradycyjnych produktów regionalnych.
• Poznać ludową kulturę w formie występów zespołów folklorystycznych.
• Zobaczyć, jak wygląda tradycyjny strój podlaski.
• Odwiedzić stoiska podlaskich producentów oraz twórców rękodzieła.
• Odwiedzić stoisko informacyjno-promocyjne z produktami wysokiej jakości, w tym regionalnymi, tradycyjnymi i ekologicznymi (pokazy kiszenia kapusty w główce i wiele innych) realizowane przy współpracy z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
• Poznać stoiska i prezentacje kół gospodyń wiejskich.

FOTO: Facebook/ Oficjalny Profil Informacyjny Województwa Podlaskiego

W programie przewidziano także:

• konkursy na produkty oraz najpiękniejsze stroje folklorystyczne KGW,
• występy zespołów folklorystycznych,
• promocję książki o tradycyjnych strojach województwa podlaskiego wydanej sumptem Podlaskiego Muzeum Kultury Ludowej,
• zwiedzanie z przewodnikiem wystawy stałej "Sztuka ludowa Podlasia" oraz czasowej "Polska tkanina dwuosnowowa",
• obejrzenie rekonstrukcji historycznej w wykonaniu Komputowej Chorągwi Stefana Czarnieckiego: pokazy pojedynkowania się, musztry historycznej, strzelania, a także animacje dla publiczności: szkolenie rekrutów, warsztaty wykonywania kolczugi, pisania gęsim piórem, a także zajęcia dla dzieci.

Angelika Drygas

Foto. Facebook/ Oficjalny Profil Informacyjny Województwa Podlaskiego

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

Konkurs wieńcowy

Wieś ma swoje niezwykłe tradycje, rytuały, święta. Dobrze jest je zachowywać i popularyzować. Dorobek polskiej wsi zbliża nas do tego, co naprawdę polskie i autentyczne, szczere i zarazem atrakcyjne. Konkurs wieńcowy ma przyczynić się do kultywowania i popularyzacji najbardziej wartościowych tradycji regionalnych i najciekawszych dziedzin plastyki obrzędowej, a także do rozbudzania zainteresowania twórczością ludową. Misternie wykonane tradycyjne wieńce dożynkowe stały się wielką atrakcją na dziedzińcu Belwederu. Przepiękne prace przygotowane zostały przez grupy z czternastu województw, które „walczyły” o nagrodę Prezydenta RP.

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

Tradycyjnie każdego roku reprezentanci wszystkich polskich województw mogą wziąć udział w tej twórczej rywalizacji. Tradycyjne Dożynki Prezydenckie to doskonały moment, by nagrodzić największe arcydzieła wieńcowe będące dowodem na to, że kultura ludowa w Polsce ma się świetnie!

Rozstrzygnięcie konkursu 

Członkowie grup wieńcowych w strojach ludowych i przy akompaniamencie regionalnych utworów prezentowali swoje prace przed Komisją Konkursową. Małżonka Prezydenta Agata Kornhauser–Duda czynnie uczestniczyła w tym pokazie. – Dumni autorzy zbożowych kompozycji chętnie dzielili się informacjami o tym, jak przygotowywano projekty, ile czasu zajęły prace, a także objaśniali symbolikę wieńców. Niektórzy przyznawali również, że zależy im na włączaniu młodych pokoleń w tę sięgającą XVI wieku tradycję – czytamy na oficjalnej stronie Kancelarii Prezydenta.

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

Komisja konkursowa pod przewodnictwem dr Barbary Fedyszak–Radziejowskiej, Doradcy Prezydenta RP, wyłoniła zwycięzców. Na podium stanęły grupy, które przygotowały wieńce z województw: 

• mazowieckiego (I miejsce), 
• opolskiego (II miejsce)
• podlaskiego (III miejsce).

Zwycięzca otrzymał statuetkę podczas Ceremonii Dożynkowej, w obecności Prezydenta Andrzeja Dudy.

Dodatkowe wyrożnienia

W tym roku poziom prezentowanych prac był bardzo wysoki, dlatego Komisja przyznała honorowe wyróżnienia dla trzech grup z województw: lubuskiego, małopolskiego i wielkopolskiego.

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

– Bardzo mnie cieszy, że komisja zdecydowała się na to dodatkowe wyróżnienie. Rzeczywiście poziom był bardzo wysoki i wyrównany, więc wszyscy Państwo mogą czuć się zwycięzcami – mówiła Agata Kornhauser–Duda i dziękowała za „kreatywną pracę” uczestnikom konkursu. – Wieńce urzekają urodą i zachwycają precyzją wykonania. Każdy z nich zasługuje na miano dzieła sztuki – podkreśliła.

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

Pierwsza Dama zwróciła również uwagę, że piękne wieńce świadczą o umiejętności twórczej współpracy w zespołach. – Pokazują Państwo, że współpracując i wzajemnie się inspirując, można bardzo wiele osiągnąć – zauważyła Agata Kornhauser–Duda i dodała: – Przykładem takiej współpracy jest też działalność Kół Gospodyń Wiejskich.

Angelika Drygas

fot. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej

Tegoroczne uroczystości Dożynek Prezydenckich odbyły się na dziedzińcu Belwederu. Prócz prezydenta, wzięli w nich udział m.in. wicepremier, minister rolnictwa i rozwoju wsi Henryk Kowalczyk i unijny komisarz ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski.

— Te dożynki symbolicznie wieńczą rok, wieńczą sezon zbiorów naszych gospodarzy a zarazem stanowią podziękowanie. Podziękowanie za rok pracy, za to, co udało się z pól zebrać, za to, że rodzinom udało się przeżyć kolejny rok, przetrwać w gospodarstwie i w sprawach domowych, rodzinnych — powiedział prezydent.

Konkurs dla Kół Gospodyń Wiejskich o nagrodę Małżonki Prezydenta RP

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

Konkurs dla Kół Gospodyń Wiejskich o nagrodę Małżonki Prezydenta RP

Kancelaria Prezydenta RP po raz drugi zorganizowała konkurs skierowany do Kół Gospodyń Wiejskich, którego tematem przewodnim były „Ostatki w polskiej tradycji”. Chodziło o zaprezentowanie regionalnych obrzędów i potraw związanych z ostatnimi dniami karnawału. Wszystkie polskie województwa były godnie reprezentowane podczas czerwcowego spotkania w hali widowiskowej Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” w Otrębusach. Pani Prezydentowa oraz członkowie Komisji Konkursowej mogli zapoznać się z pomysłami prezentowanymi na szesnastu stoiskach. Finalnie wyłoniono trzech laureatów:

Miejsce I: Koło Gospodyń Wiejskich w Zagrodach (woj. lubelskie)

Miejsce II: Koło Gospodyń Wiejskich w Kobylance (woj. małopolskie)

Miejsce III: Koło Gospodyń Wiejskich „Jaworzanki” w Jaworzu (woj. świętokrzyskie)

KGW odgrywają ważną rolę w pielęgnowaniu tradycji

– Ujmuje mnie to, że członkinie i członkowie Kół Gospodyń Wiejskich działają wielopłaszczyznowo i odgrywają kluczową rolę w swoich lokalnych społecznościach – powiedziała Pierwsza Dama i wymieniła wśród aktywności członków KGW rękodzieło, kulinaria, występy artystyczne – „to wszystko, co składa się na kulturę i tradycję ludową”.

Konkurs będzie kontynuowany i już teraz wystosowano zaproszenie do trzeciej edycji. Na zwycięzców czekały nagrody pieniężne, statuetki i listy gratulacyjne. Uroczyste wręczenie nagród miało miejsce podczas niedzielnego Ceremoniału Dożynkowego.

Konkurs dla Kół Gospodyń Wiejskich o nagrodę Małżonki Prezydenta RP

FOTO: Grzegorz Jakubowski/kprp

To już tradycja, że rozstrzygnięcie konkursów odbywa się w przeddzień głównych uroczystości dożynkowych, wielkiego święta plonów obchodzonego z udziałem Prezydenta RP. – Jeszcze raz wszystkim Państwu serdecznie gratulując, chciałabym bardzo podziękować za tegoroczne plony, za dar chleba ofiarowany Polakom. Życzę, by w Państwa domach, gospodarstwach i rodzinach zawsze panowały dostatek i pomyślność. A Państwo, by cieszyli się dobrym zdrowiem. Szczęść Boże! – zakończyła Agata Kornhauser–Duda.

Małżonce Prezydenta towarzyszyli Piotr Ćwik, Zastępca Szefa KPRP i prezydencki doradca, Ambasador Adam Kwiatkowski.

Angelika Drygas

fot. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej